Κώστας Καραμανλής: Αυστηρή κριτική σε Μητσοτάκη με αιχμή τα Εθνικά θέματα,τις εξελίξεις στην Ευρωπη και τα γεωπολιτικα

«Η Ευρώπη, στην οποία πιστέψαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε για δεκαετίες, διολισθαίνει σε βαθιά κρίση», ανέφερε ο Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του σε εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο για την παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη, «Οι Απόρρητοι Φάκελοι του Καραμανλή».

Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ακόμα στην ομιλία του: «Η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους διέρρηξε το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, που ήταν το θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής, με αποκορύφωμα την τιμωρητική και εσφαλμένη αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση δυναμιτίζει την κοινωνική ειρήνη και ομαλότητα. Μια απλή επίσκεψη σε ευρωπαϊκές πόλεις αρκεί, για να φανεί πώς έχει αλλάξει ο παραδοσιακός τους χαρακτήρας, η άκριτη υιοθέτηση επιλογών που θίγουν ταυτοτικά ζητήματα. Όχι αβασάνιστη επιλογή ενός καταχρηστικού δικαιωματισμού, θίγοντας ευαισθησίες ανθρώπων που σέβονται το θεσμό της οικογένειας και την θρησκευτική τους πίστη.

Αντί η Ευρώπη να πρωταγωνιστεί για την κατάπαυση πυρός συχνά υπερθεματίζει σε φιλοπόλεμη συμπεριφορά αυτό θα οδηγήσει είτε σε περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης, είτε σε αναζήτηση διεξόδου σε μεταγενέστερο χρόνο με χειρότερες συνθήκες, με κύριο θύμα την Ουκρανία αλλά και όλη την Ευρώπη. Το αυθύπαρκτο δικαίωμα του Ισραήλ στην άμυνά του δεν το απαλλάσσει από τις ευθύνες του σε σχέση με τους άμαχους, ούτε για την ανακήρυξη ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Υπάρχει κίνδυνος αύξησης της έντασης ακόμα και ανάφλεξης στα Δυτικά βαλκάνια. Οι μεγαλοιδεατισμοί στην περιοχή αντί σταδιακά να κάμπτονται είναι σε μεγάλη έξαρση. Πρέπει να σταλεί μήνυμα και στα Τίρανα και στα Σκόπια. Τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν γίνονται ανεκτές, με την πρόσθετη επισήμανση ότι ο ευρωπαϊκός τους δρόμος περνά από την Ελλάδα, καθαρές κουβέντες.

Για κρίση θεσμών – αποχή από εκλογές

«Το θεμέλιο κάθε οργανωμένης κοινωνίας είναι η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, στους νόμους και τη δικαιοσύνη, είναι η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα. Όταν διαρραγεί αυτή η σχέση τότε το πολιτικό σύστημα πάσχει. Ο κίνδυνος μιας γενικευμένης απορρύθμισης γίνεται ορατός. Είναι ορισμός της απονονιμοποίησης στα μάτια των πολιτών, του θεμέλιου λίθου πάνω στον οποίο εδράζεται κάθε δημοκρατική πολιτεία. Ανησυχητική η διευρυνόμενη αποχή από τις δημοκρατικές διαδικασίες. Οι δικαιολογίες μοιάζουν με παρηγοριά στον άρρωστο. Όταν 6 στους 10 των εκλογέων απέχουν δεν είναι ώρα εφησυχασμού αλλά επείγοντος συναγερμού. Αυταπάτες δεν συγχωρούνται. Στο μεγαλύτερο ποσοστό της η αποχή ισοδυναμεί με συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος».

Ευρωπαϊκή κρίση

«Απέναντι σε αυτή τη νέα ανησυχητική πραγματικότητα θα περίμενε κανείς ότι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες έλαβαν το μήνυμα, αντιλαμβάνονται ότι έσφαλαν και προτίθενται να αναθεωρήσουν τις πολιτικές τους, ότι άκουσαν την καμπάνα της δυσφορίες, ότι είναι διατεθειμένες να αφουγκραστούν τις κοινωνίες, ότι σε τελική ανάλυση βρίσκονται στοιχειωδώς σε επαφή με το λαϊκό αίσθημα. Δυστυχώς δεν φαίνεται κάτι τέτοιο εδώ και 3 εβδομάδες. Αυτό που φάνηκε είναι η αγωνία για να επιβάλλουν τις επιλογές τους, ότι βγαίνουν οι αριθμοί, αντί το σοκ να τους αφυπνίσει. Επιμένοντας σε πρόσωπα που επέτειναν το πρόβλημα, διόγκωσαν την κοινωνική αγανάκτηση και έχουν ευθύνες για την ευρωπαϊκή κρίση».

Για Τουρκία

«Μόνο εθελοτυφλούντες μπορούν να το αμφισβητούν. Η όποια συγκυριακή ύφεση στην ρητορική και τις έμπρακτες προκλήσεις, υπαγορευόμενη από πρόσκαιρες σκοπιμότητες, δεν πρέπει να συσκοτίζουν την αλήθεια. Ότι δηλαδή η Τουρκία έχει ξεκάθαρο αναθεωρητικό σχέδιο για την περιοχή και ευθέως απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο. Ηγεμονισμός που συν τοις άλλοις αποκαλύπτεται από την στρατιωτική και όχι μόνο παρουσία της στην Μέση Ανατολή, τον Καύκασο, την Βόρεια Αφρική αλλά και χώρες των Βαλκανίων» τόνισε και πρόσθεσε: «Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται διαρκής εγρήγορση, καθαρές απαντήσεις μη επιδεχόμενες παρερμηνεία, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και αποτρεπτική ικανότητα, εθνική ομοψυχία και υψηλό φρόνημα από όλους μας».