Πρωτοφανές ρήγμα στην Ευρώπη μετά την πρόσκληση Τραμπ στον Πούτιν: Η Γερμανία ανοίγει παράθυρο διαλόγου στην G20, ενώ η Kάλας προειδοποιεί και απειλεί για την επιστροφή της Mόσχας στο τραπέζι των συζητήσεων

Νέα ένταση στο εσωτερικό του δυτικού στρατοπέδου προκαλεί η Αμερικανική πρόσκληση προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τη σύνοδο της G20, καθώς πλέον καταγράφονται διαφορετικές προσεγγίσεις ακόμη και μεταξύ των Ευρωπαϊκών συμμάχων.

Η Γερμανία εμφανίζεται να αντιμετωπίζει την πιθανή παρουσία του Ρώσου προέδρου ως ευκαιρία για να δοκιμαστεί στην πράξη η δυνατότητα σοβαρών διαπραγματεύσεων για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Την ίδια στιγμή, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας έχει εκφράσει έντονη επιφύλαξη απέναντι στην επιστροφή της Μόσχας σε κορυφαία διεθνή φόρα.

Το Βερολίνο αφήνει ανοιχτό το παράθυρο

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ τάχθηκε υπέρ της αξιοποίησης της πρόσκλησης προς τον Πούτιν, υποστηρίζοντας ότι η συμμετοχή του στη σύνοδο θα μπορούσε να αποτελέσει δοκιμασία για το κατά πόσο η ρωσική πλευρά είναι πραγματικά διατεθειμένη να προχωρήσει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.

Η θέση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς προέρχεται από τη Γερμανία, η οποία εξακολουθεί να στηρίζει την Ουκρανία απέναντι στη ρωσική εισβολή. Ο Βάντεφουλ υπογράμμισε ότι, εφόσον δημιουργείται μια ευκαιρία για συνομιλίες, δεν θα πρέπει να απορρίπτεται εκ των προτέρων.

Ωστόσο, η επίσημη γερμανική κυβέρνηση έχει προηγουμένως τονίσει ότι δεν θεωρεί τις σχέσεις με τη Ρωσία «κανονικές» όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφαν Κόρνελιους είχε δηλώσει ότι το Βερολίνο συντονίζεται με τους εταίρους του για το ζήτημα της αμερικανικής πρόσκλησης.

Η Κάλας βρίσκεται στην άλλη πλευρά της συζήτησης

Η Κάγια Κάλας έχει εκφράσει πολύ διαφορετική άποψη για την παρουσία του Πούτιν στη σύνοδο.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής έχει υποστηρίξει ότι η επιστροφή ενός ηγέτη που η ΕΕ κατηγορεί για την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία σε διεθνείς θεσμούς δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε «κανονικοποίηση» των σχέσεων με τη Μόσχα.

Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει ένα δύσκολο διπλωματικό ερώτημα για την Ευρώπη: μπορεί να υπάρξει ουσιαστική διαπραγμάτευση για τον τερματισμό του πολέμου χωρίς απευθείας επαφή με τη ρωσική ηγεσία;

Στο επίκεντρο η σύνοδος του Μαϊάμι

Η Ουάσινγκτον έχει προσκαλέσει τον Πούτιν στη σύνοδο της G20 που είναι προγραμματισμένη για τις 14 και 15 Δεκεμβρίου στο Μαϊάμι.

Εφόσον ο Ρώσος πρόεδρος αποδεχθεί την πρόσκληση και μεταβεί στις ΗΠΑ, θα πρόκειται για την πρώτη διά ζώσης συμμετοχή του σε σύνοδο κορυφής της G20 από το 2019. Το Κρεμλίνο, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη τελική απόφαση για την παρουσία του.

Η Ουάσινγκτον παρουσιάζει την πρόσκληση ως πιθανή ευκαιρία για επαφές με άλλους ηγέτες και για συζήτηση γύρω από την ουκρανική κρίση.

Η Ευρώπη μπροστά σε δύσκολες ισορροπίες

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη Ρωσία και την Ουκρανία. Αγγίζει πλέον και την ίδια τη συνοχή των δυτικών χωρών ως προς τη διπλωματική διαχείριση του πολέμου.

Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι οποιαδήποτε πραγματική ειρηνευτική διαδικασία απαιτεί απευθείας συνομιλίες με τη Μόσχα. Από την άλλη, υπάρχουν κυβερνήσεις και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που φοβούνται ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να εκληφθεί ως επιστροφή της Ρωσίας στην κανονικότητα χωρίς να έχει προηγηθεί επίλυση της σύγκρουσης.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η γερμανική τοποθέτηση του Βάντεφουλ προσθέτει ένα νέο στοιχείο στη συζήτηση.

Η μεγάλη διπλωματική δοκιμασία

Η σύνοδος της G20 στο Μαϊάμι εξελίσσεται έτσι σε πιθανό σημείο συνάντησης διαφορετικών στρατηγικών.

Εάν ο Πούτιν παραστεί, το ενδιαφέρον θα στραφεί στις επαφές που μπορεί να πραγματοποιηθούν και κυρίως στο εάν θα υπάρξει πραγματική πρόοδος προς διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο.

Εάν τελικά δεν υπάρξει συμμετοχή, η συζήτηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται η Ρωσία θα συνεχιστεί.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πρόσκληση της Ουάσινγκτον έχει ήδη ανοίξει μια δύσκολη συζήτηση στην Ευρώπη: διάλογος με τη Μόσχα ή διατήρηση της πολιτικής απομόνωσης μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για ειρήνη;