«Ρωσία πάρε την Ανατολική Ουκρανία και άσε στην Δύση την Συρία» – Είναι αυτό το Ανατολίτικο παζάρι που αποτελεί το “κλειδί” των ραγδαίων ανατροπών στην Μέση Ανατολή;

Του Αλκιβιάδη Χανιώτη

Οι δραματικές ανατροπές, που συντελούνται στην Συρία και σφραγίζονται από την κατάληψη της εξουσίας από τους ακραίους Ισλαμιστές προκαλούν πολλά ερωτηματικά και ποικίλες απορίες στο διεθνές προσκήνιο.

Από μια πρώτη ανάγνωση των γεγονότων είναι απολύτως κατανοητό γιατί αναρωτιέται κανείς σε τι αποβλέπει η υποχωρητική στάση των Ρώσων, οι οποίοι με την άρση της υποστήριξής τους προς το καθεστώς Άσαντ ανοίγουν ουσιαστικά τον δρόμο για την ανατροπή του Σύρου Προέδρου.

Η υποχωρητική αυτή στάση των Ρώσων δεν μπορεί να εξηγηθεί μεμονωμένα, παρά μόνον σε συνδυασμό με ένα πιθανολογούμενο σενάριο «παραχωρήσεων» των Δυτικών προς την Ρωσική πλευρά στο μέτωπο της Ουκρανίας.

Ανώτατες διπλωματικές πηγές του εξωτερικού με τις οποίες επικοινωνεί το europost.gr υποστηρίζουν ότι τα γεγονότα στην Συρία έχουν άμεση συνάφεια με αυτά που θα ακολουθήσουν στην Ουκρανία! Δηλαδή πρόκειται για ένα «πάρε – δώσε» μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, όπου η επερχόμενη διοίκηση Τραμπ επιλέγει να “αδειάσει” τον Ουκρανό Πρόεδρο Ζελένσκι και να τον σπρώξει σε μια συνθηκολόγηση με την Μόσχα, ώστε ο Πούτιν να μπορέσει να κρατήσει υπό την κατοχή του την Ανατολική Ουκρανία (Ντόνμπας) και την κατεχόμενη από το 2014 Χερσόνησο της Κριμαίας.

Πάντοτε κατά τους ίδιους διπλωματικούς κύκλους οι ΗΠΑ λαμβάνουν ως “αντιπαροχή” το “άδειασμα” από τη Ρωσία του στενού συμμάχου και φίλου της Σύρου Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, ο οποίος  εγκαταλείπεται στην τύχη του.

Το ίδιο σενάριο προβλέπει ότι παρά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ η Ρωσία θα κρατήσει τις βάσεις της στο έδαφος της Συρίας, που είναι και οι μεγαλύτερες βάσεις που διαθέτει στη Μεσόγειο.

Το κοντινό μέλλον θα δείξει εάν η ερμηνεία αυτή αποδίδει την πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση όμως προσφέρει επί του παρόντος μία τουλάχιστον λογικοφανή εξήγηση για την κραυγαλέα εγκατάλειψη του Άσαντ από τους Ρώσους, οι οποίοι τα τελευταία 13,5 χρόνια είχαν σταθεί σταθερά στο πλευρό του και είχαν διασώσει το καθεστώς του από τις Ένοπλες Ομάδες της αντιπολίτευσης, της οποίας ο πλέον ισχυρός και σκληρός ένοπλος βραχίονας είναι οι Τζιχαντιστές, που έχουν συσπειρωθεί στο Μέτωπο HTS, που αποτελεί συνέχεια της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Νούσρα, κλώνου της Αλ Κάιντα στη Συρία.