Ρόδος: Μηχανικός με άνοια υπέγραφε, φακελάκια και «μαρούλια» με το κιλό – Οι διάλογοι «φωτιά»

Ομάδα Σύνταξης

22.03.2025

Ανατριχίλα προκαλεί το αποκαλυπτικό πόρισμα για τη «μαφία των αδειών» στη Ρόδο: υπάλληλοι της Πολεοδομίας με αμοιβή έως 100.000 ευρώ, σφραγίδες στο σαλόνι, μετρητά στις κατσαρόλες και ένας… συνταξιούχος με άνοια να «υπογράφει» τις μελέτες. Ολόκληρο κύκλωμα λάδωνε, κάλυπτε και ξέπλενε, με τη βοήθεια τιμοκαταλόγου και κωδικών όπως «μαρούλια» και «γράσο».

Η δικαστική ώρα έφτασε για το πολυσυζητημένο κύκλωμα που είχε ριζώσει στην Πολεοδομία Ρόδου, με 8 συλλήψεις, 21 επιπλέον κατηγορούμενους και βαρύτατες ποινικές διώξεις. Το σκάνδαλο αφορά πλαστογραφήσεις, χρηματισμούς και εξυπηρετήσεις “κατ’ εντολήν” σε επιχειρηματίες – κυρίως του τουριστικού κλάδου.

Το κύκλωμα με… προφίλ LinkedIn

Οι ρόλοι ήταν μοιρασμένοι με ακρίβεια στρατιωτικής δομής:

Ο “συνταξιούχος-βιτρίνα”: Πολιτικός μηχανικός με άνοια, των οποίων οι σφραγίδες και οι υπογραφές «έπαιζαν» σαν γραμματόσημα.
Ο “εγκέφαλος-αρχιτέκτονας”: Ιδιώτης που είχε το know-how και το «κονέ», έστηνε άδειες, μελέτες, ακόμα και μειώσεις προστίμων.
Ο αναπληρωτής διευθυντής: Ο «ξάδερφος» στους κωδικούς τους – ο άνθρωπος που στρατολογήθηκε για να ανοίγει τις πόρτες της υπηρεσίας.
Οι τμηματάρχες και υπάλληλοι: Από την αποθήκη φακέλων μέχρι το Συμβούλιο Πολεοδομικών Υποθέσεων, η δουλειά έτρεχε… με γρασάρισμα.

Σφραγίδες του ’90, φακέλοι-φαντάσματα και μετρητά σε κατσαρόλες

Το κόλπο απλό και καλοδουλεμένο: έβρισκαν παλιές άδειες που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί, τις «μαγείρευαν» με μελάνι και αναδρομική ισχύ, τις φόρτωναν με ψεύτικες μελέτες και φουσκωμένα ποσά και voilà! Ο πελάτης είχε άδεια σε απαγορευμένη ζώνη – έναντι 20.000 έως 50.000 ευρώ.

Στο σπίτι του αρχιτέκτονα εντοπίστηκαν:

193 φάκελοι από την Πολεοδομία,
26 σφραγίδες,
613.000 ευρώ σε μετρητά (μέχρι και σε… κατσαρόλες),
78 χρυσές λίρες,
επώνυμες τσάντες,
κερδισμένα δελτία ΟΠΑΠ (για «νομιμοποίηση» χρημάτων)
και άλλα καλούδια από ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαφθοράς.

Οι “κώδικες τιμής” του κυκλώματος – Το «μαρούλι» και το «γράσο»

Για τις οικονομικές συμφωνίες είχαν ειδικό λεξιλόγιο, ώστε να μην καρφώνονται:

«Μαρούλια», «γράσο»: Το χρήμα.
«Ο ξάδερφος»: Ο αναπληρωτής διευθυντής.
Η “ταρίφα”: 1.000 για τα απλά, έως και 100.000 ευρώ για τις «βαριές» άδειες.

Οι επαφές γίνονταν σε καφέ και αυτοκίνητα, όχι στο γραφείο. Σπάνια χρησιμοποιούσαν τηλέφωνα – και όταν το έκαναν, ήταν εφαρμογές με κρυπτογράφηση.

Δείτε τους αυτούσιους διαλόγους που καίνε τους πρωταγωνιστές

Διάλογος 1: «Χωρίς λεφτά δεν δουλεύω Ιούλιο μήνα!»

Πολιτικός μηχανικός: Με παίρνει αυτή η Χ., τι την κάνουμε;
Προϊσταμένη: Ποια είναι η Χ.;
Πολιτικός Μηχανικός: Αυτή που είχαμε βρεθεί πριν να φύγει.
Προϊσταμένη: Α πού να ξέρω…
Πολιτικός μηχανικός: Ψάχνει να το πουλήσει για να κάνει κάτι της. Χαιρέτα μας τον πλάτανο…
Προϊσταμένη: Ωχ και τι θα κάνουμε εμείς δηλαδή, θα δουλεύω Ιούλιο μήνα και δεν θα πληρωθώ; Δεν το κατάλαβα…
Πολιτικός μηχανικός: Ναι, ναι, ναι…
Προϊσταμένη: Εδώ την άλλη φορά μου έλεγε “αχ και μου πήρε λεφτά η γυναίκα του”…
[…]
Προϊσταμένη: Δηλαδή και όταν μου είπε πενηντάρικο, λέω μ@@ δεν είναι στα καλά της…

Διάλογος 2: «Με 20.000 σώζω τα πάντα, να ρίξει και όροφο»

Άγνωστος: Δες τα, φτιάξε τα μου, τελείωσέ τα μου αυτά.
Αρχιτέκτονας-μηχανικός: Εντάξει.
Άγνωστος: Μέχρι πότε μπορώ να βγάλω τις δικές μου;
Αρχιτέκτονας: Μέχρι όσο θέλουμε, τα βιβλία τα έχω εγώ ακόμα.
Άγνωστος: Ηλεκτρονικά δεν γίνονται τώρα.
Αρχιτέκτονας: Γίνονται ηλεκτρονικά αλλά στα @@ μας.
[…]
Αρχιτέκτονας: Για τον Μ. με 20.000 είναι καλά; Να του σώσω τα πάντα, να χτίσει και όροφο;
Άγνωστος: Ναι, μια χαρά είναι.