Ρήξη, καταγγελίες και σκιές στον Σύλλογο Θυμάτων Τεμπών: Η Μαρία Καρυστιανού αποχωρεί καταγγέλλοντας αντικαταστατικές μεθοδεύσεις, εσωτερικό πόλεμο και φίμωση της αλήθειας

Με λόγο φορτισμένο, αιχμηρό και βαθιά αποκαλυπτικό, η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών 2023, αφήνοντας πίσω της ένα τοπίο εσωτερικής σύγκρουσης, βαριών καταγγελιών και σοβαρών ερωτημάτων για τη λειτουργία και τη διαφάνεια του Συλλόγου.

Μέσα από δημόσια τοποθέτησή της στα κοινωνικά δίκτυα, η κ. Καρυστιανού κάνει λόγο για μια βαθιά ηθική και θεσμική εκτροπή, καταγγέλλοντας ότι πέντε από τα επτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου προχώρησαν σε άκυρη και αντικαταστατική απόφαση, με την οποία –όπως υποστηρίζει– «αποφάσισαν μεταξύ τους» την παραίτησή της από την προεδρία, χωρίς ποτέ η ίδια να έχει παραιτηθεί.

Όπως τονίζει, δεν συγκλήθηκε ποτέ νόμιμη συνεδρίαση με σχετικό θέμα ημερήσιας διάταξης, ούτε υπήρξε οποιαδήποτε διαδικασία που να πληροί τις προβλέψεις του καταστατικού. Υπογραμμίζει μάλιστα ότι η παραίτηση μέλους ή προέδρου δεν μπορεί να επιβληθεί από τρίτους, καθώς αποτελεί αυστηρά προσωπική πράξη και όχι συλλογική απόφαση.

Η ίδια περιγράφει ένα κλίμα συνεχών παρεμποδίσεων και υπόγειας σύγκρουσης, κάνοντας λόγο για «τρικλοποδιές εκ των έσω», κομματικές λογικές και συστηματική υπονόμευση του έργου της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην –όπως λέει– επίμονη άρνηση ορισμένων μελών του ΔΣ να προχωρήσουν στη δημοσιοποίηση των οικονομικών στοιχείων του Συλλόγου, παρά τα επανειλημμένα αιτήματά της.

Σύμφωνα με την ίδια, η στάση αυτή όχι μόνο εμπόδισε τη διαφάνεια, αλλά οδήγησε και στη στοχοποίησή της, καθώς –όπως αναφέρει– η δημόσια κριτική για τη μη δημοσίευση των οικονομικών στράφηκε τελικά εναντίον της, ενώ εκείνη επέλεξε να σιωπήσει για να μη βλάψει τον Σύλλογο.

Το ρήγμα, όπως περιγράφει, έγινε αγεφύρωτο όταν αμφισβητήθηκε ακόμη και η παρουσία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου είχε αναδείξει ζητήματα παραβίασης του Κράτους Δικαίου και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, σε σχέση με την τραγωδία των Τεμπών. Μια αμφισβήτηση που, κατά την ίδια, αγγίζει τα όρια της προσβολής στη μνήμη των θυμάτων, αφού –όπως σημειώνει– αν η ευρωπαϊκή νομοθεσία είχε εφαρμοστεί, «τα παιδιά μας θα ήταν σήμερα ζωντανά».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Μαρία Καρυστιανού δηλώνει πως τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί και πως δεν μπορεί πλέον να παραμένει μέλος ενός Διοικητικού Συμβουλίου που, κατά την άποψή της, έχει απομακρυνθεί από τον ιερό σκοπό της δικαίωσης των θυμάτων. Η αποχώρησή της, όπως επισημαίνει, αφήνει το ΔΣ με λιγότερα μέλη από όσα προβλέπει το καταστατικό, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης.

Καλεί, έτσι, τα μέλη του Συλλόγου να πάρουν τον λόγο και την ευθύνη, να αποφασίσουν κυριαρχικά για το μέλλον, για τη διαφάνεια, τον απολογισμό και την εκλογή ενός νέου Διοικητικού Συμβουλίου που θα έχει την εμπιστοσύνη της βάσης και θα αγωνιστεί με αυταπάρνηση για τη δικαίωση των θυμάτων και των οικογενειών τους.

Κλείνοντας, απευθύνει έκκληση ενότητας προς τους συγγενείς των θυμάτων και τους επιζώντες, ζητώντας να σταθούν μαζί, «μια αγκαλιά», πέρα από διχασμούς και εσωτερικές συγκρούσεις, με μοναδικό στόχο την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και τη μνήμη όσων χάθηκαν στα Τέμπη.