Πτήση θαύμα: Το αεροπλάνο που κόπηκε στα δύο στον αέρα και απο τους 95 επιβαίνοντες έχασε ένας τη ζωή του

Καλλιόπη Χαραλαμποπούλου

19.08.2023

Η πτήση 243, εκείνη την Πέμπτη, έμελλε να περάσει στην ιστορία. (Βίντεο)

Πτήση θαύμα: Αποκολλήθηκε το πάνω μέρος της ατράκτου – Οι επιβάτες επιβίωσαν

Πτήση θαύμα: Η πτήση που θεωρήθηκε ως ένα φοβερό θαύμα, ήταν αυτή της Aloha Airlines. Σε εκείνη φοβερή διαδρομή του αεροσκάφους αποκολλήθηκε το πάνω μέρος της ατράκτου

Για τον πιλότο Robert Schornsteheimer, αλλά και για το υπόλοιπο πλήρωμα της πτήσης 243 της Aloha Airlines, που συνέδεε το Χίλο με την Χονολουλού το μεσημέρι της 28 Απριλίου του 1988, ήταν μία ακόμη πτήση ρουτίνας.

Θα διαρκούσε σε καθαρό χρόνο πτήση κοντά στα τρία τέταρτα. Οι αεροσυνοδοί θα υποδέχονταν τους 89 επιβάτες, στην πλειονότητα τους τουρίστες, με ένα χαμόγελο και ένα «αλόχα» στα χείλη. Ύστερα, ο πιλότος τους θα τους ενημέρωνε για τον καιρό και για τα νησιά που θα έβλεπαν δεξιά και αριστερά από τα παράθυρα τους. Μέχρι να σερβιριστεί το μικρό γεύμα, το Boeing 737 με το παράξενο όνομα, Queen Liliuokalani, θα είχε φτάσει στον προορισμό του. Νέα χαμόγελα, νέα «αλόχα» και ξανά έτοιμοι για την επόμενη κοντινή πτήση της ημέρας.

Όμως η πτήση 243 της Aloha Airlines, εκείνη την Πέμπτη, έμελλε να περάσει στην ιστορία. Προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Χίλο και μετά τον τυπικό – ή καλύτερα για τους τύπους – έλεγχο, ξεκίνησε στις 13:25 με εξαμελές πλήρωμα και 89 επιβάτες την πτήση για την Χονολουλού.

Γύρω στις 13:48, και καθώς το αεροσκάφος είχε «οριζοντιωθεί» στα 24.000 πόδια και από τα φιλιστρίνια φαινόταν το Μάουι. Όμως ξαφνικά, ένας εκκωφαντικός ήχος, σαν κάποιος να τσαλάκωνε μια χάρτινη σακούλα μέσα στο αυτί σου, άλλαξε εντελώς το σκηνικό. Πλέον οι επιβάτες της πρώτης θέσης – και χωρίς αυτό να είναι προνόμιο – μπορούσαν να δουν τον ουρανό. Είχε αποκολληθεί το πάνω μέρος της ατράκτου.

Το μοναδικό θύμα της θαυματουργής πτήσης ήταν μία αεροσυνοδός με πολυετή εμπειρία

«Τα πάντα πετούσαν γύρω μας, βιβλία, χαρτιά, χρήματα» θυμάται ο επιβάτης Stranford Samson, ο οποίος είδε με τα μάτια του την αεροσυνοδό Clarabelle Lansing, να χάνεται μέσα στην τρύπα που είχε ανοίξει.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο η 58χρόνη αεροσυνοδός με την 37χρόνη εμπειρία στους αιθέρες, ήταν το μόνο άτομο που έχασε την ζωή του στο συγκεκριμένο δυστύχημα. Παρ’ όλες τις έρευνες, το σώμα της, η κάτι από αυτή δεν βρέθηκε ποτέ.

Το Boeing πήγαινε μια αριστερά, μία δεξιά και απότομα καθοδικά. Ο Frank Rizzo που εκείνη την ώρα επέστρεφε από το μεσημεριανό του γεύμα στο Μάουι και έβλεπε το αεροπλάνο από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου ανέφερε ότι δεν έμοιαζε με επιβατηγό. Έμοιαζε με κάποιο cargo που είχε τις πόρτες του ανοιχτές.

Την ίδια ώρα που οι επιβάτες προσεύχονταν και έψελναν ομαδικά ύμνους, καθώς δέχονταν επίθεση από διάφορα αντικείμενα που εκσφενδονίζονταν από τα ντουλάπια που είχαν ανοίξει, στο πιλοτήριο το τιμόνι κρατούσε η 36χρονη συγκυβερνήτρια Madeline “Mimi” Tompkins.

Αν και η ίδια είχε σημαντική εμπειρία με 8.000 ώρες πτήσης από τις οποίες οι 3.500 στο συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους, ο 44χρόνος κυβερνήτης Robert Schornstheimer ήταν αυτός που ανέλαβε δράση για την αναγκαστική προσγείωση. Μπορεί να μην είχε πολύ περισσότερες ώρες στο ενεργητικό του (8.500), είχε όμως σχεδόν διπλάσια πείρα στα Boeing 737 (6.700 ώρες) από την συνάδελφο του.

Πλέον και οι δύο μπορούσαν να δουν απευθείας τι συνέβαινε στον χώρο των επιβατών καθώς και η πόρτα του πιλοτηρίου είχε αποκολληθεί.

Πτήση θαύμα: Η αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο Καχουλούι του Μάουι

Υπό τις παρούσες συνθήκες το αεροσκάφος δεν ήταν σίγουρο αν θα έφτανε ποτέ στην Χονολουλού. Έτσι, ο πιλότος πήρε την απόφαση να το προσγειώσει στο κοντινότερο αεροδρόμιο. Στο Καχουλούι στο Μάουι. Με παροιμιώδη ψυχραιμία, όπως ακούγεται και στο ηχητικό ντοκουμέντο, η συγκυβερνήτης ζητάει από το πύργο ελέγχου την άδεια για την αναγκαστική προσγείωση, την οποία και πραγματοποίησε 13 λεπτά αργότερα.

Οι φουσκωτές τσουλήθρες άνοιξαν. Οι επιβάτες, αυτοί που τουλάχιστον μπορούσαν να κινηθούν – καθώς υπήρχαν και 8 βαριά τραυματίες – κυλούσαν γρήγορα έξω από το αεροσκάφος. Πατούσαν ξανά σε έδαφος, επιβεβαιώνοντας ότι γίνονται ακόμη και στις ημέρες μας θαύματα.

Δεν ήταν λίγοι οι επιζώντες που έτρεξαν να ευχαριστήσουν τον Schornstheimer για την σωτήρια προσγείωση του. Ο επιβάτης John Lopez αναφέρει, ότι τον “ασήμωσε” για την ομαλή κάθοδο που πραγματοποίησε

«Ήταν σαν να οδηγούσε μία Cadillac» . Ο πιλότος απλώς αρκέστηκε να αναφέρει ότι έκανε το καθήκον του. Κανείς δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι στον παραδεισένιο νησί του Ειρηνικού θα μπορούσε να συμβεί ένα μεγάλο ατύχημα. Έτσι, δεν είχε προβλεφθεί να υπάρχει και ο αντίστοιχος μηχανισμός.

Το νησί διέθετε μόνο δύο ασθενοφόρα. Την μεταφορά των τραυματιών, ανέλαβαν τα τουριστικά φορτηγάκια. Να τονισθεί, ότι οι περισσότεροι επιβάτες ήταν τραυματισμένοι ελαφρά. Είχαν μώλωπες και γδαρσίματα από τα αντικείμενα που είχαν δεχθεί αλλά και από τις απότομες αναταράξεις.

Παράλληλα συνταξιούχοι γιατροί που είχαν αποσυρθεί στο νησί επιστρατεύτηκαν για να περιποιηθούν τους τραυματίες. Δύο νοσοκόμες που βρίσκονταν κοντά στο αεροδρόμιο ανέβηκαν στο αεροσκάφος, για να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες σε αυτούς που αιμορραγούσαν.

Που οφείλεται το φοβερό δυστύχημα της πτήσης;

Το αεροσκάφος είχε μέχρι την στιγμή εκείνη 35.496 ώρες πτήσης και 89.680 απογειώσεις-προσγειώσεις. Μπορεί η σχέση των δύο προαναφερθέντων αριθμών να ακούγεται στους περισσότερους παράλογη, αλλά ο κύριος όγκος των πτήσεων του, αφορούσε την από αέρος σύνδεση των νησιών που αποτελούν το σύμπλεγμα της Χαβάης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από το πρωί μέχρι το μεσημέρι της ημέρας του ατυχήματος, είχε ήδη πραγματοποιήσει τρία δρομολόγια από την πρωτεύουσα Χονολουλού σε Χίλο, Μάουι και Κάουι.