‘Σεισμός’: Στο φως ο άγνωστος γάμος της Αλίκης Κατσαβού!

Ποια είναι η Αλίκη Κατσαβού; Ποια είναι η γυναίκα που αγάπησε παράφορα ο θρυλικός ηθοποιός, Κώστας Βουτσάς, που τα ξημερώματα της Τετάρτης 26 Φεβρουαρίου του 2020 άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Αττικόν;

Θα σας παρουσιάσουμε μια συνέντευξη αυτής, που είχε παραχωρήσει το 2016 και μίλησε για την ζωή της, για τον γάμο της πριν τον Κώστα Βουτσά, όταν ήταν στην ηλικία των 29, αλλά και για την καταγωγή των γονιών της.

Πριν από 4 χρόνια η Αλίκη Κατσαβού αντάλλαξε όρκους αγάπης με τον αγαπημένο Κώστα Βουτσά στο Δημαρχείο της Αθήνας, φορώντας ένα υπέροχο νυφικό και έχοντας στο πλευρό τους αγαπημένους φίλους και συγγενείς. Μάλιστα να σημειωθεί πως μετά τον χαμό του Κώστα Βουτσά με δάκρυα στα μάτια μίλησε στις κάμερες και ανατρίχιασε με τα λόγια της.

Ο γάμος της Αλίκης Κατσαβού πριν από τον Κώστα Βουτσά
Το 2016 παραχώρησε μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη στην Νάνσυ Παραδεισάνου. Ήταν, μάλιστα, στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της και ανυπομονούσε για το πρώτο παιδί, το παιδί που της χάρισε ο Κώστας Βουτσάς, τον μικρό Φοίβο.

«Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη, ένα μεγάλο μου όνειρο έχει εκπληρωθεί. Φαίνεται πως πάνε όλα καλά στην εγκυμοσύνη μου, το έμβρυο είναι υγιέστατο» μου λέει η Αλίκη και παραγγέλνει ρόφημα ντεκαφεϊνέ χωρίς ζάχαρη. «Είμαι στον έκτο μήνα κι έχω πάρει επτά κιλά. Έχω πολλές λιγούρες. Μέχρι πρόσφατα έτρωγα ένα μεγάλο τσουρέκι μέσα σε τρεις ώρες. Αυτές τις βλακείες τις έκοψα, όμως, γιατί μου έκανε παρατήρηση ο γιατρός. Δεν ήμουν ποτέ του φαγητού, οι λιγούρες είναι θέμα ορμονών, αλλά τις τιθασεύω», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Πότε έκανες τον πρώτο σου γάμο;
Το 2006. Παντρεύτηκα κυρίως για τη μητέρα μου. Συζούσα με τον Τάκη Χρυσούλη, αλλά ήθελα να ευχαριστήσω τη μητέρα μου, που ήξερα πως δεν ένιωθε πολύ καλά με τη συγκατοίκηση χωρίς το γάμο. Έτσι πήραμε την απόφαση. Η πνευματική κληρονομιά μου από αυτόν το γάμο ήταν η Θεατρομάθεια, μια καλλιτεχνική εταιρεία που σκοπό έχει να προωθήσει το παιδικό θέατρο και την εκπαίδευση μέσω του θεάτρου. Την εμπνεύστηκε ο τότε σύζυγός μου κι εγώ ακολούθησα και παθιάστηκα. Τώρα ανεβάζουμε την παιδική παράσταση Ένας Στρογγυλοκέφαλος στη Χώρα των Μυτεροκέφαλων, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Κώστας Βουτσάς και έχει θέμα το bullying.

Όταν έχασες το σύζυγό σου, απογοητεύτηκες από τη ζωή;
Ήταν λίγο άδικο, δεν περιμένεις να σου συμβούν τέτοια πράγματα σε τόσο νεαρή ηλικία. Έμεινα χήρα το 2011. Είχα πολύ κόσμο γύρω μου που με στήριξε. Ο άνθρωπος έχει τη δύναμη να αντέχει και να προχωράει. Έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά, ήθελα να ολοκληρώσω το έργο που μου άφησε ο σύζυγός μου ‒ μιλώ για τη Θεατρομάθεια.

Δεν ξέρουμε πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή σου

Παιδί του Κέντρου είμαι, μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους. Η μητέρα μου έχει καταγωγή από την Κω και ο πατέρας μου από την Τρίπολη. Έκανα χορό από μικρή, είχα έφεση. Ο πατέρας μου ήταν πολύ συντηρητικός και δεν ήθελε να ακούσει πως θα ασχοληθώ επαγγελματικά με το μπαλέτο, με ήθελε αρχιτεκτόνισσα. Έδωσα Πανελλήνιες, δεν πέρασα. Ο πατέρας μου ήταν εργολάβος οικοδομών, είχε μια πολύ μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία, λεγόταν Ρυθμός. Είχε κατασκευάσει τα περισσότερα θέατρα της Αθήνας και ήταν ο πρώτος που είχε φέρει την κυλιόμενη οροφή στο θέατρο και μπορούσε να ανοίξει, να γίνει θερινό. Όταν είχα συναντήσει τον Νίκο Ρίζο, με ρώτησε τι σχέση έχω με τον Κατσαβό, τον εργολάβο. Του είχε φτιάξει τρία θέατρα! Παρά το γεγονός πως είχε τις επαφές του στο χώρο αυτό, δεν με ήθελε με τίποτα ηθοποιό. Αν ζούσε, ίσως και να μη γινόμουν θεατρίνα. Τον χάσαμε όταν ήμουν 13 ετών, αλλά η μαμά μου συνέχισε με την ίδια συντηρητική νοοτροπία την ανατροφή μου. Τελικά έδωσα εξετάσεις στη Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη και σπούδασα εκεί.

Μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις που είχε παραχωρήσει ο Κώστα Βουτσάς έχοντας την Αλίκη Κατσαβού στο πλευρό του ήταν στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα.

Μεταξύ άλλων αναφέρθηκα και στην μεγάλη διαφορά ηλικίας που υπήρχε μεταξύ τους, καθώς ο θρυλικός ηθοποιός την περνούσε 40 χρόνια.

Η Αλίκη Κατσαβού είχε τονίσει για το συγκεκριμένο θέμα: «Δεν είμαι κανένας φελλός. Καταλαβαίνω το ανορθόδοξο του πράγματος. Αλλά Βουτσάς είναι ένας. Δεν κοιτάω τα χρόνια του, κοιτάω την ποιότητα του ανθρώπου, την προσωπικότητά του τη σπουδαία, το πόσο καλά με κάνει και νιώθω. Που δε με έκαναν οι συνομήλικοί μου να νιώθω. Αυτά κοιτάζω και προσπερνώ το κομμάτι της ηλικίας που σίγουρα είναι ένα παράξενο πράγμα και ένα δύσκολο πράγμα, ενδεχομένως για το μέλλον. Αλλά είναι τόσο μεγάλη η χαρά που νιώθω να είμαι δίπλα του, που το προσπερνώ εύκολα».