Πυρηνικός «συναγερμός» στα Ουράλια: Η Ρωσία αναβαθμίζει το μυστικό πυρηνικό όπλο «Περίμετρος» το σύστημα που σχεδιάστηκε για να εξασφαλίζει αντίποινα ακόμη και μετά από καταστροφικό πυρηνικό πλήγμα

Νέα στοιχεία για μια από τις πιο απόρρητες υποδομές της ρωσικής πυρηνικής στρατηγικής έρχονται στο φως, καθώς δημοσιογραφική έρευνα καταγράφει εκτεταμένες εργασίες σε υπόγειο συγκρότημα στα Ουράλια που συνδέεται με το σύστημα «Περίμετρος», γνωστό στη Δύση ως «Dead Hand».

Στο επίκεντρο βρίσκεται εγκατάσταση βαθιά μέσα στο όρος Κοσβίνσκι Καμέν, στην περιοχή του Σβερντλόβσκ. Σύμφωνα με την έρευνα των Sunday Times και Danwatch, η υποδομή έχει δεχθεί σημαντικές εργασίες επέκτασης και εκσυγχρονισμού, με τις σχετικές δραστηριότητες να αποτυπώνονται και σε στοιχεία κρατικών προμηθειών.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΟΥΡΑΛΙΑ

Τα στοιχεία που παρουσιάζονται για το υπόγειο συγκρότημα είναι εντυπωσιακά.

Η έρευνα αναφέρει μεγάλες ποσότητες χάλυβα και τσιμέντου, εκατοντάδες χιλιόμετρα καλωδίων, συστήματα εξαερισμού, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό υποστήριξης. Όλα αυτά παραπέμπουν σε μια μεγάλης κλίμακας προσπάθεια ενίσχυσης μιας εγκατάστασης που συνδέεται με τη διοίκηση των ρωσικών στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων.

Η συγκεκριμένη εγκατάσταση, γνωστή ως Facility 1335 και με την κωδική ονομασία «Grot», βρίσκεται σε ιδιαίτερα προστατευμένο υπόγειο περιβάλλον, γεγονός που καθιστά την περιοχή ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της ρωσικής πυρηνικής υποδομής.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΝΕΚΡΟ ΧΕΡΙ»

Το «Περίμετρος» δημιουργήθηκε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο ως εφεδρικός μηχανισμός επικοινωνίας και διοίκησης των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων.

Ο βασικός σχεδιασμός του είχε έναν συγκεκριμένο σκοπό: να διατηρείται η δυνατότητα μετάδοσης εντολών προς τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις ακόμη και σε περίπτωση που καταστρέφονταν βασικά κέντρα διοίκησης και διακόπτονταν οι συνηθισμένες επικοινωνίες.

Αυτός ακριβώς ο ρόλος οδήγησε στη δυτική ονομασία «Dead Hand» («Νεκρό Χέρι»).

Ωστόσο, οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν επιβεβαιώνουν την εικόνα ενός συστήματος που απλώς «πατά ένα κουμπί» και εξαπολύει μόνο του ολόκληρο το ρωσικό πυρηνικό οπλοστάσιο. Ειδικοί που έχουν μελετήσει το σύστημα επισημαίνουν ότι πρόκειται πρωτίστως για εφεδρικό δίκτυο μετάδοσης εντολών και ότι οι λεπτομέρειες της λειτουργίας του παραμένουν απόρρητες.

Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές για εργασίες εκσυγχρονισμού του συστήματος.

Ο απόστρατος υποστράτηγος Βίκτορ Χάλιν, ο οποίος είχε συμμετοχή στην ανάπτυξη παλαιότερων εκδόσεων του συστήματος, υποστηρίζει ότι νέα στοιχεία της υποδομής τέθηκαν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το 2023.

Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα στο σύνολό τους, ενώ ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η ακριβής επιχειρησιακή κατάσταση και ο βαθμός αυτοματοποίησης του «Περίμετρος» παραμένουν δύσκολο να εξακριβωθούν από ανοικτές πηγές.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

Η αναβάθμιση μιας τόσο κρίσιμης πυρηνικής εγκατάστασης αποκτά ιδιαίτερη σημασία μέσα στο σημερινό περιβάλλον έντασης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Η Μόσχα συνεχίζει εδώ και χρόνια τον εκσυγχρονισμό των στρατηγικών πυρηνικών της δυνάμεων, ενώ η Ρωσία διατηρεί ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια στον κόσμο. Παράλληλα, η σύγχρονη ρωσική πυρηνική υποδομή περιλαμβάνει νέους διηπειρωτικούς πυραύλους, κινητά συστήματα και εκσυγχρονισμένα κέντρα διοίκησης.

Έτσι, η αποκάλυψη των εργασιών στα Ουράλια δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι επίκειται πυρηνική σύγκρουση. Δείχνει, όμως, ότι η Ρωσία εξακολουθεί να επενδύει σημαντικά στην επιβίωση και την αξιοπιστία της αλυσίδας διοίκησης των πυρηνικών της δυνάμεων.

Και πίσω από τις βαριές υπόγειες πόρτες των Ουραλίων παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου: η λογική ότι ακόμη και μετά την καταστροφή της ηγεσίας και των βασικών κέντρων διοίκησης, η δυνατότητα πυρηνικής ανταπόδοσης πρέπει να παραμένει ζωντανή.