Ρωσία: Τι σημαίνουν για την Ελλάδα οι δηλώσεις του Σεργκέι Λαβρόφ για τον Κεμάλ Ατατούρκ και τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922

Η αναφορά του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στη στήριξη της Σοβιετικής Ρωσίας προς τον στρατό του Κεμάλ Ατατούρκ το 1922 δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία.

Ρωσία: Τι σημαίνουν για την Ελλάδα οι δηλώσεις του Σεργκέι Λαβρόφ για τον Κεμάλ Ατατούρκ και τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922

Αντίθετα, η ομολογία αυτή αποτελεί ένα ανησυχητικό μήνυμα για την Ελλάδα, καθώς αναγνωρίζει δημοσίως κάτι που μέχρι σήμερα παρέμενε κυρίως ιστορικό υπόμνημα: τη χρηματοδότηση, τον εξοπλισμό και τον εφοδιασμό των κεμαλιστών από τη Σοβιετική Ρωσία, γεγονός που συνέβαλε καθοριστικά στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Η ήττα αυτή υπήρξε η μεγαλύτερη στην ιστορία του Ελληνισμού, καθώς σήμαινε τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τις αρχέγονες πατρογονικές εστίες τους στην Ιωνία. Αν και ιστορικά ήταν γνωστό, η Σοβιετική Ρωσία απέφευγε να αναφερθεί ανοιχτά σε αυτό το γεγονός, προκειμένου να μη διαταραχθούν οι ελληνορωσικές σχέσεις.

Τι όμως άλλαξε ώστε ο Λαβρόφ να προχωρήσει σε μια τόσο ανοιχτή παραδοχή;

Συγκεκριμένα δήλωσε: «Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο από την αναγνώριση της κυβέρνησης της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από τη Σοβιετική Ρωσία. Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην αναγνώριση, αλλά παράσχαμε επίσης υλική βοήθεια, όπως όπλα, πυρομαχικά και χρυσό. Πιστεύω ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα θυμάται τόσο στη χώρα μας όσο και στην Τουρκία.»

Με άλλα λόγια, ο Λαβρόφ ήθελε να υπενθυμίσει ότι η Ρωσία και η Τουρκία μοιράζονται στενούς ιστορικούς και στρατηγικούς δεσμούς, οι οποίοι συνεχίζουν να ισχύουν και σήμερα.

Ρωσία: Τι σημαίνουν για την Ελλάδα οι δηλώσεις του Σεργκέι Λαβρόφ για τον Κεμάλ Ατατούρκ και τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922

Ωστόσο, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στον καθοριστικό ρόλο της Ρωσίας στην ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Χωρίς την παρέμβαση του ρωσικού στόλου στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, η απελευθέρωση των Ελλήνων από τον οθωμανικό ζυγό δεν θα είχε πραγματοποιηθεί.

Η ξεκάθαρη στροφή της Μόσχας προς την Τουρκία φαίνεται να σχετίζεται με τη στάση της Ελλάδας και της κυβέρνησής της στο Ουκρανικό, καθώς η χώρα μας έχει ήδη αποστείλει όπλα και πυρομαχικά και έχει αποστρατιωτικοποιήσει σε κάποιο βαθμό τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Η αναφορά Λαβρόφ για την παράδοση οπλισμού και εφοδίων στον Κεμάλ το 1922 λειτουργεί ως προειδοποίηση: σε μια ενδεχόμενη μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η ιστορική στάση της Ρωσίας μπορεί να επαναληφθεί.

Αν σε αυτό προσθέσουμε και την παραδοχή του πρώην Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι «φίλος» των ΗΠΑ, γίνεται σαφές ότι η Αθήνα οφείλει να επανεξετάσει σοβαρά τις στρατηγικές επιλογές της. Όσοι εναποθέτουν ελπίδες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για υποστήριξη θα πρέπει να αναλογιστούν ξανά τις πραγματικές δυνατότητες της διεθνούς σκακιέρας.