Σκάνδαλο χωρίς τέλος στον ΟΠΕΚΕΠΕ – Καταπέλτης η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την αδιαφάνεια και την απροθυμία συνεργασίας

Σε μια χώρα όπου η διαφθορά φαίνεται να έχει πιάσει ρίζες ακόμα και στους πιο κρίσιμους δημόσιους φορείς, ο ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο ενός σκανδάλου που αγγίζει την καρδιά της αγροτικής πολιτικής και της διαχείρισης ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Σκάνδαλο χωρίς τέλος στον ΟΠΕΚΕΠΕ – Καταπέλτης η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την αδιαφάνεια και την απροθυμία συνεργασίας

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), σε μια σπάνια αλλά ιδιαίτερα ηχηρή παρέμβασή της, προχώρησε σε εφόδους στα γραφεία του Οργανισμού σε Αθήνα και Κρήτη, καταγγέλλοντας μάλιστα απροκάλυπτη έλλειψη συνεργασίας και εμπόδια στο έργο της.

Δεν πρόκειται απλώς για «διοικητικές παραλείψεις» ή «παρεξηγήσεις». Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της EPPO, μιλάμε για μια υπόθεση οργανωμένης απάτης, όπου, μεταξύ 2019 και 2022, δεκάδες «νέοι αγρότες» εμφανίστηκαν ως δικαιούχοι επιδοτήσεων, καταθέτοντας ψευδή στοιχεία και αποκτώντας πρόσβαση σε πόρους της Ε.Ε. που προορίζονται για τη στήριξη της πραγματικής αγροτικής παραγωγής. Οι δηλώσεις τους βασίστηκαν σε πλασματικές μισθώσεις δημοσίων εκτάσεων και ανύπαρκτες κτηνοτροφικές δραστηριότητες, με τις ευλογίες – ή έστω την ανοχή – του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Πιο ανησυχητικό όμως είναι το γεγονός ότι, όπως αποκαλύπτει η EPPO, το οργανωμένο αυτό σχέδιο δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς την εμπλοκή στελεχών του ίδιου του Οργανισμού. Η ευθύνη φαίνεται να αγγίζει ακόμα και το Διοικητικό Συμβούλιο, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για το ποιος τελικά ελέγχει ποιον σε αυτή τη χώρα.

Σκάνδαλο χωρίς τέλος στον ΟΠΕΚΕΠΕ – Καταπέλτης η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την αδιαφάνεια και την απροθυμία συνεργασίας

Κατά τη διάρκεια των ερευνών, που διήρκεσαν μέχρι τα ξημερώματα, οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ήρθαν αντιμέτωποι με σκόπιμες καθυστερήσεις στη συλλογή ψηφιακών στοιχείων, τις οποίες μόνο η εξαιρετική συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας κατάφερε να ξεπεράσει. Δεν είναι τυχαίο ότι η EPPO, αν και προσεκτική στη γλώσσα της, δεν δίστασε να καταδείξει την παθητικότητα, αν όχι την εχθρικότητα, του ΟΠΕΚΕΠΕ απέναντι στις διαδικασίες ελέγχου.

Σε ένα κράτος που συχνά επαίρεται για την ευρωπαϊκή του πορεία, είναι ντροπή να απαιτείται επέμβαση ευρωπαϊκών θεσμών για να ξεσκεπαστεί η σήψη ενός εγχώριου μηχανισμού. Όσο για την ελληνική πολιτεία, η σιωπή ή η κωλυσιεργία σε τέτοιες περιπτώσεις είναι συνένοχος στάση.

Όλοι οι εμπλεκόμενοι θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Όμως η ζημιά στην εμπιστοσύνη των πολιτών και στην εικόνα της χώρας έχει ήδη γίνει – και είναι ανεπανόρθωτη αν δεν αναληφθούν άμεσα ευθύνες.