Σάλος με την Χρυσηίδα Δημουλίδου: Τα… τάπερ και τα άκρως ρατσιστικά λόγια της συγγραφέως για τους κατοίκους και τους τουρίστες της Σαλαμίνας – Χαρακτηρίζει τους ανθρώπους του νησιού δεύτερης κατηγορίας!

Στα «κάγκελα» είναι οι κάτοικοι της Σαλαμίνας, ξεσπώντας κατά της συγγραφέως Χρυσηίδας Δημουλίδου, η οποία στο νέο της βιβλίο μιλάει με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για το νησί του Σαρωνικού, σε μια άκρως ρατσιστική γραφή προς τους κατοίκους της Σαλαμίνας, αλλά και τους τουρίστες του νησιού, χαρακτηρίζοντάς τους ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας λόγω της οικονομικής τους κατάστασης.

Χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας στο νέο της βιβλίο με τίτλο «Το παιχνίδι του νάνου», μιλώντας για τη Σαλαμίνα: «Ο Μίλτος, ο πιλότος, της είχε προτείνει να πάνε στο εξοχικό του στη Σαλαμίνα. Τι δουλειά είχε στη Σαλαμίνα όπου πήγαιναν μόνο οικογένειες με τα κεφτεδάκια σε τάπερ στην παραλία ή νέοι που δεν είχαν λεφτά να πάνε σε ένα νησί της προκοπής; Εκείνη ήθελε Σαντορίνη, Μύκονο, Πάρο, Ρόδο, Κέρκυρα, να κάνει τις βόλτες της με τους κοσμικούς, να φορέσει τα στρετς μίνι της και τα τάνγκα μαγιό της». Και συνεχίζει γράφοντας με υποτιμητική πένα για τους κατοίκους του νησιού: «Εκτός αν αποδεχόταν την πρόσκληση μιας συναδέλφου της να πάει στο εξοχικό της στο Μπατσί της Άνδρου. Μπορεί να μην είχε την κοσμική ζωή που ήθελε, αλλά ήταν αρχοντόνησο, όχι Σαλαμίνα!».

Κάτοικοι και φορείς του νησιού ξεσπούν κατά της συγγραφέως (η οποία πάλι πριν από λίγες ημέρες είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων με τις αναρτήσεις της για το φονικό στα Γλυκά Νερά και τον συζυγοκτόνο πιλότο της δόλιας Καρολάιν), με την πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Σαλαμίνας Ορσία Ραπαντζίκου να αναφέρει με οργή στην «Espresso»: «Ταπεράκι, πολυθρόνα, ομπρελίτσα, παραλία, βιβλίο, τι ωραίο σκηνικό! Απόλαυση. Καλοκαίρι, βλέπεις, τα θέλει όλα. Τι σε χάλασε, διανοούμενη; Γιατί τόση κατωτερότητα; Τι έχει το τάπερ δηλαδή; Δικαίωμα έχει και αυτός που το κουβαλάει να απολαύσει ό,τι θέλει, όσο θέλει, όπου θέλει. Δικαίωμα στην παραλία, στον ήλιο, στη θάλασσα έχουν όλοι, πλούσιοι και πένητες. Η Σαλαμίνα τα έχει όλα, τα θέλει όλα και τα διαθέτει όλα. Έχεις έρθει να δεις; Την καταδέχτηκε η αυτής εξοχότης σου; Εχεις δει στα παραλιακά εστιατόριά μας να σερβίρονται γαριδομακαρονάδες, ολόφρεσκα θαλασσινά και γκουρμέ κρεατικά;»

Η ιστορικότητά του, που πηγάζει σε βάθος 2.500 χρόνων, το κατατάσσει στην πρώτη θέση από την ξακουστή Ναυμαχία το 480 π.Χ. Για να μιλάς ελληνικά και όχι περσικά, για να είσαι ελεύθερη με δημοκρατικό πολίτευμα και όχι σκλάβα της Ανατολής. Προσοχή, λοιπόν, όταν μιλάμε για τόπους και ανθρώπους με Ιστορία, πολιτισμό, με αρχαιολογικά ευρήματα στο πλούσιο Αρχαιολογικό Μουσείο μας, αλλά και στο Λαογραφικό και το Ναυτικό Μουσείο. Οι Σαλαμίνιοι είμαστε υπερήφανοι για ό,τι έχουμε, για όσους έρχονται, απ’ όπου έρχονται και με ό,τι βαλάντιο έρχονται… τους θέλουμε όλους».

Η ανάρτηση «υπεράσπισης» του δολοφόνου της Καρολάιν
Οπως προαναφέραμε, πριν από λίγες μέρες η συγγραφέας αποτέλεσε ακόμη μια φορά αρνητική πρωταγωνίστρια με όσα έγραφε στο facebook, υπερασπιζόμενη ουσιαστικά τον σύζυγο δολοφόνο της Καρολάιν. Μάλιστα χρήστες του twitter είχαν απευθυνθεί στον εκδοτικό της οίκο, ο οποίος εκδίδει τα βιβλία της, ζητώντας να πάρει θέση για όσα εκείνη υποστήριξε, με πολλούς από αυτούς να ξεσπούν δημόσια εναντίον της.

Τότε η Χρυσηίδα Δημουλίδου είχε γράψει χαρακτηριστικά στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook: «Μετά από όλα όσα δήλωσε ο ίδιος δεν πιστεύω πως είχε προσχεδιάσει τον φόνο της όπως ειπώθηκε από δημοσιογράφους και πως όλα έγιναν σε μια στιγμή έντασης, θυμού, κούρασης και μεγάλης ανασφάλειας που του δημιουργούσαν οι απειλές της πως θέλει να χωρίσουν και ίσως τον εγκατέλειπε. Επίσης δήλωσε πως η Καρολάιν, προφανώς λόγω της σύγχυσης που και η ίδια περνούσε, ήταν κάπως αδιάφορη με την κόρη τους, ίσως και επικίνδυνη (τουλάχιστον αυτό άφησε να εννοηθεί). Κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ τους εκείνο το μοιραίο βράδυ, το γεγονός είναι ένα. Κόπηκε το νήμα της ζωής της. Και μετά, αντιλαμβανόμενος τι έκανε, δημιούργησε ένα επιπόλαιο σκηνικό για να μη φυλακιστεί και μείνει, όπως είπε, η κόρη του δίχως έστω τον ένα γονέα. Δεν πρόκειται για ειδεχθές έγκλημα, όπως αναφέρουν οι δημοσιογράφοι, πρόκειται για πνιγμό με μαξιλάρι, ούτε καν στραγγαλισμό. Η λέξη “ειδεχθές” ανήκει σε εγκλήματα που εμπεριέχουν ιδιαίτερο βασανισμό, τεμαχισμό, αίματα, φρικτές εικόνες. Για μένα, τώρα που ξεκαθάρισαν τα πράγματα, είναι ένα έγκλημα που έγινε σε κατάσταση ψυχικής φόρτισης, κοινώς θόλωσε το μυαλό, κάτω από συνεχόμενες καθημερινές εντάσεις. Πιστεύω πως δεν ήθελε να τη σκοτώσει ούτε να στερηθεί το παιδί τους τη μητέρα του κι εκείνον. Παίζει και να υποψιαζόταν πως είχε βρει ήδη τον αντικαταστάτη του».

Kαταπώς φαίνεται, η κυρία Δημουλίδου έχει τον «μαγικό» τρόπο (σημειωτέον, μετά τον σάλο που ξέσπασε είπε ότι δέχεται απειλές για τη ζωή της) να συγκεντρώνει με αρνητικό τρόπο πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Οπως έγινε και τώρα με τους κατοίκους της Σαλαμίνας…