Ρωσία: Κι όμως ο Επστάιν «έβαζε λυτούς και δεμένους» για να συναντήσει τον Πούτιν!-Οι επίμονες επαφές με Ρώσους αξιωματούχους και οι «κλειστές πόρτες» στο Κρεμλίνο

Τα χιλιάδες έγγραφα που ήρθαν στο φως τις τελευταίες εβδομάδες φωτίζουν ένα πολύπλοκο πλέγμα επαφών του Τζέφρι Επστάιν με πολιτικά και οικονομικά πρόσωπα παγκόσμιας εμβέλειας.

Ρωσία: Κι όμως ο Επστάιν «έβαζε λυτούς και δεμένους» για να συναντήσει τον Πούτιν!-Οι επίμονες επαφές με Ρώσους αξιωματούχους και οι «κλειστές πόρτες» στο Κρεμλίνο

Παρότι το υλικό αυτό δεν συνοδεύεται από άμεσα αποδεικτικά στοιχεία που να οδηγούν αυτομάτως σε νέες διώξεις αντίστοιχες των αποκαλύψεων, εντούτοις αναδεικνύει σκοτεινές διαδρομές επιρροής και φιλοδοξιών. Ανάμεσα στα πιο επίμονα και αμφιλεγόμενα ερωτήματα που επανέρχονται από το 2018 είναι κατά πόσο ο Επστάιν λειτούργησε –ή επιχείρησε να λειτουργήσει– ως άτυπος διαμεσολαβητής ή ακόμη και ως εργαλείο μυστικών υπηρεσιών.

Οι θεωρίες που τον συνδέουν κατά καιρούς με τη Μοσάντ, τη CIA ή τη ρωσική FSB παραμένουν χωρίς τελεσίδικη επιβεβαίωση. Τα ίδια τα έγγραφα μοιάζουν να κινούνται σε μια γκρίζα ζώνη: υπονοούν πολλά, αποδεικνύουν λίγα και, ακριβώς γι’ αυτό, διατηρούν ζωντανή τη μετατροπή της υποψίας σε σενάριο.

Στο επίκεντρο των νέων αποκαλύψεων βρίσκεται η συστηματική προσπάθεια του Επστάιν να αποκτήσει πρόσβαση στη ρωσική πολιτική ηγεσία και, τελικά, στον ίδιο τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Τα στοιχεία σκιαγραφούν την εικόνα ενός ανθρώπου που επιδίωκε μεθοδικά να εμφανιστεί ως χρήσιμος συνομιλητής της Μόσχας, προβάλλοντας τον εαυτό του ως γνώστη της Δύσης και των μηχανισμών της.

Τον Ιούνιο του 2018, περίπου έναν χρόνο μετά τον αιφνίδιο θάνατο του μόνιμου εκπροσώπου της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Βιτάλι Τσούρκιν, ο Επστάιν αναζητούσε νέο δίαυλο επικοινωνίας με το Κρεμλίνο. Ο Τσούρκιν, με τον οποίο διατηρούσε συχνές επαφές στη Νέα Υόρκη, είχε αποτελέσει, σύμφωνα με τα έγγραφα του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης, έναν βασικό του συνομιλητή. Ο Επστάιν είχε μάλιστα προσφερθεί να βοηθήσει τον γιο του, Μαξίμ, να βρει εργασία στον χώρο της διαχείρισης πλούτου.

Μετά τον θάνατο του Τσούρκιν, το ενδιαφέρον του στράφηκε προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Σε email της 24ης Ιουνίου 2018 προς τον τότε γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τόρμπγιορν Γιάγκλαντ, ο Επστάιν πρότεινε ευθέως να μεταφερθεί στον Πούτιν η ιδέα μιας συνάντησης, υποστηρίζοντας ότι ο Λαβρόφ «θα μπορούσε να πάρει μια εικόνα» συνομιλώντας μαζί του. Η απάντησή του προς τον Γιάγκλαντ φανερώνει μια χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση καθώς παρουσίαζε τον εαυτό του ως κάποιον που μπορούσε να προσφέρει κάτι απτό στη ρωσική πλευρά.

Παρότι το ενδιαφέρον του Επστάιν για τη στρατολόγηση νεαρών γυναικών από τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη είχε ήδη αποκαλυφθεί, τα νέα έγγραφα προσθέτουν μια διαφορετική διάσταση: την πολιτική. Οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες να φτάσει στον Πούτιν, είτε άμεσα είτε μέσω μεσαζόντων, δείχνουν μια εμμονή να ενταχθεί στους κύκλους της υψηλής γεωπολιτικής.

Ρωσία: Κι όμως ο Επστάιν «έβαζε λυτούς και δεμένους» για να συναντήσει τον Πούτιν!-Οι επίμονες επαφές με Ρώσους αξιωματούχους και οι «κλειστές πόρτες» στο Κρεμλίνο

Η δημοσιοποίηση αυτών των επικοινωνιών αναζωπύρωσε τις διεθνείς υποψίες. Στην Πολωνία, ο πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ ανακοίνωσε την έναρξη έρευνας για πιθανές διασυνδέσεις του Επστάιν με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, κάνοντας λόγο για ένα σκάνδαλο με πιθανές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και αφήνοντας να εννοηθεί ότι ενδέχεται να υπάρχει επιβαρυντικό υλικό για εν ενεργεία ηγέτες.

Η αντίδραση της Μόσχας υπήρξε κατηγορηματική. Το Κρεμλίνο απέρριψε κάθε σενάριο συνεργασίας ή ελέγχου του Επστάιν από ρωσικές υπηρεσίες, με τον εκπρόσωπο Ντμίτρι Πεσκόφ να χαρακτηρίζει τέτοιες θεωρίες μη σοβαρές και χάσιμο χρόνου για τους δημοσιογράφους.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι, πέρα από τις εικασίες, τα έγγραφα αποτυπώνουν κυρίως έναν άνθρωπο που επεδίωκε διακαώς να συναναστρέφεται ισχυρούς παράγοντες, καλλιεργώντας την εικόνα ενός άτυπου γεωπολιτικού παίκτη. Δεν αποδεικνύεται ωστόσο ότι κατάφερε ποτέ να αποκτήσει ουσιαστική πρόσβαση στον Πούτιν.

Οι αναφορές σε υποτιθέμενες ή σχεδιαζόμενες συναντήσεις –από το Σότσι και την Αγία Πετρούπολη έως διεθνή φόρα– παραμένουν ασαφείς και συχνά βασίζονται αποκλειστικά στους ισχυρισμούς του ίδιου του Επστάιν.

Το ίδιο ισχύει και για τις επαφές του με πρόσωπα που συνδέονταν με τη ρωσική ελίτ ή ακόμη και με κύκλους της FSB, καθώς και για τα ταξίδια του στη Ρωσία, τα οποία επιβεβαιώνονται μεν από αρχεία πτήσεων, αλλά όχι ως προς τον πραγματικό τους σκοπό.

Στο τέλος, τα στοιχεία συνθέτουν το πορτρέτο ενός ανθρώπου που κινήθηκε μεθοδικά στα παρασκήνια της εξουσίας, επενδύοντας στις προσωπικές σχέσεις, τις υποσχέσεις χρησιμότητας και την αμφισημία. Ένα ακόμη κομμάτι σε ένα παζλ που παραμένει ανολοκλήρωτο, αφήνοντας αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα: πόσο κοντά έφτασε πραγματικά ο Τζέφρι Επστάιν στο κέντρο της παγκόσμιας ισχύος;