Σημείο μηδέν στην Ανατολική Μεσόγειο: Απογειώθηκε η Επίλεκτη Μοίρα 122 του Ισραήλ – Μυστικές πτήσεις πληροφοριών πάνω από Συρία και Λίβανο και σενάρια γενικευμένης σύγκρουσης με το Ιράν που πυροδοτούν φόβους ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης

Σε ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα, δύο ισραηλινά αεροσκάφη τύπου Gulfstream G550 (γνωστά ως Nesher Oron 452) της επίλεκτης Μοίρα 122 πραγματοποίησαν διαδοχικές αποστολές επιτήρησης στην Ανατολική Μεσόγειο, με πτήσεις που φέρονται να εκτείνονται προς τη νότια Συρία, τον Λίβανο, τη Δαμασκό, τα προάστια της Βηρυτού και την κοιλάδα Μπεκάα.

Η Μοίρα 122 λειτουργεί ως εξειδικευμένη δύναμη συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ. Τα αεροσκάφη της, εξοπλισμένα με προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικής επιτήρησης και αναγνώρισης στόχων, χρησιμοποιούνται για εντοπισμό κινήσεων, παρακολούθηση επικοινωνιών και υποστήριξη επιχειρησιακού σχεδιασμού υψηλής ακρίβειας.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι η ένταση και η συχνότητα των εξόδων ενδέχεται να συνδέονται με προετοιμασία για ενδεχόμενη στοχευμένη επιχείρηση ασφαλείας ή αεροπορική επιδρομή, με φόντο την αυξανόμενη αντιπαράθεση με το Ιράν.

Την ίδια ώρα, δορυφορικές εικόνες που δημοσιοποιήθηκαν από τους The New York Times φέρονται να καταγράφουν συγκέντρωση αεροπορικών μέσων στη βάση Muwaffaq Salti Air Base στην Ιορδανία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται επιθετικά ελικόπτερα AH-64 Apache και UH-60 Black Hawk, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν για αποστολές κατά μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ειδικές επιχειρήσεις και υποστήριξη χερσαίων δυνάμεων.

Δημοσίευμα της τουρκικής ιστοσελίδας Turkiye Today θέτει το ερώτημα εάν μια ενδεχόμενη αμερικανική επιχείρηση κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ευρύτερη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στο ίδιο πλαίσιο, υπενθυμίζονται παλαιότερες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν ως «το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί».

Σύμφωνα με τα σενάρια που διακινούνται, πιθανοί στόχοι μιας τέτοιας επιχείρησης –πέρα από πυρηνικές εγκαταστάσεις– θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν δίκτυα επικοινωνιών, ενεργειακές υποδομές και βάσεις των Φρουρών της Επανάστασης. Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι μια στρατηγική «αλλαγής καθεστώτος μέσω αεροπορικών επιδρομών» ενέχει υψηλό ρίσκο αποσταθεροποίησης και απρόβλεπτων συνεπειών.

Το ενδεχόμενο αποτυχίας ενός τέτοιου σχεδίου θα μπορούσε, σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις, να οδηγήσει σε παρατεταμένη σύγκρουση και γεωπολιτικό αδιέξοδο, με επιπτώσεις που θα ξεπερνούσαν τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε κάθε περίπτωση, η αυξημένη κινητικότητα αεροπορικών και στρατιωτικών μέσων ενισχύει την αίσθηση ότι η περιοχή βρίσκεται σε οριακό σημείο, με τις επόμενες κινήσεις να καθορίζουν το εύρος και την ένταση των εξελίξεων.