Σίλβιο Μπερλουσκόνι: Στα αζήτητα η μυθική βίλα των μπούνγκα-μπούνγκα πάρτι στη Σαρδηνία έναντι 500 εκατ. ευρώ

Σε μεγάλο πονοκέφαλο για τους κληρονόμους του Σίλβιο Μπερλουσκόνι εξελίσσεται η παραχώρηση της περίφημης «Villa Certosa» στη Σαρδηνία. Παρά το γεγονός ότι το ακίνητο-υπερπαραγωγή έχει κοστολογηθεί στο αστρονομικό ποσό του μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, οι μέχρι τώρα προσπάθειες των μεσιτικών γραφείων να εντοπίσουν αγοραστή έχουν αποβεί άκαρπες, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που συνοδεύουν τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του «Καβαλιέρε».

Το προφίλ του ακινήτου και οι λόγοι της επενδυτικής απροθυμίας

Η Villa Certosa δεν αποτελεί ένα απλό οικιστικό ακίνητο, αλλά ένα απέραντο συγκρότημα στην Κόστα Σμεράλντα, στενά συνδεδεμένο με την προσωπική και πολιτική διαδρομή του Μπερλουσκόνι:

• Μια υποδομή μυθικών προδιαγραφών: Το κτήμα εκτείνεται σε εκατοντάδες στρέμματα και περιλαμβάνει δεκάδες δωμάτια, πισίνες, τεχνητές λίμνες, ένα ηφαίστειο (!) που προσομοιώνει εκρήξεις, αμφιθέατρο, ακόμα και μια μυστική υπόγεια είσοδο από τη θάλασσα για λόγους ασφαλείας.

• Το βάρος του παρελθόντος: Η βίλα έγινε παγκοσμίως γνωστή ως το σκηνικό των περιβόητων «μπούνγκα μπούνγκα» πάρτι, αλλά και ως ο χώρος όπου ο Μπερλουσκόνι υποδεχόταν επίσημους ξένους ηγέτες, όπως τον Τζορτζ Μπους και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτή η έντονη δημόσια έκθεση και η σύνδεση με σκάνδαλα λειτουργεί αποτρεπτικά για ορισμένους υπερ-πλούσιους αγοραστές που αναζητούν την απόλυτη ιδιωτικότητα.

• Το φράγμα του κόστους συντήρησης: Πέρα από το εξωπραγματικό αντίτιμο αγοράς των 500.000.000 ευρώ, οι ετήσιες δαπάνες για τη συντήρηση, τη φύλαξη και τη φροντίδα των κήπων και των υποδομών της βίλας αγγίζουν εκατομμύρια ευρώ, περιορίζοντας τη λίστα των υποψήφιων επενδυτών σε ελάχιστους κροίσους παγκοσμίως.

Η αλληλουχία των ενεργειών για τη ρευστοποίηση της περιουσίας

Το μέλλον της αυτοκρατορίας Μπερλουσκόνι

Η δυστοκία στην πώληση της βίλας στη Σαρδηνία αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη πρόκληση για τη δυναστεία Μπερλουσκόνι, η οποία προσπαθεί να μετασχηματίσει την οικονομική της βάση, δίνοντας έμφαση στις επιχειρήσεις media και τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις της Fininvest, παρά στη διατήρηση πολυτελών ακινήτων.

Οι ειδικοί της αγοράς εκτιμούν ότι αν δεν βρεθεί αγοραστής από τον χώρο των Αράβων εμίρηδων ή των μεγιστάνων της τεχνολογίας μέσα στους επόμενους μήνες, οι κληρονόμοι ίσως αναγκαστούν είτε να «σπάσουν» το κτήμα σε μικρότερα οικόπεδα, είτε να το παραχωρήσουν σε κάποιο διεθνές real estate fund με σκοπό τη μετατροπή του σε υπερπολυτελές τουριστικό θέρετρο, κλείνοντας έτσι οριστικά ένα μεγάλο κεφάλαιο της ιταλικής «χρυσής» εποχής.