Πρωτοφανής παρέμβαση από τη Μόσχα: Ο Μεντβέντεφ προτρέπει ευθέως τον Τραμπ να… «τακτοποιήσει» τον Ζελένσκι με τη CIA και το Πεντάγωνο – Ακραίες απειλές που ανεβάζουν το θερμόμετρο του πολέμου

Σε μια νέα, εξαιρετικά προκλητική παρέμβαση που προκαλεί διεθνή αναστάτωση, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και απηύθυνε στον Ντόναλντ Τραμπ ένα μήνυμα που ξεπερνά κατά πολύ τη συνηθισμένη διπλωματική αντιπαράθεση. Ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και νυν αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας υπαινίχθηκε ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες πληροφοριών για να «λύσει» το ζήτημα του Ουκρανού προέδρου, χωρίς να διευκρινίζει συγκεκριμένο τρόπο. Η διατύπωση ερμηνεύεται ως υπαινιγμός για φυσική εξόντωση και προκαλεί έντονο προβληματισμό για το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει η ρητορική γύρω από τον πόλεμο.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ

Στην ανάρτησή του, ο Μεντβέντεφ κατηγόρησε τον Ζελένσκι ότι επιδεικνύει συστηματικά περιφρόνηση απέναντι στον Τραμπ, παρότι η Ουκρανία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αμερικανική στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι ο Ουκρανός ηγέτης πιέζει την Ουάσινγκτον για όπλα και χρήματα, αντιστέκεται σε προτάσεις διαπραγμάτευσης και επιχειρεί να στρέψει Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους εναντίον της σημερινής αμερικανικής ηγεσίας.

Οι κατηγορίες αυτές αποτελούν τους ισχυρισμούς του Ρώσου αξιωματούχου και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως αποδεδειγμένα γεγονότα. Η σκληρή γλώσσα, ωστόσο, δείχνει πόσο βαθιά έχει οξυνθεί η αντιπαράθεση γύρω από την πορεία του πολέμου και τους όρους μιας πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας.

Η CIA ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΜΙΑΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ

Το πιο ανησυχητικό σημείο της παρέμβασης ήταν η προτροπή του Μεντβέντεφ προς τον Τραμπ να καλέσει τον υπουργό Πολέμου και τον επικεφαλής της CIA και να τους αναθέσει να διευθετήσουν το «πρόβλημα» που, κατά τον ίδιο, αποτελεί ο Ζελένσκι. Ο Ρώσος αξιωματούχος πρόσθεσε ότι ο τρόπος και ο τόπος δεν έχουν σημασία, διατύπωση που ενίσχυσε την ερμηνεία ότι αναφερόταν σε βίαιη εξόντωση.

Μια τέτοια τοποθέτηση δεν συνιστά απλώς πολιτική προσβολή. Αγγίζει το πεδίο των απειλών κατά αρχηγού κράτους και ανεβάζει επικίνδυνα τους τόνους σε μια σύγκρουση που έχει ήδη προκαλέσει τεράστιες ανθρώπινες απώλειες και έχει επανειλημμένα γεννήσει φόβους για ευρύτερη κλιμάκωση.

ΤΟ ΡΗΓΜΑ ΤΡΑΜΠ – ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΠΙΕΣΕΩΝ

Η επίθεση του Μεντβέντεφ εκδηλώνεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Ουάσινγκτον και Κιέβου βρίσκονται υπό έντονη πίεση. Ο Τραμπ έχει επικρίνει δημόσια τον Ζελένσκι και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η Ουκρανία θα πρέπει να εξετάσει διαφορετική εκπροσώπηση στις διαπραγματεύσεις. Την ίδια ώρα, το Κίεβο επιμένει ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις στρατιωτικές του επιλογές όσο συνεχίζονται οι ρωσικές επιθέσεις.

Η Μόσχα παρακολουθεί τη διαφωνία αυτή με εμφανή ικανοποίηση, καθώς μια παρατεταμένη ρήξη ανάμεσα στους δύο συμμάχους θα μπορούσε να δυσκολέψει τη θέση της Ουκρανίας. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι έχει διαμορφωθεί οριστική αλλαγή στην αμερικανική πολιτική: η συνεργασία σε κρίσιμους τομείς έχει συνεχιστεί, ενώ η έκβαση των διαπραγματεύσεων παραμένει αβέβαιη.

ΠΙΕΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΛΙΜΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ

Ο Μεντβέντεφ κατηγόρησε επίσης τον Ζελένσκι ότι απορρίπτει τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και ότι με τις επιλογές του αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης σύγκρουσης. Πρόκειται για τη ρωσική εκδοχή των γεγονότων, η οποία παραλείπει το επιχείρημα του Κιέβου ότι οι επιθέσεις της Ουκρανίας αποτελούν απάντηση στις συνεχιζόμενες ρωσικές επιχειρήσεις και ότι οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας.

Το διπλωματικό τοπίο παραμένει εύθραυστο. Η ανάγκη να τερματιστεί ο πόλεμος είναι επιτακτική, αλλά οι απειλές, οι προσωπικές επιθέσεις και οι δημόσιες πιέσεις δεν δημιουργούν από μόνες τους τις προϋποθέσεις για ειρήνη. Αντίθετα, εντείνουν την αβεβαιότητα σε μια στιγμή κατά την οποία κάθε κίνηση της Ουάσινγκτον, της Μόσχας και του Κιέβου μπορεί να επηρεάσει τις επόμενες εξελίξεις.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πόσο θα οξυνθεί η αντιπαράθεση, αλλά αν οι εμπλεκόμενες πλευρές θα μπορέσουν να επιστρέψουν σε μια διαδικασία διαπραγματεύσεων χωρίς να μετατρέψουν τη ρητορική απειλών σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο για την ευρωπαϊκή και διεθνή ασφάλεια.

↑
Exit mobile version