Σφαγή στη Μέση Ανατολή: Πρώην αρχηγός της MI6 “βλέπει” την Τεχεράνη να αποκτά στρατηγικό προβάδισμα απέναντι στις ΗΠΑ – Πως ο πόλεμος αντοχής, ο ενεργειακός εκβιασμός και τα λάθη της Ουάσινγκτον αλλάζουν την ισορροπία ισχύος;

Ο πρώην επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, Sir Alex Younger, εκτιμά ότι το Ιράν έχει καταφέρει να αποκτήσει το πλεονέκτημα στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρά τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ περί επιθυμίας της Τεχεράνης για συμφωνία και κατάπαυση της σύγκρουσης, η ιρανική πλευρά απορρίπτει αυτούς τους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις και κατηγορώντας την Ουάσινγκτον για μονομερή αφήγηση.

Στο πεδίο, η ένταση παραμένει υψηλή, με το Ισραήλ και το Ιράν να συνεχίζουν τις επιθέσεις, ενώ οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει τη στρατιωτική τους παρουσία. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Younger, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να έχει υποτιμήσει τη σύγκρουση και να έχει χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων τις τελευταίες εβδομάδες.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι η ανθεκτικότητα του ιρανικού καθεστώτος αποδείχθηκε μεγαλύτερη από ό,τι αναμενόταν, χάρη σε στρατηγικές επιλογές όπως η διασπορά των στρατιωτικών δυνάμεων και η αποκέντρωση των αποφάσεων για τη χρήση οπλικών συστημάτων. Αυτές οι κινήσεις, όπως τονίζει, ενίσχυσαν την ικανότητα της χώρας να αντέξει μια ισχυρή αεροπορική εκστρατεία.

Παράλληλα, το Ιράν φαίνεται να έχει υιοθετήσει τακτική «οριζόντιας κλιμάκωσης», πλήττοντας στόχους σε ευρύτερη γεωγραφική κλίμακα, ενώ αξιοποίησε και τον παράγοντα της ενέργειας, απειλώντας τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ — μια κρίσιμη δίοδο για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Η εξέλιξη αυτή είχε άμεσες επιπτώσεις στις διεθνείς τιμές ενέργειας και στην παγκόσμια οικονομία.

Ο Younger εκτιμά ότι η Τεχεράνη έχει διαχειριστεί αποτελεσματικά μια δύσκολη στρατηγική θέση, μετατρέποντας την πίεση σε πλεονέκτημα. Παράλληλα, θεωρεί ότι οι δηλώσεις περί «αλλαγής καθεστώτος» ενισχύουν την αντίληψη στο Ιράν ότι πρόκειται για έναν αγώνα επιβίωσης, γεγονός που αυξάνει τη συνοχή και την αντοχή του.

Τέλος, επισημαίνει ότι ένα από τα πιθανά αδύναμα σημεία της ιρανικής πλευράς εντοπίζεται στις εσωτερικές ισορροπίες μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων και των Φρουροί της Επανάστασης, καθώς και άλλων παραστρατιωτικών δομών — ένα πεδίο στο οποίο ενδέχεται να εστιάσουν οι αντίπαλοι της Τεχεράνης σε μια προσπάθεια να ανατρέψουν τις ισορροπίες.