Σοφία Βέμπο : H τραγουδίστρια της Νίκης & το τραγούδι που έδινε κουράγιο στους Έλληνες αγωνιστές

Σοφία Βέμπο : H τραγουδίστρια της Νίκης & το τραγούδι που έδινε κουράγιο στους Έλληνες αγωνιστές (Βίντεο)

Η κορυφαία ερμηνεύτρια και ηθοποιός που χαρακτηρίστηκε “Τραγουδίστρια της Νίκης” εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου του ’40.

Τη φωνή μου και τα τραγούδια μου τα γνωρίζουν πολλοί. Τη ζωή μου όμως ελάχιστοι».

Με αυτές τις δύο φράσεις, η Σοφία Βέμπο αρχίζει να εξιστορεί την αυτοβιογραφία της στην εφημερίδα “Εθνικός Κήρυξ” με τίτλο “Η ζωή μου”.

“Εγώ θα σας αφηγηθώ τη ζωή μου με απλότητα. Είναι μια απλή ζωή που αμφιβάλλω αν θα σας ενθουσιάσει, όπως αμφιβάλλω για το συγγραφικό μου τάλαντο.

Ίσως θα προτιμούσατε αντί να διαβάζετε αυτές τις γραμμές να σας έλεγα ένα τραγούδι…”. Αναφέρει και το εξής σημαντικό για εκείνη: “Τα χρόνια και η ερωτική μου ζωή είναι κάτι δικό μου, κάτι που δεν θα το μάθετε ποτέ. Από το στόμα μου τουλάχιστον. Έρωτες και χρόνια δεν σας ενδιαφέρουν. Από έρωτες λοιπόν μόνο ό,τι ξέρετε. Κι από χρόνια μόνον ό,τι βλέπετε κι ό,τι νομίζετε”…

Η Σοφία Βέμπο γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1910. Υπήρξε κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός με καλλιτεχνική πορεία που εκτείνεται από το Μεσοπόλεμο μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του `50.

Χαρακτηρίστηκε “Τραγουδίστρια της Νίκης” εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου του `40.Σοφία Βέμπο: 40 χρόνια από τον θάνατο της… | Εφημερίδα Πρωινή

Ξεκινά την καλλιτεχνική της πορεία εντελώς τυχαία το 1930, τραγουδώντας σ` ένα ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να συνεισφέρει οικονομικά στο σπίτι της.

Το 1933 κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου προσλαμβάνεται από τον θεατρικό επιχειρηματία Φώτη Σαμαρτζή στο “Κεντρικόν”, προκειμένου να συμμετάσχει στην επιθεώρηση “Παπαγάλος 1933”. Τότε υπογράφει και το πρώτο της συμβόλαιο στη δισκογραφική εταιρία Columbia. Ερμηνεύει υπέροχα ερωτικά τραγούδια της εποχής και ξεχωρίζει με την ιδιαίτερη μπάσα φωνή της.

Το 1940 κηρύσσεται ο πόλεμος κι αναλαμβάνει την εμψύχωση των Ελλήνων στρατιωτών στο μέτωπο τόσο με πατριωτικά όσο και σατυρικά τραγούδια και πρωταγωνιστεί σε επιθεωρήσεις σχετικές με την πολεμική επικαιρότητα. Με την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα, φυγαδεύεται στη Μέση Ανατολή. Εκεί τραγουδά και πάλι για τα εκεί ελληνικά και συμμαχικά στρατεύματα και γίνεται πια σύμβολο του έθνους.

Στην αυτοβιογραφία της η Σοφία Βέμπο διηγείται τη ζωή της από τα πρώτα της κιόλας βήματα. Για το πρώτο της συμβόλαιο, την τρομερή αγωνία που είχε για το πώς θα το δεχτούν οι γονείς της, για τον ελληνοαλβανικό πόλεμο και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τις κατοχικές δυνάμεις.

Αν και ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει δεν ήταν αυτός της μουσικής και του θεάτρου. “Όσο μεγάλωνα τόσο γινόταν συνείδησις μέσα μου ο προορισμός της ζωής μου. Και προορισμός μου επίστευα πως ήταν να παντρευτώ και να δημιουργήσω δική μου οικογένεια. Εάν μου έλεγαν τότε ότι το 1947 θα ήμουν ανύπανδρη και θα είχα ως επάγγελμα να λέω τραγούδια στο θέατρο, ομολογώ πως θα εθύμωνα πολύ και ίσως έβαζα τα κλάματα. Στο σπίτι μου επίστευαν και με εδίδασκαν ότι έπρεπε να γίνω μια καλή νοικοκυρά, μια τρυφερή σύζυγος και μια στοργική μητέρα”.

Το 1949 αποκτά δική της θεατρική στέγη στο Μεταξουργείο, επαναφέροντας την επιθεώρηση κι ανεβάζοντας έργα που διατήρησαν ζωντανή την παράδοση της λαϊκής σάτιρας και καθιέρωσαν τους μεγάλους κωμικούς μας. Eπίσης, βάζει τα θεμέλια μιας νέας εποχής για το ελληνικό τραγούδι, λανσάροντας το “αρχοντορεμπέτικο”.

Όλα αυτά τα χρόνια, η Σοφία Βέμπο διατηρεί δεσμό με τον συγγραφέα και στιχουργό Μίμη Τραϊφόρο,τον οποίο παντρεύεται τελικά το 1957.

Στα μέσα της δεκαετίας του `60 αρχίζει να αραιώνει τις θεατρικές εμφανίσεις της και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας αποσύρεται οριστικά. Την περίοδο 1967-1974 συμμετέχει στον αντιδικτατορικό αγώνα. Αξίζει να αναφερθεί ότι τη βραδιά του “Πολυτεχνείου” ανοίγει το σπίτι της κρύβοντας φοιτητές, τους οποίους αρνείται να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της.

Φεύγει από τη ζωή στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της μετατρέπεται σ’ ένα πάνδημο συλλαλητήριο.
Η ανεπανάληπτη Σοφία Βέμπο ερμήνευσε πολλά τραγούδια… Ανάμεσά τους…

Αγάπη μου η ώρα φτάνει, Ανθρωπός μου , Απόψε σε θυμάμαι, Ας ήταν για λίγο για λίγα λεπτά, Άσε τον παλιόκοσμο να λέει, Αφήστε με να πιω, Αχ να γύριζαν τα χρόνια τα παλιά , Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του, Βιολιστή τσιγγάνε, Δεν είν` αυτή ζωή δεν είναι, Δεν έχεις τίποτα μα έχεις κάτι, Δεν κλαίω πια, Δεν ξέρω τι κρύβει η καρδιά σου, Καινούργια τώρα ζωή, Κορόιδο Μουσολίνι, Ραντεβού στην Αθήνα.Και φυσικά το “Παιδιά της Ελλάδος παιδιά” σε στίχους Μίμη Τραιφόρου και μουσική Μιχάλη Σουγιούλ…

Μεσ’ τους δρόμους τριγυρνάνε

οι μανάδες και κοιτάνε

ν’ αντικρίσουνε,

τα παιδιά τους π’ ορκιστήκαν

στο σταθμό όταν χωριστήκαν

να νικήσουνε.

Μα για ‘κείνους που ‘χουν φύγει

και η δόξα τους τυλίγει,

ας χαιρόμαστε,

και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,

κάθε πόνο της ας κάψει,

κι ας ευχόμαστε:

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,

που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,

παιδιά στη γλυκιά Παναγιά

προσευχόμαστε όλες να ‘ρθετε ξανά.

Λέω σ’ όσες αγαπούνε

και για κάποιον ξενυχτούνε

και στενάζουνε,

πως η πίκρα κι η τρεμούλα

σε μια τίμια Ελληνοπούλα,

δεν ταιριάζουνε.

Ελληνίδες του Ζαλόγγου

και της πόλης και του λόγγου

και Πλακιώτισσες,

όσο κι αν πικρά πονούμε

υπερήφανα ας πούμε

σαν Σουλιώτισσες.

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,

που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,

παιδιά στη γλυκιά Παναγιά

προσευχόμαστε όλες να ‘ρθετε ξανά.

Με της νίκης τα κλαδιά,

σας προσμένουμε παιδιά