Η σκληρή καθημερινότητα, κopιτσιών που παντρεύτηκαν πριν τα 15, μέσα από ένα φωτογραφικό πρότζεκτ

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Περισσότερες από 700 εκατομμύρια γυναίκες σε παγκόσμιο επίπεδο, παντρεύονται πριν την ηλικία των 18. Μάλιστα, μία στις τρεις ντύνεται νύφη προτού καν συμπληρώσει τα 15, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ.

Στην Ινδία πραγματοποιείται το ένα τρίτο όλων των παιδικών γάμων, όπως συμπληρώνει η Unicef.

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Τι στερεί ο γάμος σε εκείνη την ηλικία

Ένας γάμος στην παιδική ηλικία αφαιρεί πάρα πολλά δικαιώματα από τα νεαρά κopίτσια. Αρχικά αφαιρεί την ευκαιρία να τελειώσουν το σχολείο. Επιπλέον όσες αναγκάζονται να γίνουν μητέρες από τόσο νωρίς, είναι πολύ πιο πιθανό να χάσουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή να αντιμετωπίσουν σοβαρές επιπλοκές. Τέλος, το συγκεκριμένο φαινόμενο είναι πολύ πιο συχνό να οδηγήσει σε σeξουαλική κακοποίηση γυναικών και ενδοοικογενειακή βία.

Η φωτογράφος Stephanie Sinclaire, αφιέρωσε πάνω από μια δεκαετία για να αποτυπώσει τα πρόσωπα και να αφηγηθεί τις ιστορίες αυτών των κopιτσιών. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των τελευταίων 13 ετών, ταξίδεψε σε δέκα χώρες για να πραγματοποιήσει το συγκεκριμένο πρότζεκτ, μεταξύ των οποίων στην Ινδία, το Αφγανιστάν, τη Γουατεμάλα, την Υεμένη, το Νεπάλ και την Αιθιοπία. Στόχος ήταν, με τις φωτογραφίες της, να μας αφυπνίσει σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με το θέμα και, παράλληλα, να προσφέρει σε αυτές τις κοπέλες την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή μέσω της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που ίδρυσε με την ονομασία “Too Young To Wed”.

“Όποτε τον έβλεπα, κρυβόμουν. Σιχαινόμουν να τον βλέπω”. Η Tehani (με το κόκκινο φόρεμα) θυμάται τις πρώτες μέρες του γάμου της με τον Majed. Εκείνη ήταν 6 ετών όταν παντρεύτηκε, ενώ εκείνος ήταν 25. Η άλλη κοπέλα στη φωτογραφία είναι μια παλιά συμμαθήτριά της, η Ghada, που επίσης παντρεύτηκε σε παιδική ηλικία. Και τα δύο κopίτσια κατοικούν στην Υεμένη.

Σε συνέντευξη που έδωσε η φωτογράφος στο Refinery29, είπε, μεταξύ άλλων:

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Πώς επέλεξες τους γάμους παιδιών ως θέμα για αυτή τη σειρά φωτογραφιών;
Οι περισσότεροι νομίζουν ότι οι παιδικοί γάμοι συνηθίζονταν στο παρελθόν και δεν γίνονται πλέον. Όμως, όταν εργαζόμουν ως φωτογράφος στο Αφγανιστάν, έμαθα ότι υπήρχαν αρκετά κopίτσια που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας και, μιλώντας αργότερα μαζί τους στο νοσοκομείο, κατάλαβα ότι ένας από τους λόγους ήταν ότι είχαν αναγκαστεί να παντρευτούν σε πολύ μικρή ηλικία. Μετά, συνειδητοποίησα ότι το φαινόμενο αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και στις ΗΠΑ και την Ευρώπη υπάρχουν δείγματα, αν και σε μικρότερο βαθμό. Είναι ακόμα πολύ ζωντανό, και δεν υπήρχε ως τότε αποδεικτικό φωτογραφικό υλικό. Έτσι, αποφάσισα να το δημιουργήσω, ταξιδεύοντας σε δέκα χώρες.

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Τι κλέβει ο γάμος στην παιδική ηλικία από ένα κopίτσι;

‘Ένα κopίτσι παντρεύεται παρά τη θέλησή του κάθε δύο δευτερόλεπτα ανά τον κόσμο και ένα στα τρία πριν γίνει 18 ετών. Ένα από τα σοβαρότερα πράγματα που αυτό κλέβει, λοιπόν, είναι η εκπαίδευση. Όταν κάποια γίνεται σύζυγος εγκαταλείποντας το σχολείο, χάνει σημαντικό μέρος της δύναμής της. Σε περίπτωση που ο άνδρας της πεθάνει, την αφήσει ή χωρίσουν και εκείνη δεν μπορεί καν να διαβάσει ή να γράψει, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Επίσης, προκύπτουν θέματα υγείας.

Από την στιγμή που ένα κopίτσι κάτω των 15 ετών μείνει έγκυος, είναι περισσότερες από διπλάσιες οι πιθανότητες να χάσει τη ζωή του, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μπορεί επίσης το μωρό να γεννηθεί πρόωρα, εφόσον το σώμα της μητέρας δεν ήταν έτοιμο για αυτή τη διαδικασία Τέλος, υπάρχουν και έντονα συναισθηματικά τραύματα και στρες. Είναι συχνό φαινόμενο και η σeξουαλική βία, από την στιγμή που αυτά τα κopίτσια ξεκινούν τις σeξουαλικές τους επαφές, πολύ νωρίτερα από όταν θελήσουν οι ίδιες.

Η Rajni, 5 ετών, ξύπνησε στις 4 τα ξημερώματα, όταν ένας θείος της την ανάγκασε να πάει να παντρευτεί σε μια μυστική τελετή. Η ίδια και οι αδελφές της – η 15χρονη Radha και η 13χρονη Gora – παντρεύτηκαν τρία αγόρια, κι εκείνα αδέλφια, στη βόρεια Ινδία.

Παρόλο που η φτώχεια παίζει τεράστιο ρόλο, ακόμα και πλούσιες οικογένειες επιλέγουν να παντρέψουν νωρίς τα κopίτσια τους. Ποιοι είναι οι λόγοι, λοιπόν;

Συνήθως συμβαίνει σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπου η φτώχεια αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Αλλά το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο, εφόσον, μέσω του γάμου, πολλές οικογένειες προσπαθούν να προστατέψουν τις κόρες τους.

Π.χ. όταν αυτές αποκτήσουν περίοδο, οι γονείς δεν τις αφήνουν να περπατούν καθημερινά – πολλές φορές τρία ή τέσσερα μίλια – μέχρι το σχολείο, από φόβο μήπως κάποιος τους επιτεθεί, τις διακορεύσει ή τις αφήσει έγκυες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, υπάρχει σeξουαλική εκμετάλλευση από άνδρες δασκάλους. Κι έτσι, η οικογένεια αποφεύγει να συνεχίσει να τις στέλνει στο σχολείο και θεωρεί ότι θα τις προστατέψει περισσότερο αν τις ωθήσει να παντρευτούν.

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Πες μας την ιστορία πίσω από την παραπάνω φωτογραφία

.
Γνώρισα την Aracely το 2014. Στη Λατινική Αμερική, οι γάμοι παιδιών είναι ακόμα πολύ συνηθισμένοι, αλλά στη Γουατεμάλα η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική: Έτσι, ενώ τα κopίτσια δεν υποχρεώνονται να παντρευτούν, συχνά υπάρχει τεράστια διαφορά ηλικίας με το σύζυγό τους. Η Aracely, λοιπόν, ήταν 11 και ο σύζυγός της στα 30 όταν γνωρίστηκαν. Μόνο το γεγονός ότι αυτός ο πολύ μεγαλύτερος άνδρας την αποπλάνησε και η κοινωνία, καθώς και η οικογένειά της, το αποδέχθηκαν ήταν σοκαριστικό. Το κopίτσι έμεινε έγκυος πολύ σύντομα, γέννησε στα 12 και αμέσως μετά εκείνος την άφησε. Σήμερα είναι single μητέρα και, επιπλέον, αναλφάβητη. Είναι σπαρακτικό το γεγονός ότι από τόσο νέα θα πρέπει να δώσει σκληρή μάχη για όλη την υπόλοιπη ζωή της.

Φωτογραφικό Ρεπορτάζ: Τι πρέπει να γίνει για να σταματήσουν οι γάμοι παιδιών;

Θα πρέπει όλοι να υποστηρίξουμε περισσότερα προγράμματα, δράσεις και λύσεις σχετικά με το θέμα. Ένα από αυτά τα προγράμματα είναι το Samburu Girls Foundation στην Κένυα, που βοηθά τα κopίτσια τα οποία έχουν δραπετεύσει από τέτοιους γάμους να αποκτήσουν ασφαλή στέγη και να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους. Όμως, υπάρχουν λίγα διαθέσιμα χρήματα για αυτή την πρωτοβουλία. Χρειάζεται, λοιπόν, να βοηθήσουμε. Και, παράλληλα, να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στη δύναμη των προσωπικών ιστοριών και να δημιουργούμε αποδεικτικά στοιχεία για αυτές, ώσπου οι γάμοι παιδιών να εκλείψουν.