Ραμζάν Καντίροφ: «Ακόμη κι αν η Ρωσία καταστρεφόταν ολοσχερώς, οι πύραυλοι της θα γύριζαν τον κόσμο ανάποδα!»- Ο Πρόεδρος της Τσετσενίας προειδοποιεί τη Δύση για την πυρηνική παντοδυναμία του Πούτιν (Βίντεο)

Ο ηγέτης της Τσετσενίας, στενός και απολύτως πιστός σύμμαχος του Βλαντιμίρ Πούτιν, περιέγραψε τη ρωσική πυρηνική αποτροπή με μια ωμότητα που θα έκανε ακόμη και τους πλέον σκληρούς διπλωμάτες να διστάσουν.

Ραμζάν Καντίροφ: «Ακόμη κι αν η Ρωσία καταστρεφόταν ολοσχερώς, οι πύραυλοι της θα γύριζαν τον κόσμο ανάποδα!»- Ο Πρόεδρος της Τσετσενίας προειδοποιεί τη Δύση για την πυρηνική παντοδυναμία του Πούτιν (Βίντεο)

«Ακόμη κι αν η Ρωσία καταστρεφόταν ολοσχερώς», λέει ο ίδιος, «οι πύραυλοί της θα εκτοξεύονταν αυτόματα και ο κόσμος θα γύριζε ανάποδα (εννοεί ότι θα τελείωνε μαζί της)»!

Η πραγματική διατύπωση του Καντίροφ ήταν ακόμη πιο κυνική και απειλητική. Ωστόσο, πίσω από τη σκληρή ρητορική του βρίσκεται μια υπαρκτή στρατιωτική υποδομή, η οποία αποτελεί ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της πυρηνικής στρατηγικής της Μόσχας.

Πρόκειται για το σύστημα «Perimeter» (Περίμετρος), το οποίο στη Δύση έχει αποκτήσει την ανατριχιαστική ονομασία «Dead Hand» (Νεκρό Χέρι).

Οι δηλώσεις του Τσετσένου ηγέτη εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο των προειδοποιητικών μηνυμάτων που εκπέμπει το Κρεμλίνο προς τις δυτικές πρωτεύουσες, με αποκορύφωμα τα αναφερόμενα πλήγματα στην Πολωνία από ρωσικούς πυραύλους και drones.

Το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει είναι σαφές: Η Δύση δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες ότι μπορεί να οδηγήσει τη Ρωσία σε ολοκληρωτική στρατιωτική ήττα χωρίς να υποστεί και η ίδια τις ολέθριες συνέπειες. Με άλλα λόγια, η Μόσχα υπενθυμίζει ότι ακόμη και στο σενάριο της ολοκληρωτικής καταστροφής της, η δυνατότητα πυρηνικών αντιποίνων θα μπορούσε να παραμείνει ενεργή.

Το «Νεκρό Χέρι»: Ο μηχανισμός της ύστατης πυρηνικής εκδίκησης

Το «Dead Hand», γνωστό επισήμως στη Ρωσία ως σύστημα «Περίμετρος», περιγράφεται ως ένας ημιαυτόματος μηχανισμός διαχείρισης και ελέγχου πυρηνικών όπλων. Η αποστολή του είναι να διασφαλίσει ότι η δυνατότητα μαζικών πυρηνικών αντιποίνων δεν θα εξαφανιστεί ακόμη και στην περίπτωση που η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας εξουδετερωθεί ολοκληρωτικά.

Το σύστημα σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε από τη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1980, μέσα στο ασφυκτικό κλίμα του Ψυχρού Πολέμου και υπό τη σκιά του δόγματος της «Αμοιβαίας Εξασφαλισμένης Καταστροφής» (MAD).

Ο βασικός του σκοπός ήταν να αποτρέψει ένα αιφνιδιαστικό αμερικανικό πρώτο πυρηνικό πλήγμα, το οποίο θα επιχειρούσε να αποκεφαλίσει τη σοβιετική στρατιωτική και πολιτική διοίκηση, καταστρέφοντας τα κέντρα λήψης αποφάσεων πριν προλάβουν να διατάξουν ανταπόδοση. Ένα εφιαλτικό σενάριο στρατηγικής σύγκρουσης, στο οποίο η επιβίωση της δυνατότητας αντεπίθεσης θεωρούνταν ζήτημα ζωής και θανάτου για ολόκληρο το κράτος.

Σε αντίθεση με τον διαδεδομένο μύθο που παρουσιάζει το «Νεκρό Χέρι» ως έναν πλήρως αυτόνομο αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης, ο οποίος αποφασίζει και ενεργεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, η λειτουργία του, τουλάχιστον κατά τη σοβιετική περίοδο, βασιζόταν σε ένα εφεδρικό δίκτυο επικοινωνιών και σε αυστηρές προϋποθέσεις ενεργοποίησης.

Η διαδικασία περιγράφεται σε τέσσερα διαδοχικά στάδια:

1. Εντοπισμός πυρηνικής επίθεσης

Ένα εκτεταμένο δίκτυο αισθητήρων παρακολουθεί κρίσιμες μεταβολές στο περιβάλλον, όπως επίπεδα ραδιενέργειας, σεισμικές δονήσεις, ατμοσφαιρική πίεση και θερμικές ανωμαλίες, αναζητώντας ενδείξεις πυρηνικών εκρήξεων στη ρωσική επικράτεια.

2. Έλεγχος επικοινωνίας με την ηγεσία

Εφόσον καταγραφούν πολλαπλές πυρηνικές εκρήξεις, το σύστημα επιχειρεί να επικοινωνήσει με το Γενικό Επιτελείο και το Κρεμλίνο, προκειμένου να διαπιστώσει εάν εξακολουθεί να υπάρχει ενεργή στρατιωτική διοίκηση.

3. Μεταβίβαση της εξουσίας σε εφεδρικά κέντρα

Εάν οι επικοινωνίες έχουν διακοπεί, γεγονός που ενδέχεται να υποδηλώνει ότι η ανώτατη ηγεσία έχει εξοντωθεί ή αδυνατεί να δώσει εντολές, ενεργοποιείται η προβλεπόμενη εφεδρική διαδικασία. Η δυνατότητα λήψης της τελικής απόφασης περνά σε εξουσιοδοτημένους αξιωματικούς που βρίσκονται σε βαθιά, ειδικά θωρακισμένα υπόγεια καταφύγια.

4. Ενεργοποίηση των πυραύλων-πομπών

Εφόσον δοθεί η απαιτούμενη έγκριση από το εφεδρικό κέντρο διοίκησης, μπορούν να εκτοξευθούν ειδικοί βαλλιστικοί πύραυλοι επικοινωνίας. Δεν μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές, αλλά ισχυρούς ραδιοπομπούς, οι οποίοι μεταδίδουν εντολές και κωδικούς ενεργοποίησης προς τα σιλό των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM).

Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να παρακαμφθούν οι κατεστραμμένες επίγειες εγκαταστάσεις επικοινωνίας και οι πιθανές παρεμβολές, διατηρώντας ζωντανή τη δυνατότητα πυρηνικής ανταπόδοσης ακόμη και στις πλέον ακραίες συνθήκες.

 

Ο εκσυγχρονισμός του «Νεκρού Χεριού» και τα απόρρητα καταφύγια των Ουραλίων

Για πολλά χρόνια, η ύπαρξη του συστήματος αποτελούσε ένα από τα αυστηρότερα φυλασσόμενα μυστικά της σοβιετικής στρατιωτικής μηχανής. Η ύπαρξή του επιβεβαιώθηκε αργότερα από Ρώσους αξιωματούχους, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με δημοσιογραφικές αποκαλύψεις και στοιχεία που αποδίδονται σε διαρροές μεγάλου όγκου στρατιωτικών εγγράφων, η Ρωσία φέρεται να έχει προχωρήσει σε εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των σχετικών υποδομών.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στο απόρρητο υπόγειο συγκρότημα Object 1335, στην περιοχή των Ουραλίων και συγκεκριμένα στο όρος Κοσβίνσκι. Οι εγκαταστάσεις φέρεται να ενισχύθηκαν με χιλιάδες τόνους χάλυβα και σκυροδέματος, σε μια προσπάθεια να εξασφαλιστεί η αντοχή τους ακόμη και απέναντι σε ένα καταστροφικό πυρηνικό πλήγμα.

Ραμζάν Καντίροφ: «Ακόμη κι αν η Ρωσία καταστρεφόταν ολοσχερώς, οι πύραυλοι της θα γύριζαν τον κόσμο ανάποδα!»- Ο Πρόεδρος της Τσετσενίας προειδοποιεί τη Δύση για την πυρηνική παντοδυναμία του Πούτιν (Βίντεο)

Εάν οι σχετικές πληροφορίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια σαφή ένδειξη ότι η Μόσχα εξακολουθεί να επενδύει στην επιβίωση των πυρηνικών μηχανισμών διοίκησης και ανταπόδοσης, ακόμη και στο χειρότερο δυνατό σενάριο πολεμικής σύγκρουσης.

Οι ΗΠΑ και η διαφορετική φιλοσοφία πυρηνικής επιβίωσης

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν ένα αντίστοιχο αυτοματοποιημένο σύστημα αισθητήρων και ενεργοποίησης όπως αυτό που αποδίδεται στο ρωσικό «Νεκρό Χέρι». Η αμερικανική στρατηγική ακολουθεί διαφορετική φιλοσοφία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση της ανθρώπινης κρίσης και της δυνατότητας λήψης αποφάσεων ακόμη και μετά από ένα καταστροφικό πυρηνικό πλήγμα.

Αντί να στηρίζονται σε έναν μηχανισμό αυτοματοποιημένης ενεργοποίησης από επίγειους αισθητήρες, οι Αμερικανοί έχουν δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο δίκτυο εφεδρικών κέντρων διοίκησης, με εναέριες, υπόγειες και υποβρύχιες δυνατότητες. Σκοπός είναι να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν επιζώντες αξιωματούχοι με την απαιτούμενη εξουσιοδότηση για να διατάξουν πυρηνικά αντίποινα, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο.

1. Τα ιπτάμενα κέντρα πυρηνικής διοίκησης – Η αποστολή «Looking Glass»

Κεντρική θέση στο αμερικανικό σύστημα επιβίωσης της στρατιωτικής διοίκησης κατέχουν τα ειδικά αεροσκάφη της αποστολής «Looking Glass».

Πρόκειται για τα τροποποιημένα Boeing E-6B Mercury, τα οποία αποτελούν εναέρια κέντρα διοίκησης και επικοινωνιών. Σε αυτά επιβαίνουν ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, στρατηγοί και ναύαρχοι, με προκαθορισμένες αρμοδιότητες και εξουσίες στο πλαίσιο της αμερικανικής αλυσίδας πυρηνικής διοίκησης.

Η αποστολή τους είναι να διατηρήσουν ενεργή τη δυνατότητα διοίκησης και ελέγχου ακόμη και αν ο Λευκός Οίκος, το Πεντάγωνο και τα επίγεια στρατιωτικά αρχηγεία έχουν καταστραφεί.

Τα αεροσκάφη διαθέτουν το σύστημα ALCS (Airborne Launch Control System), μέσω του οποίου μπορούν να μεταδώσουν εντολές εκτόξευσης στα υπόγεια συγκροτήματα των διηπειρωτικών πυραύλων Minuteman, παρακάμπτοντας κατεστραμμένες επίγειες εγκαταστάσεις ελέγχου.

Παράλληλα, μέσω της αποστολής TACAMO («Take Charge And Move Out»), αξιοποιούν ειδικές κεραίες πολύ χαμηλής συχνότητας, οι οποίες αναπτύσσονται κατά την πτήση και επιτρέπουν τη μετάδοση κρίσιμων εντολών στα πυρηνικά υποβρύχια που επιχειρούν σε μεγάλα θαλάσσια βάθη.

2. Τα πυρηνικά υποβρύχια: Η αθέατη δύναμη που μπορεί να ισοπεδώσει την απειλή

Ο πραγματικός πυλώνας της αμερικανικής στρατηγικής πυρηνικής αποτροπής είναι, ωστόσο, τα πυρηνικά υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων, κυρίως της κλάσης Ohio.

Πρόκειται για πλωτές πυρηνικές πλατφόρμες που περιπολούν αθέατες στους ωκεανούς, διατηρώντας τη δυνατότητα εξαπόλυσης καταστροφικών αντιποίνων ακόμη και αν η αμερικανική ενδοχώρα δεχθεί ολοκληρωτικό πλήγμα.

Η στρατηγική τους αξία είναι τεράστια: Επειδή παραμένουν κρυμμένα σε μεγάλα βάθη και μπορούν να επιβιώσουν από μια αιφνιδιαστική επίθεση, εξασφαλίζουν ότι η δυνατότητα ανταπόδοσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την επιβίωση των επίγειων στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Ακόμη και στο ακραίο σενάριο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είχαν υποστεί ανυπολόγιστες καταστροφές στην επικράτειά τους, τα υποβρύχια αυτά θα μπορούσαν να διατηρήσουν μια συντριπτική πυρηνική απειλή για οποιονδήποτε αντίπαλο.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της πυρηνικής αποτροπής: Καμία από τις δύο υπερδυνάμεις δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι θα εξαλείψει την ικανότητα ανταπόδοσης της άλλης με ένα πρώτο πλήγμα.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Εάν η ανθρωπότητα φτάσει ποτέ σε εκείνη την αποφράδα ημέρα, όταν θα έχει καταρρεύσει κάθε έννοια πολιτισμού και η πυρηνική φρίκη θα έχει γίνει πραγματικότητα, τότε ίσως η γνωστή βιβλική εικόνα να αποκτήσει την πιο ανατριχιαστική της διάσταση: Οι ζωντανοί θα παρακαλούν τους νεκρούς να σηκωθούν από τους τάφους τους, μόνο και μόνο για να πάρουν εκείνοι τη θέση τους.

↑
Exit mobile version