Ψυχρολουσία: Η Άγκυρα μπαίνει στον πυρήνα πέντε στρατηγικών προγραμμάτων του ΝΑΤΟ και αυξάνει την επιρροή της στην Ευρωπαϊκά Άμυνα ενώ η Αθήνα παρακολουθεί -ξανά- “παγωμένη” τις εξελίξεις

Νέα δεδομένα διαμορφώνονται για τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, καθώς η Άγκυρα αποκτά συμμετοχή σε πέντε σημαντικά προγράμματα ανάπτυξης στρατιωτικών δυνατοτήτων της Συμμαχίας. Η εξέλιξη ενισχύει τη θέση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και δημιουργεί νέα περιθώρια για συμμετοχή της σε μελλοντικά ευρωπαϊκά και νατοϊκά εξοπλιστικά έργα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα πέντε προγράμματα αφορούν την ολοκληρωμένη αεράμυνα και αντιπυραυλική άμυνα, τα πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς, την επιτήρηση του διαστήματος, τις κρίσιμες πρώτες ύλες και την ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων. Πρόκειται για τομείς που θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικοί για τη μελλοντική επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΕΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ

Η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται πλέον στην παραδοσιακή συμμετοχή της στις στρατιωτικές δομές της Συμμαχίας. Η Άγκυρα επιδιώκει να παρουσιάσει την εγχώρια αμυντική της βιομηχανία ως παραγωγό τεχνολογιών που μπορούν να αξιοποιηθούν από το ΝΑΤΟ.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρεται ότι τουρκικά συστήματα αεράμυνας, δορυφορικές δυνατότητες και συστήματα επικοινωνιών θα μπορούσαν να συνεισφέρουν ευρύτερα στις δυνατότητες επιτήρησης και άμυνας της Συμμαχίας. Η εξέλιξη συνδέεται και με την ανάπτυξη του τουρκικού προγράμματος «Steel Dome».

Παράλληλα, η βαθύτερη συμμετοχή στα νατοϊκά προγράμματα μπορεί να προσφέρει στις τουρκικές εταιρείες πρόσβαση σε νέες συνεργασίες, αλυσίδες παραγωγής και αγορές άλλων κρατών-μελών.

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΑ DRONES ΚΑΙ Η ΑΕΡΑΜΥΝΑ

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στα μη επανδρωμένα συστήματα και στην αεράμυνα, δύο τομείς στους οποίους η Τουρκία έχει επενδύσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει στην παραγωγή drones, στις αεροδιαστημικές τεχνολογίες και στα ολοκληρωμένα συστήματα άμυνας, ώστε να αποκτήσει μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση των μελλοντικών στρατιωτικών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, η τουρκική αμυντική βιομηχανία αναζητά συνεργασίες με ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες, μεταξύ άλλων σε τεχνολογίες κινητήρων αεροσκαφών και κρίσιμες πρώτες ύλες.

ΤΟ «ΠΑΖΑΡΙ» ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟ KAAN

Σημαντική παράμετρος αποτελεί και η προσπάθεια επαναπροσέγγισης της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον αμυντικό τομέα.

Οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν επιβαρυνθεί από την τουρκική αγορά των ρωσικών S-400 και την απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35. Παρά τα προβλήματα, η Άγκυρα επιδιώκει να ανοίξει ξανά τον δρόμο για βαθύτερη αμυντική και τεχνολογική συνεργασία με την Ουάσινγκτον.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι προσπάθειες για συνεργασία γύρω από κινητήρες αεριωθούμενων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο τουρκικό μαχητικό KAAN.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ

Η μεγαλύτερη συμμετοχή της Τουρκίας στα νατοϊκά εξοπλιστικά δίκτυα μπορεί να αυξήσει τη δυνατότητά της να επηρεάζει τις μελλοντικές αποφάσεις για την ευρωπαϊκή αμυντική παραγωγή.

Ωστόσο, η συμμετοχή σε προγράμματα δεν σημαίνει αυτόματα ότι η Τουρκία έχει αποκτήσει πλήρη πρόσβαση στον ευρωπαϊκό αμυντικό πυρήνα. Θα πρέπει να μετατρέψει τις πολιτικές συμφωνίες σε συγκεκριμένα βιομηχανικά έργα, συνεργασίες και προϊόντα που θα πληρούν τις απαιτήσεις της Συμμαχίας.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται, επομένως, να δείξει εάν η Άγκυρα θα μπορέσει να μετατρέψει τη σημερινή συμμετοχή της σε μόνιμη παρουσία στις αλυσίδες παραγωγής και προμηθειών του ΝΑΤΟ.

Σε κάθε περίπτωση, η εξέλιξη αποτυπώνει μια σαφή τουρκική επιδίωξη: να περάσει από τον ρόλο του στρατηγικού συμμάχου σε εκείνον του παραγωγού και προμηθευτή προηγμένων στρατιωτικών δυνατοτήτων μέσα στη Συμμαχία.