Πρόβα ολέθρου στις 10 Ιουνίου: Καταστράφηκαν τα πάντα μετά την ‘επιτυχημένη’ άσκηση πυροπροστασίας δίπλα στη Δροσοπηγή!

Τουλάχιστον τραγική, απαράδεκτη και εγκληματική είναι η αναποτελεσματικότητα που επέδειξαν οι αρμόδιες Αρχές του κράτους στις πρόσφατες πυρκαγιές που κατέκαψαν χιλιάδες στρέμματα, οικισμούς και περιουσίες στην Πάρνηθα, αν αναλογιστεί κανείς πως μόλις στις αρχές Ιουνίου είχε πραγματοποιηθεί στην ίδια ακριβώς περιοχή, και μάλιστα πολύ κοντά σε έναν από τους δεκάδες οικισμούς που παραδόθηκαν στις φλόγες, η μεγάλης έκτασης άσκηση ετοιμότητας σε δασική πυρκαγιά με την κωδική ονομασία «Διά Πυρός 2021».

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, στις 10 Ιουνίου δυνάμεις της Πυροσβεστικής, η Υπηρεσία Εναέριων Μέσων, το Μηχανοκίνητο Τμήμα της Πυροσβεστικής (ΜΕΤΠΕ), το Πυροσβεστικό Συνεργείο Αθηνών και άλλες επιχειρησιακές μονάδες και φορείς που εμπλέκονται σε τόσο σοβαρά περιστατικά κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν πλασματικά, αλλά σε πραγματικό χρόνο, μια δασική πυρκαγιά μεγάλης έκτασης, που εκδηλώθηκε στο ύψωμα Κοσμοθέα.

Το συγκεκριμένο ύψωμα βρίσκεται πολύ κοντά στον οικισμό Δροσοπηγή, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του ορεινού όγκου της Πάρνηθας, μεταξύ της δημοτικής ενότητας Αφιδνών, της δημοτικής κοινότητας Κρυονερίου και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων της 651 ΑΒΥΠ, στην περιοχή του Δήμου Ωρωπού.

Υψηλό… επίπεδο
Μάλιστα, μεταξύ άλλων, η εν λόγω άσκηση πραγματοποιήθηκε παρουσία του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Νίκου Χαρδαλιά και του αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, αντιστρατήγου Στέφανου Κολοκούρη. Μετά το τέλος της άσκησης ο κ. Χαρδαλιάς τόνισε: «Διαπιστώσαμε το υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας, την άμεση απόκριση και τον συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων».

Γιατί, όμως, δεν υπήρχαν αυτή η ετοιμότητα και ο συντονισμός λίγο καιρό αργότερα, στις αρχές Αυγούστου, όταν οι πυροσβεστικές δυνάμεις έπρεπε να αντιμετωπίσουν μια κανονική φωτιά μεγάλης έκτασης στην ευρύτερη περιοχή της Πάρνηθας; Γιατί άφησαν να καούν ολόκληρες εκτάσεις και οικισμοί, ανάμεσα στους οποίους και η Δροσοπηγή, όταν γνώριζαν την περιοχή, μια και είχαν επιχειρήσει εκεί -έστω και πλασματικά- λίγο καιρό πριν; Ηταν όντως αυτό που έγινε στις 10 Ιουνίου μια άσκηση ετοιμότητας ή απλά πραγματοποιήθηκε για επικοινωνιακούς λόγους, χωρίς να δοθεί ιδιαίτερη βάση; Αλλωστε, η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει να δρα μόνο για την προβολή.

Η ανικανότητα όμως των αρμοδίων δεν σταματά εδώ. Στις 15 Ιουνίου, σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας σχετικά με τον σχεδιασμό και τις δράσεις για την προστασία της χώρας από τις πυρκαγιές το φετινό καλοκαίρι, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδης είπε ότι φέτος «έχει γίνει μια εξαιρετικά πρότυπη δουλειά για την αντιπυρική προστασία της χώρας μας, μια πραγματική τομή, όχι μόνο όσον αφορά τα μέσα και τους εξοπλισμούς, αλλά και το προσωπικό μας». Δηλώσεις που έμειναν τελικά μόνο στα λόγια…

Επιχείρηση «Δρυάδες»
Μεταξύ άλλων, ο κ. Χαρδαλιάς παρουσιάζοντας τις δράσεις που έγιναν φέτος ανέφερε ότι τέθηκε σε εφαρμογή η επιχείρηση «Δρυάδες», που αφορά τον καθαρισμό περιοχών που εμφανίζουν επικινδυνότητα όσον αφορά την εκδήλωση πυρκαγιών και τη διάνοιξη δρόμων για τα πυροσβεστικά μέσα.

Μάλιστα, όπως τόνισε, η επιχείρηση αυτή δεν εμπίπτει στην ευθύνη της Πολιτικής Προστασίας, αλλά είναι μια έκτακτη παρέμβαση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ανάμεσα στις περιοχές που ανέφερε ο υφυπουργός ότι έγινε η επιχείρηση ήταν οι Θρακομακεδόνες, το Τατόι και η Ιπποκράτειος Πολιτεία! Αυτές όμως οι περιοχές σχεδόν καταστράφηκαν από τη μανία της πύρινης λαίλαπας τον Αύγουστο! Το ερώτημα που προκύπτει είναι: είχε γίνει όντως καθαρισμός σε αυτές τις περιοχές; Και τότε πώς η φωτιά άφησε πίσω της στάχτες και αποκαΐδια και παραλίγο να αφανίσει τα ιστορικά πρώην βασιλικά κτήματα; Μήπως είχε γίνει μισή δουλειά; Τέλος, ο υφυπουργός ανέφερε πως φέτος ενισχύθηκε σημαντικά και ο στόλος των εναέριων μέσων. Αυτό, όμως, δεν φάνηκε καθόλου στις τελευταίες μεγάλες δασικές πυρκαγιές, κατά τη διάρκεια των οποίων τοπικοί φορείς και κάτοικοι των πληγεισών περιοχών φώναζαν για τη μεγάλη απουσία τους, τη στιγμή που ήταν τα μόνα μέσα που μπορούσαν να σβήσουν φωτιές σε δύσβατα σημεία.