“Τίς πταίει;” για την αναλγησία του σημερινου Ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε καταστροφή- Η περίφημη φράση του Χ. Τρικούπη και η “θεωρία του κηπουρού”

Της Καλλιόπης Χαραλαμποπούλου

Σε αυτό το άρθρο, ο Χαρίλαος Τρικούπης καταδεικνύει ως υπεύθυνο για την πολιτική κρίση που διέρχεται ο τόπος τον βασιλιά Γεώργιο Α΄. Ουσιαστικά, το επικριτικό κείμενο υποστήριζε ότι ο Γεώργιος Α΄ κυβερνούσε αγνοώντας την αρχή της Δεδηλωμένης, ενώ αφήνεται να εννοηθεί πως η εύνοια του βασιλιά ήταν το κύριο προσόν για την εξασφάλιση της εξουσίας.

Αυτό οδήγησε στην επικράτηση της περίφημης «Θεωρία του κηπουρού» σύμφωνα με την οποία ο βασιλιάς μπορούσε να διορίσει ως πρωθυπουργό όποιον ήθελε (ακόμη, δηλαδή, και τον κηπουρό του παλατιού!).

Ας περάσουμε στη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια που έχει υποστεί πολλές καταστροφές που διευρύνονται σε όλους τους τομείς στη ζωή μας, μη μπορώντας να αντιδράσουμε σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας!

Καθώς διαβάζουμε, ζούμε και υπάρχουμε στην ΕΛΛΑΔΑ του 2023 αναρωτιόμαστε ΜΗΠΩΣ φταίμε και εμείς σε ένα μεγάλο βαθμό που συμβαίνουν όλα αυτά . Μήπως κατά βάθος μας έχουν γεμίσει ενοχές και ότι νιώθουμε κάπως υπεύθυνοι. ΜΗΠΩΣ οι φορείς που μας εκπροσωπούν  όντως είναι δεμένα τα χέρια τους.

Καθημερινά, κατακλυόμαστε από έναν τεράστιο όγκο ειδήσεων με περιεχόμενο βία, εγκληματικότητα, καταστροφές υλικές και άυλες κ.τ.λ. και η μόνη μας αντίδραση είναι: “Είδες τι έγινε;”. Είναι σαν να δεχόμαστε το πεπρωμένο μας, οι δυσκολίες μας έχουν καταστήσει ανήμπορους να αντιδράσουμε και τα συστημικά Μ.Μ.Ε μας καταδεικνύουν πως οι υπάιτιοι για όλα τα δεινά είναι το κλίμα, η “κακιά φύση” που μας τιμωρεί, “εξωγήινες” δυνάμεις που μας κατατρέχουν και ο,τιδήποτε άλλο εκτός από το πραγματικό πρόβλημα: το Κράτος!

Πρέπει να αναλογιστούμε πως οι Αρμόδιοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του ένα Κράτος που θα απεξαρτηθεί από τις παλαιοκομματικές μεθόδους και να βοηθήσουμε και εμείς με τις δικές μας δυνάμεις να επέλθει η ευνομία και η ευταξία για το μέλλον των παιδιών μας.

Τέλος, αντί να αναπαράγουμε τις κακιές ειδήσεις και να αισθανόμαστε ανήμποροι, ας δώσουμε το μήνυμα στους υπευθύνουν με τη δική μας προσωπική εργασία και σκέψη και ίσως τα “καλύτερα έρχονται”..