Ψυχρολουσία στην Αθήνα: Γαλλική φρεγάτα σε κοινά γυμνάσια με το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό απέναντι από τα Δωδεκάνησα – Τι μήνυμα στέλνει το Παρίσι, ενώ η Ελλάδα επενδύει και τα “σκάει χοντρά” στην Ελληνο-Γαλλική αμυντική συνεργασία;

Νέα ερωτήματα για τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η κοινή ναυτική δραστηριότητα Γαλλίας και Τουρκίας, καθώς Γαλλικό πολεμικό πλοίο συμμετείχε σε ασκήσεις με Τουρκική φρεγάτα στη Μαρμαρίδα, σε θαλάσσια περιοχή απέναντι από τα Δωδεκάνησα.

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, καθώς η Γαλλία αποτελεί σημαντικό αμυντικό εταίρο της χώρας και οι δύο πλευρές έχουν αναπτύξει στενή συνεργασία στον τομέα της άμυνας. Την ίδια στιγμή, όμως, το Παρίσι διατηρεί διαύλους επικοινωνίας και στρατιωτικής συνεργασίας με την Άγκυρα.

Το γεγονός αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι παράλληλες σχέσεις της Γαλλίας με την Ελλάδα και την Τουρκία, όταν οι δύο χώρες έχουν διαφορετικές θέσεις για την ασφάλεια και τις ισορροπίες στο Αιγαίο με την Άγκυρα να απειλεί διαρκώς με πόλεμο την Αθήνα;

Η Γαλλική φρεγάτα δίπλα σε τουρκικό πολεμικό πλοίο

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, την οποία επικαλείται το ρεπορτάζ, η γαλλική φρεγάτα FS Surcouf επισκέφθηκε το λιμάνι της Μαρμαρίδας και στη συνέχεια συμμετείχε σε διμερή ναυτική εκπαίδευση με την τουρκική φρεγάτα TCG Gökova.

Οι δραστηριότητες περιλάμβαναν ασκήσεις τύπου PASSEX, δηλαδή εκπαιδευτικές δραστηριότητες μεταξύ πολεμικών πλοίων διαφορετικών ναυτικών δυνάμεων, με σκοπό την εξάσκηση και τον συντονισμό τους.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δημοσιοποίησε εικόνες από τη συνεκπαίδευση, παρουσιάζοντας τη δραστηριότητα ως ένδειξη ναυτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Η παρουσία γαλλικού πολεμικού πλοίου σε κοινά γυμνάσια με τουρκική φρεγάτα αποκτά πρόσθετη πολιτική βαρύτητα λόγω της γεωγραφικής θέσης της Μαρμαρίδας, απέναντι από τα Δωδεκάνησα. Ωστόσο, από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προκύπτει ότι η άσκηση στρεφόταν εναντίον της Ελλάδας.

Το Παρίσι διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Άγκυρα

Η συγκεκριμένη δραστηριότητα αναδεικνύει μια λιγότερο προβεβλημένη πλευρά της γαλλικής εξωτερικής πολιτικής: η στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα δεν αποκλείει την παράλληλη διατήρηση στρατιωτικών επαφών με την Τουρκία.

Για την Αθήνα, η σημασία τέτοιων εξελίξεων βρίσκεται κυρίως στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα και η Γαλλία έχουν ενισχύσει την αμυντική τους συνεργασία, μεταξύ άλλων μέσω εξοπλιστικών προγραμμάτων και κοινών στρατιωτικών δραστηριοτήτων.

Παράλληλα, η Γαλλία, όπως και άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, διατηρεί σχέσεις με την Τουρκία, η οποία αποτελεί επίσης μέλος της Συμμαχίας.

Αυτή η διπλή πραγματικότητα υπενθυμίζει ότι οι διεθνείς αμυντικές σχέσεις δεν λειτουργούν πάντοτε με αποκλειστικούς όρους. Οι στρατιωτικές επαφές μπορεί να εξυπηρετούν επιμέρους επιχειρησιακούς ή διπλωματικούς στόχους, χωρίς να σημαίνουν κατ’ ανάγκη αλλαγή στρατηγικής συμμαχίας.

Το ερώτημα για την Ελλάδα και τα Δωδεκάνησα

Η χρονική και γεωγραφική συγκυρία είναι εκείνη που δίνει στην είδηση ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελληνική πλευρά. Η κοινή εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε κοντά σε μια περιοχή με ιδιαίτερη σημασία για την Ελληνική άμυνα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Αθήνας και Άγκυρας εξακολουθούν να επηρεάζονται από τις ευρύτερες διαφωνίες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το ουσιαστικό ζήτημα για την Αθήνα είναι να αξιολογεί τέτοιες κινήσεις στο πλαίσιο των πραγματικών επιχειρησιακών δεδομένων, χωρίς να συγχέει μια εκπαιδευτική δραστηριότητα με ένδειξη εχθρικής πρόθεσης.

Την ίδια ώρα, η ελληνική διπλωματία έχει λόγους να παρακολουθεί στενά τις στρατιωτικές επαφές των εταίρων της με την Τουρκία, καθώς η αξιοπιστία των αμυντικών συνεργασιών κρίνεται και από τη συνολική στάση των εμπλεκόμενων κρατών σε περιόδους έντασης.

Οι συμμαχίες δοκιμάζονται στην πράξη

Η Γαλλο-Τουρκική ναυτική συνεκπαίδευση φέρνει ξανά στην επιφάνεια τις σύνθετες ισορροπίες της Ευρωπαϊκής και Νατοϊκής πολιτικής ασφάλειας. Η Γαλλία συνεργάζεται στενά με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί στρατιωτικούς διαύλους με την Τουρκία.

Το γεγονός από μόνο του δεν αποδεικνύει αλλαγή της γαλλικής στάσης απέναντι στην Αθήνα. Αποτελεί, ωστόσο, μια υπενθύμιση ότι κάθε χώρα διαμορφώνει την πολιτική της με βάση ένα ευρύτερο σύνολο συμφερόντων.

Για την Ελλάδα, το ζητούμενο παραμένει η διατήρηση ισχυρών αμυντικών δυνατοτήτων, η διπλωματική εγρήγορση και η αξιολόγηση των πραγματικών δεδομένων στο πεδίο.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η συγκεκριμένη δραστηριότητα θα παραμείνει μια μεμονωμένη εκπαιδευτική επαφή ή εάν θα ακολουθήσουν νέες κινήσεις που θα ενισχύσουν τη Γαλλο-Τουρκική στρατιωτική συνεργασία.

↑
Exit mobile version