“Πρόβα γάμου” μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας , με σοβαρές υποχωρήσεις της Αθήνας, η ειρηνευτική συμφωνία Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας με την επιδιαιτησία του Ντόναλντ Τραμπ; – Να έχουμε τον νού μας γιατί πολύ σύντομα έρχεται και η σειρά μας

Η συμφωνία συνθηκολόγησης “για μια μόνιμη ειρήνη” μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν μετά απο πολεμικές συγκρούσεις 40 περίπου ετών αποτελεί γεγονός. Οι σχετικές υπογραφές έπεσαν” στο τραπέζι του Λευκού Οίκου, υπό το βλέμμα του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έπαιξε τον ρόλο του επιδιαιτητή.

Το europost.gr έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά τη συμφωνία και σε συνδυασμό με διασταυρωμένες πληροφορίες μας από διεθνείς διπλωματικές πηγές, έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα:

1. 1. 1. Πρόκειται για μία “λεόντειο συμφωνία” , με την οποία το Αζερμπαϊτζάν παίρνει σχεδόν τα πάντα και  η Αρμενία μόνον υποσχέσεις για στενότερη σύνδεση με το ΝΑΤΟ και με την Ε.Ε.
      2. Οι ΗΠΑ ενισχύουν αποφασιστικά το Αζερμπαϊτζάν από κοινού με το Ισραήλ για να πλαγιοκοπήσουν το Ιράν, με το οποίο ο Νετανιάχου όλα δείχνουν ότι δεν έχει κλείσει ακόμη τους λογαριασμούς του.
      3. Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο, ο οποίος από δημοσιογράφος στην τηλεόραση βρέθηκε να ηγείται μιας “ειρηνικής επανάστασης” για την ανατροπή του τότε φιλορώσου ηγέτη της Αρμενίας Σερζ Σαρκισιάν, είναι γνήσιο πολιτικό παιδί του Τζορτζ Σόρος. Και είναι περίεργο πως μπορεί και στέκεται ακόμη στην εξουσία, στο μέτρο που υποχώρησε σε όλα τα πεδία απέναντι στο Αζερμπαϊτζάν και στην ουσία παρέδωσε στον Ιλχάμ Αλίεφ τις πατρογονικές εστίες των Αρμενίων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, Από όπου εκριζώθηκαν 120.000 γηγενείς Αρμένιοι και εκδιώχθηκαν μέσα σε λίγους μήνες, αφού σφαγιάστηκαν πρώτα αρκετοί από αυτούς, από τα πυραυλικά συστήματα και τα drones, με τα οποία η Τουρκία και το Ισραήλ εφοδίασαν το αυταρχικό καθεστώς του Μπακού.
      4. Παρά τη λαϊκή οργή που ξέσπασε σε βάρος του Πασινιάν, οι Δυτικοί τον κράτησαν με νύχια και με δόντια στην εξουσία και τον υποχρεώνουν τώρα να αλλάξει ακόμη και το Σύνταγμα της Αρμενίας , το οποίο θεσμοθετεί ως βασική υποχρέωση των εκάστοτε ηγεσιών της Αρμενίας την επανάκτηση των ιστορικών εδαφών του Καυκάσου, που αποτελούν τις ρίζες του Αρμενικού Γένους.

Το ερώτημα είναι εάν ο Πασινιάν θα μείνει μέχρι τέλους στην εξουσία από τη στιγμή που το 2026 θα γίνουν εκλογές στην Αρμενία και η οργή των απλών πολιτών για την προδοσία του όλο και γιγαντώνεται, παρά τις υποσχέσεις του ότι “θα πέσει πολύ χρήμα στην Αρμενία με τεράστιες ξένες επενδύσεις”!

Σε κάθε περίπτωση, η συνθηκολόγηση της Αρμενίας και οι σοβαρότατες Εθνικές παραχωρήσεις, που υποχρεώθηκε να κάνει, πρέπει να προβληματίζουν πολύ σοβαρά την κυβέρνηση και το Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Γιατί τα όσα έγιναν και συμφωνήθηκαν μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, υπό την ασφυκτική πίεση των Δυτικών χωρών και των ΗΠΑ, μπορούν να αποτελούν μία “εξαιρετική πρόβα γάμου” , που μπορεί να επαναληφθεί αυτή τη φορά μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος. Με την Ελλάδα να υφίσταται ασφυκτικές πιέσεις για να υποχωρήσει έναντι της Τουρκίας, προκειμένου να υπάρξει ηρεμία και ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών. Αλλά τι νόημα έχουν η ειρήνη κα η ηρεμία στις διμερείς σχέσεις όταν έχει προηγηθεί η παραχώρηση τμημάτων της Εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στην Τουρκία;…