Προβλέψεις σοκ από Ρουμπινί για το 2027: Χρέος, πετρέλαιο και Τεχνητή Νοημοσύνη μπορούν να πυροδοτήσουν παγκόσμιο κραχ και να τινάξουν τις αγορές στον αέρα

Νέες προειδοποιήσεις για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας διατυπώνει ο οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί, θέτοντας στο επίκεντρο μια σειρά από κινδύνους που, εάν εκδηλωθούν ταυτόχρονα, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται το διογκούμενο δημόσιο χρέος, οι υψηλές τιμές της ενέργειας, οι γεωπολιτικές εντάσεις και η πιθανότητα μιας απότομης διόρθωσης στις αγορές που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη.

ΤΟ «ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ» ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Παρά τους αλλεπάλληλους κραδασμούς των τελευταίων ετών, η παγκόσμια οικονομία έχει μέχρι σήμερα επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση του Ρουμπινί, αυτή η εικόνα δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί οι κίνδυνοι. Αντίθετα, μια νέα μεγάλη ενεργειακή αναστάτωση ή μια επιδείνωση των γεωπολιτικών συνθηκών θα μπορούσε να αλλάξει γρήγορα το σκηνικό.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η πιθανότητα παρατεταμένα υψηλών τιμών πετρελαίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ενισχύσει τον πληθωρισμό, περιορίζοντας τα περιθώρια των κεντρικών τραπεζών για μειώσεις επιτοκίων και επιβαρύνοντας ταυτόχρονα νοικοκυριά, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις.

ΤΟ ΒΑΡΥ «ΦΟΡΤΙΟ» ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας είναι το υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους σε αρκετές μεγάλες οικονομίες.

Όσο αυξάνονται οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων, τόσο μεγαλώνει και το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους. Αυτό μπορεί να περιορίσει τους διαθέσιμους πόρους για επενδύσεις και κατανάλωση και να αυξήσει την πίεση στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Στο δυσμενές σενάριο που εξετάζει ο Ρουμπινί, ένας συνδυασμός υψηλού χρέους και ακριβής ενέργειας θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες αυξημένης χρηματοπιστωτικής πίεσης.

ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελεί η εκρηκτική άνοδος των επενδύσεων γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Ρουμπινί αναγνωρίζει ότι η τεχνολογική επανάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρός μοχλός παραγωγικότητας και ανάπτυξης. Παράλληλα, όμως, επισημαίνει τον κίνδυνο οι αποτιμήσεις και οι επενδύσεις σε συγκεκριμένους κλάδους να έχουν γίνει υπερβολικά αισιόδοξες.

Μια απότομη διόρθωση στις αγορές τεχνολογίας, εάν συνδυαζόταν με άλλους οικονομικούς κραδασμούς, θα μπορούσε να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στον πλούτο των επενδυτών, στην κατανάλωση και στις επενδύσεις.

ΤΟ ΔΥΣΜΕΝΕΣ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 2027

Το πιο δύσκολο ενδεχόμενο δεν αφορά έναν και μόνο παράγοντα.

Ο πραγματικός κίνδυνος, σύμφωνα με την ανάλυση, βρίσκεται στη σύμπτωση πολλών αρνητικών εξελίξεων: Νέα άνοδος στις τιμές ενέργειας, γεωπολιτική κλιμάκωση, διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, αυξημένες αποδόσεις ομολόγων και απότομη υποχώρηση των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων.

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι οικονομίες θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπες με ένα εξαιρετικά δύσκολο μείγμα χαμηλότερης ανάπτυξης, επίμονου πληθωρισμού και αυστηρότερων χρηματοπιστωτικών συνθηκών.

Ο ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ «ΚΡΑΧ»

Παρά τον έντονο προβληματισμό, η ανάλυση του Ρουμπινί δεν αποτελεί μια μονοδιάστατη πρόβλεψη για παγκόσμια κατάρρευση.

Στο βασικό του σενάριο, η παγκόσμια ανάπτυξη μπορεί να βελτιωθεί το 2027, ενώ ο πληθωρισμός να αποκλιμακωθεί. Η τεχνολογική πρόοδος και οι επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσαν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά για την παραγωγικότητα, εφόσον δεν υπάρξει νέα μεγάλη γεωπολιτική ή ενεργειακή ανατροπή.

Με βάση τα στοιχεία που επικαλείται η σχετική ανάλυση, το ΔΝΤ προβλέπει ότι η παγκόσμια ανάπτυξη θα μπορούσε να κινηθεί από περίπου 3% το 2026 στο 3,4% το 2027. Αυτό δείχνει ότι το βασικό σενάριο δεν είναι μια παγκόσμια ύφεση, αλλά μια οικονομία που εξακολουθεί να αναπτύσσεται ενώ αντιμετωπίζει σημαντικούς καθοδικούς κινδύνους.

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Το 2027, επομένως, εμφανίζεται ως μια χρονιά κατά την οποία η ανθεκτικότητα της παγκόσμιας οικονομίας θα μπορούσε να δοκιμαστεί από πολλαπλά μέτωπα.

Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι εάν ένας συγκεκριμένος παράγοντας θα προκαλέσει από μόνος του παγκόσμιο κραχ, αλλά τι θα συμβεί εάν χρέος, ενέργεια, γεωπολιτική αστάθεια και χρηματιστηριακές υπερβολές συμπέσουν την ίδια χρονική στιγμή.

Ο Ρουμπινί υπογραμμίζει ότι η μέχρι σήμερα ανθεκτικότητα της οικονομίας έχει αποτρέψει ένα δυσμενέστερο αποτέλεσμα. Όμως, όπως προκύπτει από την ανάλυσή του, αυτή η ανθεκτικότητα θα συνεχίσει να εξαρτάται από το εάν οι βασικοί κίνδυνοι παραμείνουν υπό έλεγχο.