Ρωσία: Αυξάνει διαρκώς την στρατιωτική της παρουσία στην Μεσόγειο και στην Αφρική – Πολλαπλασιάζει τις συμμαχίες της στην Ευρασία – Τεράστια άλματα προς τα εμπρός της στρατιωτικής της βιομηχανίας σε ξηρά, θάλασσα και αέρα

Μετά από τρία χρόνια σκληρών συγκρούσεων στο Ρωσο-Ουκρανικό μέτωπο, η Ρωσία αντί να αποδυναμωθεί παρουσιάζεται ιδιαίτερα ενισχυμένη σε κρίσιμους τομείς. Επιπλέον αυξάνει εντυπωσιακά τη στρατιωτική της παρουσία στη Μεσόγειο, στην Αφρική, στην Ευρασία και διατηρεί τις βάσεις της στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα η Ρωσική Στρατιωτική Βιομηχανία, πιεζόμενη από τις ανάγκες του πολέμου έχει κάνει πολλά άλματα προς τα εμπρός, παρουσιάζοντας οπλικά συστήματα 5ης και 6ης γενιάς , τα οποία είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα προηγμένα οπλικά συστήματα των ΗΠΑ και άλλων χωρών της Δύσης.

Σε ό,τι αφορά την Ρωσική παρουσία στη Μέση Ανατολή, φαίνεται ότι η Μόσχα διατηρεί τις βάσεις της στην Ταρτούς και στην Λαττάκεια της Συρίας , μετά από μία πρώτη προφορική συμφωνία, που έχει γίνει ανάμεσα στη Μόσχα και στον νέο ηγέτη της Συρίας τον Αχμέτ Αλ Σαράα.

Ο τελευταίος αντιλαμβανόμενος το πόσο αδύναμο είναι το νέο καθεστώς, δεν θέλει να ανοίξει μέτωπο με τους Ρώσους, ιδιαίτερα τώρα, που βλέπει ότι ο Τραμπ με τον Πούτιν τα έχουν βρει.

Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία διατηρεί στενότατες σχέσεις ανταλλαγής εξοπλισμών με το Ιράν, ενώ έχει συσφίγξει τις σχέσεις της στο στρατιωτικό επίπεδο με την Ινδία, που κάνει άλματα στην στρατιωτική τεχνολογία.

Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία πολλαπλασιάζει και ενισχύει εντυπωσιακά την στρατιωτική της παρουσία στην Αφρική, όπου μεταφέρει τον τελευταίο καιρό πολύ σύγχρονα οπλικά συστήματα στην Ανατολική Λιβύη, μετά την ανανέωση της συμφωνίας της Μόσχας με τον Στρατάρχη Χαφτάρ, που επικρατεί εκεί.

Μάλιστα οι Ρώσοι έχουν επιλέξει το Τομπρούκ για να είναι το στρατιωτικό συντονιστικό τους κέντρο για την παρουσία τους και τις επιχειρήσεις τους σε όλη την Υποσαχάρια Αφρική.

Πιο αναλυτικά… Ο Πούτιν έχει ήδη δηλώσει ότι είναι έτοιμος να συμβάλει στην αποκατάσταση της Συρίας, με την Ρωσία να είναι έτοιμη να παράσχει βοήθεια σε εμπόριο και αλλού, προκειμένου να στηρίξει την κατεστραμμένη συριακή οικονομία.

Λίγες ημέρες αργότερα, σύμφωνα με το κρατικό συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA, η Κεντρική Τράπεζα της Συρίας εξέδωσε νέα τοπικά τραπεζογραμμάτια για να καλύψει την έλλειψη μετρητών, από την Ρωσία.

Η σύναψη συμφωνίας με τις νέες συριακές αρχές για τη διατήρηση των ρωσικών στρατιωτικών βάσεων θα ήταν η δεύτερη μεγάλη νίκη της Ρωσίας στην εξωτερική πολιτική τον Φεβρουάριο, μετά την έναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών με τις ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση στη Δαμασκό διαπραγματεύεται επίσης το καθεστώς της παρουσίας αμερικανικών και τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στη Συρία, είπε ο υπουργός Άμυνας της Συρίας Αμπού Κάσρα.

Οι νέες συριακές αρχές πρόκειται να υπογράψουν νέες στρατιωτικές συμφωνίες με την Τουρκία.

Όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν ακόμα περίπου 2.000 Αμερικανοί στρατιώτες που παραμένουν στη Συρία, τόσο στα βορειοανατολικά όσο και στη βάση Αλ Τανφ στο νότιο τμήμα της χώρας.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν ότι η Ρωσία μπορεί να στρέψει την προσοχή της στη Λιβύη.

Στην πραγματικότητα, η Ρωσία ενισχύει συνεχώς τους δεσμούς της με τον Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ και τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό του.

Μόλις πριν από ένα χρόνο, υπήρχε ρωσική στρατιωτική παρουσία σε τουλάχιστον 10 διαφορετικά σημεία του χάρτη της Λιβύης, ειδικά στο λιμάνι Τομπρούκ.

Αν τον Φεβρουάριο του 2024 υποτίθεται ότι υπήρχαν περίπου 800 Ρώσοι στρατιώτες στη Λιβύη, μέχρι τον Μάιο ο αριθμός τους είχε αυξηθεί σε 1800, και συνεχίζει αν αυξάνεται.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2024, η Wall Street Journal, επικαλούμενη Λίβυους και Αμερικανούς αξιωματούχους, ανέφερε ότι η Ρωσία είχε μεταφέρει ραντάρ και συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας S-300 και S-400, από τη Συρία στη Λιβύη.

Τον Ιανουάριο του 2025, ο Χαφτάρ, παρέδωσε τον έλεγχο της αεροπορικής βάσης Maaten el-Sarra κοντά στα σύνορα Τσαντ-Σουδάν στα ρωσικά στρατεύματα.

Η βάση, που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν κατά τη διάρκεια του πολέμου Λιβύης-Τσαντ της δεκαετίας του 1980, ανοικοδομείται από ρωσικά στρατεύματα με την υποστήριξη Σύριων στρατιωτών που διέφυγαν από το καθεστώς Άσαντ.

Ωστόσο, η Ρωσία αντιμετωπίζει δυσκολίες στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων της στη Λιβύη.

Η πολιτική κατάσταση στη χώρα είναι πολύπλοκη, με πολλές ομάδες και ξένες δυνάμεις να εμπλέκονται.
Η κυβέρνηση της χώρας με έδρα την Τρίπολη, με την υποστήριξη της Ιταλίας, είναι δυσαρεστημένη με την αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας.

Ο Ιταλός υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροσέτο, ζήτησε μάλιστα τη μεσολάβηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η τουρκική εφημερίδα Daily Sabah, αναφέρει ότι η Ρωσία είναι κοντά στη σύναψη συμφωνίας με τον Χαλίφα Χάφταρ.

Θα νομιμοποιήσει την ανάπτυξη ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στο Τομπρούκ, καθιστώντας το κέντρο της ρωσικής στρατιωτικής επιμελητείας στην υποσαχάρια Αφρική.

Ωστόσο, η Λιβύη, δεν διαθέτει λιμενικές εγκαταστάσεις βαθέων υδάτων όπως αυτές στο Ταρτούς της Συρίας, γεγονός που περιπλέκει τη ναυτική επιμελητεία στη Μεσόγειο.

Το Τομπρούκ θα απαιτήσει σημαντική ανάπτυξη, και αυτό σημαίνει χρήματα (ρωσικά, φυσικά) και χρόνο.Δεν είναι τυχαίο ότι και η Ρωσία αναζητά εναλλακτικά ερείσματα στην Αφρική, με κυριότερο το Σουδάν.

Η Ρωσία έχει επίσης σφυρηλατήσει στενότερους δεσμούς με τα στρατιωτικά καθεστώτα στο Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο, τοποθετώντας τον εαυτό της ως εταίρο ασφαλείας τους, καθώς αποσύρονται τα δυτικά στρατεύματα.

Έτσι, η Ρωσία θα διαθέτει πλέον τέσσερις μεγάλες αεροπορικές βάσεις στη Λιβύη, Al-Khadim (στα ανατολικά), Al-Jufra (στο κέντρο), Brak el-Shati (στα νοτιοδυτικά) και Al-Qardabiya (στην περιοχή της Σύρτης).

Η βάση Al-Khadim, γνωστό και ως αεροδρόμιο Al-Kharuba, βρίσκεται σε έδαφος που ελέγχεται από τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης.

Ρωσία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χρησιμοποιούν την αεροπορική βάση από το 2016.

Σύμφωνα με τον αναλυτή Emadeddin Badie, η Λιβύη θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως στρατηγικός στόχος για τη Ρωσία, όπως έκανε στην Συρία επί Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Χάφταρ δίνει στη Μόσχα την ευκαιρία να αμφισβητήσει τη δυτική επιρροή στη Μεσόγειο και να επεκτείνει την παρουσία της στην Αφρική”, καταλήγει ο ίδιος ειδικός της Μόσχας.