Προκλητικό δημοσίευμα σε πανηγυρικούς τόνους από την Τουρκική Milliyet: «Σε πόσα ελληνικά νησιά θα εισβάλουμε;» – Στο στόχαστρο Καστελλόριζο και χάρτης της Σεβίλλης

Νέα παρέμβαση στον τουρκικό δημόσιο διάλογο για το Αιγαίο και τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» έκανε η Milliyet, με άρθρο του Οζάι Σεντίρ που φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Σε πόσα νησιά της Ελλάδας θα “την πέσουμε”;».

Το άρθρο επιχειρεί, με ειρωνικό ύφος, να απαντήσει στις υποτιθέμενες αντιδράσεις που έχουν προκληθεί στην Ελλάδα, κατά τον ίδιο, από τη συζήτηση στην Τουρκία για το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις αναφορές περί 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο.

Ο αρθρογράφος της Milliyet υποστηρίζει ότι στην Αθήνα επικρατεί υπερβολική ανησυχία για ένα νομοσχέδιο το οποίο, κατά την τουρκική πλευρά, δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί πλήρως. Παράλληλα, κατηγορεί Έλληνες ευρωβουλευτές, την ελληνική κυβέρνηση και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ότι έσπευσαν να αντιδράσουν χωρίς να γνωρίζουν το ακριβές περιεχόμενο του σχεδίου νόμου.

Η ειρωνεία για τις «152 νησίδες»

Στο κείμενο της Milliyet, ο Σεντίρ αναφέρεται στο σενάριο ότι η Τουρκία, μέσω του νόμου της «Γαλάζιας Πατρίδας», θα μπορούσε να εντάξει στη δική της σφαίρα επιρροής 152 νησιά, βράχους και βραχονησίδες.

Με ειρωνικό τρόπο, σημειώνει ότι «δεν μας φτάνουν 152» και ότι, αν η Τουρκία «παρασυρθεί», θα μπορούσε δήθεν να φτάσει σε «500 ή 600» νησιά και βραχονησίδες. Στη συνέχεια, πάντως, επιχειρεί να υποβαθμίσει τις ελληνικές ανησυχίες, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν πρόκειται, με τον νόμο που ετοιμάζει, να «καταλάβει» ούτε 152 ούτε 15 νησιά.

Ωστόσο, πίσω από την προσπάθεια να εμφανιστεί το θέμα ως ελληνική υπερβολή, το άρθρο αναπαράγει βασικές τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο και παρουσιάζει την Άγκυρα ως δύναμη που απλώς προστατεύει τα δικαιώματά της.

Επίθεση στην Ελλάδα για τον νόμο περί υδρογονανθράκων

Η Milliyet στρέφει τα πυρά της και κατά της Ελλάδας για τις αλλαγές που έγιναν το 2011 στη νομοθεσία για τους υδρογονάνθρακες. Ο Σεντίρ υποστηρίζει ότι η Αθήνα τότε «έριξε βενζίνη στη φωτιά» σε Αιγαίο και Μεσόγειο, επιχειρώντας, όπως ισχυρίζεται, να αγνοήσει τα δικαιώματα της Τουρκίας ως παράκτιου κράτους.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Τούρκος αρθρογράφος επιμένει ότι το νομοσχέδιο που ετοιμάζει η Άγκυρα θα είναι «απολύτως σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο» και δεν θα έχει επεκτατικό χαρακτήρα, αλλά θα αφορά την προστασία των τουρκικών συμφερόντων.

Η διατύπωση αυτή εντάσσεται στη σταθερή επιχειρηματολογία της Άγκυρας, η οποία επιχειρεί να εμφανίσει τις μονομερείς θέσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως δήθεν αμυντική στάση απέναντι στην Ελλάδα.

Καστελλόριζο και χάρτης της Σεβίλλης στο στόχαστρο

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο Καστελλόριζο, το οποίο η τουρκική αρθρογραφία χρησιμοποιεί συχνά ως παράδειγμα για να αμφισβητήσει την επήρεια των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες.

Η Milliyet επαναλαμβάνει το επιχείρημα ότι το Καστελλόριζο βρίσκεται πολύ κοντά στις τουρκικές ακτές και μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα, αμφισβητώντας τη δυνατότητα του νησιού να παράγει εκτεταμένη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Στο ίδιο άρθρο γίνεται αναφορά και στον λεγόμενο χάρτη της Σεβίλλης, τον οποίο η τουρκική πλευρά απορρίπτει συστηματικά, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει νομική ισχύ και δεν αποτελεί δεσμευτικό έγγραφο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τον τρόπο αυτό, η Milliyet επιχειρεί να συνδέσει το νέο τουρκικό νομοσχέδιο με την ευρύτερη τουρκική στρατηγική αμφισβήτησης της ελληνικής θαλάσσιας επήρειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Νέα αμφισβήτηση και για τον ελληνικό εναέριο χώρο

Το άρθρο δεν περιορίζεται στις θαλάσσιες ζώνες. Ο Σεντίρ επαναφέρει και την πάγια τουρκική θέση για τον ελληνικό εναέριο χώρο, υποστηρίζοντας ότι οι αναφορές περί παραβιάσεων από τουρκικά μαχητικά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Κατά την τουρκική επιχειρηματολογία, τα τουρκικά αεροσκάφη δεν παραβιάζουν τα 6 ναυτικά μίλια, αλλά οι ελληνικές αναφορές περί παραβιάσεων προκύπτουν από τη διαφορά ανάμεσα στα 6 μίλια των χωρικών υδάτων και στα 10 μίλια του ελληνικού εναέριου χώρου.

Πρόκειται για ακόμη ένα σημείο στο οποίο η Άγκυρα επιχειρεί διαχρονικά να αμφισβητήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, παρουσιάζοντας τη δική της θέση ως «ορθολογική» και την ελληνική ως «μονομερή».

Το ευρύτερο σκηνικό της «Γαλάζιας Πατρίδας»

Η παρέμβαση της Milliyet έρχεται να προστεθεί σε ένα ευρύτερο κύμα τουρκικών δημοσιευμάτων για τη «Γαλάζια Πατρίδα».

Το A Haber έχει ήδη παρουσιάσει το υπό προώθηση νομοσχέδιο ως κρίσιμο εργαλείο για τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις, με αναφορές σε υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και χωρικά ύδατα. Στο ίδιο πλαίσιο, Τούρκοι αναλυτές επανέφεραν το θέμα των 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, αφήνοντας ακόμη και αιχμές περί «δικαιώματος σημαίας» σε περιοχές που η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως αμφισβητούμενες.

Από την πλευρά της, η Sözcü παρουσίασε το νομοσχέδιο ως προσπάθεια θεσμοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας», με στόχο η Τουρκία να συγκεντρώσει κάτω από ενιαία νομική ομπρέλα ζητήματα όπως τα χωρικά ύδατα, η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ, οι ενεργειακές δραστηριότητες και οι θαλάσσιες έρευνες.

Από την υποβάθμιση στην αμφισβήτηση

Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της Milliyet είναι ότι, ενώ το άρθρο εμφανίζεται να καθησυχάζει πως η Τουρκία δεν πρόκειται να «καταλάβει» ελληνικά νησιά, την ίδια στιγμή αναπαράγει το σύνολο σχεδόν των τουρκικών αιτιάσεων κατά της Ελλάδας.

Αμφισβητείται η ελληνική ανάγνωση για τις θαλάσσιες ζώνες, απορρίπτεται η επήρεια του Καστελλόριζου, επανέρχεται το ζήτημα του χάρτη της Σεβίλλης, αμφισβητείται ο ελληνικός εναέριος χώρος των 10 μιλίων και παρουσιάζεται η Άγκυρα ως δύναμη που απλώς αντιδρά σε ελληνικές κινήσεις.

Έτσι, το άρθρο λειτουργεί διπλά: από τη μία επιχειρεί να εμφανίσει τις ελληνικές αντιδράσεις ως υπερβολικές, από την άλλη όμως ενισχύει το αφήγημα πάνω στο οποίο βασίζεται η τουρκική στρατηγική στο Αιγαίο.

Σταθερή πίεση προς την Αθήνα

Η νέα παρέμβαση της Milliyet δείχνει ότι η συζήτηση για τη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν περιορίζεται σε στρατιωτικούς αναλυτές ή τηλεοπτικά πάνελ. Πλέον περνά και στην αρθρογραφία μεγάλων τουρκικών εφημερίδων, με κοινό παρονομαστή την προσπάθεια να παρουσιαστούν οι τουρκικές θέσεις ως νόμιμες και οι ελληνικές ως υπερβολικές ή αβάσιμες.