Ρούλα Πισπιρίγκου: Καταθέσεις σοκ από νοσηλεύτριες του νοσοκομείου όπου «έσβησε» η Μαλένα!

«Φωτιά» για τη Ρούλα Πισπιρίγκου ήταν οι καταθέσεις που έδωσαν χθες στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας τρεις νοσηλεύτριες του νοσοκομείου «Παναγιώτης και Αγλαΐα Κυριακού», όπου άφησε την τελευταία της πνοή το δεύτερο κοριτσάκι της οικογένειας Δασκαλάκη, η μόλις 3,5 ετών Μαλένα.

Με τις καταθέσεις τους οι νοσηλεύτριες κατέρριψαν τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης μητέρας από την Πάτρα ότι έψαχνε για περίπου δέκα λεπτά μέσα στο νοσοκομείο γιατρούς και νοσηλευτές προκειμένου να σώσουν την κόρη της, ενώ τόνισαν πως τα σημάδια που εντοπίστηκαν στο μάγουλο και γύρω από τη μύτη του κοριτσιού εκείνες δεν τα είχαν δει την τελευταία φορά που είχαν μπει στον θάλαμό του.

Χαρακτηριστικά ήταν όσα είπε στο ακροατήριο η νοσηλεύτρια Αλεξάνδρα Καρελιώτη, η οποία είχε δει ζωντανή τη Μαλένα περίπου μιάμιση ώρα πριν από τον θάνατό της. Η μάρτυρας μάλιστα κλήθηκε να δει φωτογραφία με τα σημάδια στο πρόσωπο του νεκρού κοριτσιού, τα οποία ήταν αρκετά έντονα.

Εισαγγελέας: Είστε ο τελευταίος άνθρωπος που είδατε το παιδί. Εχει δύο σημάδια στη μυτούλα του και μια κοκκινίλα στο μάγουλο. Τα είδατε όταν μπήκατε τελευταία φορά στο δωμάτιό του;

Μάρτυρας: Είναι αρκετά έντονα, δεν θυμάμαι να τα είδα όταν μπήκα.

Ωστόσο, η μάρτυρας δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο το σημάδι στο μάγουλο του κοριτσιού να προκλήθηκε κατά τη διαδικασία της ΚΑΡΠΑ, ενώ σχεδόν απέκλεισε αυτό να προκλήθηκε από τη μάσκα που της τοποθέτησαν οι γιατροί. Εξίσου σημαντικό ήταν και το σκέλος εκείνο της κατάθεσης της μάρτυρα που αφορά τους ισχυρισμούς της Ρούλας Πισπιρίγκου περί… ανύπαρκτων γιατρών και νοσηλευτών, την ώρα που εκείνη τους καλούσε να σώσουν την κόρη της.

Εισαγγελέας: Η κατηγορούμενη υποστηρίζει ότι αναζητούσε κάποιον από το προσωπικό του νοσοκομείου πέντε με δέκα λεπτά μετά τον θάνατο του παιδιού της. Αυτό μπορεί να συμβεί;

Μάρτυρας: Οχι. Σε διπλανό δωμάτιο ήταν γιατρός εκείνη την ώρα. Αν η κατηγορούμενη φώναζε, δεν θα την άκουγε;

Εισαγγελέας: Πόση ώρα θα έκανε να φτάσει στο γραφείο των γιατρών;

Μάρτυρας: Δευτερόλεπτα.

Εισαγγελέας: Μπορεί κάποιος να περιφέρεται στον όροφο για δέκα λεπτά χωρίς να βρει κάποιον;

Μάρτυρας: Μου φαίνεται ακραία μεγάλος χρόνος τα δέκα λεπτά. Είναι ένας χώρος όπου κάνεις έναν γύρο σε μερικά δευτερόλεπτα.

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της η μάρτυρας αναφέρθηκε και στη στάση της Ρούλας Πισπιρίγκου μέσα στο νοσοκομείο. «Η μαμά ήταν “κουμπωμένη”, ιδιαίτερα αποστασιοποιημένη και μαζεμένη. Τον πατέρα τον θυμάμαι πιο πολύ στο διάδρομο» κατέθεσε η κυρία Καρελιώτη και σημείωσε ότι οι γιατροί θεωρούσαν τη λευχαιμία με την οποία είχε διαγνωστεί το κοριτσάκι ιάσιμη. «Εχουμε μια ομαδική στο viber και ήρθε μήνυμα από μια συνάδελφο που έλεγε “η Δασκαλάκη πέθανε”. Διάβαζα και δεν πίστευα αυτό που διάβαζα» συμπλήρωσε.

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η κατάθεση της νοσηλεύτριας Ευαγγελίας Φιλίππα, η οποία τόνισε ότι δεν θυμάται να είχε δει σημάδια στο πρόσωπο του παιδιού, χωρίς όμως να είναι βέβαιη, όπως είπε, διότι από τότε έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα.

Πρόεδρος: Υπήρχε κάτι που να σας προβλημάτισε στη συμπεριφορά των γονιών;

Μάρτυρας: Ηταν δύο γονείς σοκαρισμένοι. Δεν ήταν δύσκολοι, δεν θυμάμαι να έκαναν πολλές ερωτήσεις. Θυμάμαι μόνο τον κ. Δασκαλάκη λίγο πιο αχνά να κάνει πιο πολλές ερωτήσεις.

Εισαγγελέας: Μπορεί η μάσκα που τοποθέτησαν στο παιδί οι γιατροί στην ΚΑΡΠΑ να προκαλέσει τέτοιου είδους τραύματα;

Μάρτυρας: Εκδορά, όχι.

Εισαγγελέας: Στο μάγουλο;

Μάρτυρας: Οχι, η μάσκα δεν φτάνει μέχρι εκεί. Δεν μπορεί να δημιουργήσει αμυχές, είναι από πολύ μαλακή σιλικόνη.

Εισαγγελέας: Να προκλήθηκαν από τα νύχια μιας νοσηλεύτριας, για παράδειγμα;

Μάρτυρας: Θα μπορούσε.

Εισαγγελέας: Η κατηγορουμένη είχε χάσει το παιδί της. Σας διαμαρτυρήθηκε ποτέ; Σας είπε ότι σας έψαχνε για δέκα λεπτά και δεν σας έβρισκε;

Μάρτυρας: Απ’ όσο ξέρω, μετά είπε ένα τεράστιο «ευχαριστώ» για ό,τι κάναμε για το παιδί της.

Τέλος, κατά τη σημερινή δικάσιμο στο ακροατήριο κατέθεσε και η Ευανθία Αθανασοπούλου, επίσης νοσηλεύτρια. «Δεν ήταν το παιδί με κακή κλινική εικόνα, ένα “μαραμένο” παιδί. Θυμάμαι ένα ζωηρό παιδί που παίζαμε μαζί του και που μας έστελνε φιλάκια για να μας χαιρετήσει» ανέφερε η μάρτυρας, για να συμπληρώσει: «Οταν έμαθα ότι έφυγε από τη ζωή, δεν το πίστευα, νόμιζα ότι δεν ήταν αυτό το παιδί, ήταν κάποιο άλλο».