Πρωτοφανές «άδειασμα» από τους “συμμάχους” μας τους Γάλλους για την Τουρκία: Το Παρίσι αφού τα “άρπαξε χοντρά” για τα Rafale και τις Belharra και παρά τις Αμυντικές Συμφωνίες που έχουν συνυπογραφεί δεν θέλει να εμπλακεί στις Ελληνο-Τουρκικές διαφορές – Βαριά ερωτήματα για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη και το καλώδιο διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου

Σοβαρά ερωτήματα για την ελληνική εξωτερική πολιτική και τα όρια της ελληνογαλλικής αμυντικής συνεργασίας προκαλεί η στάση του Παρισιού απέναντι στην κλιμακούμενη αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.

Η γαλλική πλευρά, σύμφωνα με τις πληροφορίες για τη διπλωματική επικοινωνία που απέστειλε στην Άγκυρα, δεν προτίθεται να πάρει θέση στις διαφορές των δύο χωρών σχετικά με τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου. Η κίνηση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς η Γαλλία συμμετέχει στο ενεργειακό εγχείρημα, ενώ έχει αναπτύξει με την Ελλάδα στενή αμυντική και στρατηγική συνεργασία.

Το πολιτικό ερώτημα είναι πλέον αμείλικτο: τι αξία έχει η στρατηγική συμμαχία όταν, σε μια κρίσιμη στιγμή για τα ελληνικά συμφέροντα, το Παρίσι επιλέγει να κρατήσει αποστάσεις από την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση;

Η ΓΑΛΛΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ – ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στο επίκεντρο βρίσκεται η ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η γαλλική διπλωματία προς την Τουρκία σχετικά με τις έρευνες για το έργο Great Sea Interconnector.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το Παρίσι γνωστοποίησε στην Άγκυρα την πρόθεση πραγματοποίησης ερευνών στον βυθό της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς να υιοθετεί θέση για τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως προς τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες.

Η συγκεκριμένη στάση έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς η Αθήνα προσδοκούσε ότι η γαλλική συμμετοχή στο έργο θα συνοδευόταν και από σαφέστερη πολιτική υποστήριξη απέναντι στις τουρκικές αμφισβητήσεις.

Το Παρίσι, ωστόσο, φαίνεται να επιλέγει μια διαφορετική προσέγγιση: να διατηρήσει τη συμμετοχή του στο ενεργειακό πρόγραμμα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να εμπλακεί ευθέως στη διπλωματική αντιπαράθεση.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΚΑΥΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕ Η ΑΘΗΝΑ;

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα εξαιτίας των ερωτημάτων για το εάν η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε εκ των προτέρων το περιεχόμενο της γαλλικής διακοίνωσης και εάν είχε ενημερωθεί για την αποστολή της.

Η αντιπολίτευση ζητά εξηγήσεις για τους χειρισμούς της Αθήνας, ενώ το ζήτημα έχει προκαλέσει συζητήσεις και στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης.

Η κριτική προς την κυβέρνηση επικεντρώνεται στην απουσία επαρκούς ενημέρωσης και στη δυσκολία να εξηγηθεί με σαφήνεια ποια ακριβώς πολιτική και διπλωματική κάλυψη εξασφαλίζει η Ελλάδα από τους εταίρους της.

Δεν αρκούν οι γενικές διαβεβαιώσεις περί στρατηγικών σχέσεων και ισχυρών συμμαχιών. Όταν διακυβεύονται κρίσιμα εθνικά και ενεργειακά συμφέροντα, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι συμφωνείται, ποιος αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και ποια είναι τα πραγματικά όρια της υποστήριξης που προσφέρεται στην Αθήνα.

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ» Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετήθηκε δημόσια για το ζήτημα, υποστηρίζοντας ότι η γαλλική ενημέρωση προς την Τουρκία δεν δημιουργεί νομικό προηγούμενο και δεν μπορεί να θεωρηθεί αίτημα για άδεια ή αδειοδότηση.

Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε καθησυχαστικός, επιμένοντας ότι η συγκεκριμένη διπλωματική διαδικασία δεν δημιουργεί πρόβλημα για την ελληνική κυβέρνηση.

Ωστόσο, αυτή η τοποθέτηση δεν έχει σταματήσει την πολιτική αντιπαράθεση. Αντίθετα, έχει ενισχύσει τα ερωτήματα για το κατά πόσο η Αθήνα είχε τον απαιτούμενο έλεγχο των διπλωματικών χειρισμών γύρω από ένα έργο στρατηγικής σημασίας.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ενημέρωση δεν αναγνωρίζει κανένα τουρκικό δικαίωμα. Οι επικριτές της, όμως, ζητούν να αποσαφηνιστεί γιατί κρίθηκε αναγκαία η συγκεκριμένη επικοινωνία με την Άγκυρα και ποια ήταν η ακριβής συνεννόηση μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών.

Rafale, ΦΡΕΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ – ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ;

Η υπόθεση αναπόφευκτα επαναφέρει στο προσκήνιο τη στρατηγική αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας, την αγορά των Rafale και των φρεγατών Belharra, αλλά και τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί για τη γαλλική υποστήριξη σε περίπτωση απειλής κατά της ελληνικής κυριαρχίας.

Η Αθήνα έχει επενδύσει σημαντικά στην ελληνογαλλική συνεργασία, παρουσιάζοντάς την ως έναν από τους βασικούς πυλώνες ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας.

Όμως η σημερινή υπόθεση αποδεικνύει ότι άλλο πράγμα είναι η αμυντική συνεργασία και άλλο η αυτόματη πολιτική ταύτιση σε κάθε ελληνοτουρκική διαφορά.

Το Παρίσι φαίνεται να θέλει να διατηρήσει τα δικά του περιθώρια διπλωματικών ελιγμών, ακόμη και όταν τα συμφέροντά του συνδέονται άμεσα με ένα έργο στο οποίο συμμετέχει η Ελλάδα.

ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ

Το Great Sea Interconnector δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό έργο. Πρόκειται για μια διασύνδεση με σημαντικές γεωπολιτικές προεκτάσεις, καθώς φιλοδοξεί να συνδέσει ηλεκτρικά την Κύπρο με την Ελλάδα και, μέσω αυτής, με το ευρωπαϊκό ενεργειακό δίκτυο.

Η Τουρκία έχει εκφράσει αντιρρήσεις για τις έρευνες και τις εργασίες στην περιοχή, προβάλλοντας τις δικές της διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα χωρίς να μετατρέψει τις στρατηγικές συνεργασίες σε απλές επικοινωνιακές διακηρύξεις.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: όταν η κρίσιμη στιγμή φτάνει, πόσο μακριά είναι πραγματικά διατεθειμένοι να φτάσουν οι σύμμαχοι της Ελλάδας;

Και κυρίως, ποια είναι η στρατηγική της Αθήνας απέναντι σε μια Τουρκία που συνεχίζει να αμφισβητεί ελληνικές θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο;

Οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν με καθησυχαστικές δηλώσεις. Απαιτούν ξεκάθαρη ενημέρωση, διπλωματική αποφασιστικότητα και συγκεκριμένες εγγυήσεις για την προστασία των ελληνικών συμφερόντων.