Σοκάρουν τα στοιχεία για την τσιμεντοποίηση της ελληνικής ακτογραμμής – Στο 30% η πίεση στην Αττική

Έρευνα μέσω δορυφορικών εικόνων και δεδομένων ετών, αποκαλύπτει το τεράστιο μέγεθος της τσιμεντοποίησης στο παράκτιο μέτωπο της Ελλάδας.

Ασφυκτική πίεση στην ελληνική ακτογραμμή – Σε έξαρση η άναρχη ανάπτυξη

Μια νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως τις δραματικές διαστάσεις που έχει πάρει η τσιμεντοποίηση των ελληνικών παραλιών, με το 30% της ακτογραμμής της Αττικής να έχει καλυφθεί από αδιαπέραστες επιφάνειες όπως κτίρια, δρόμους και τουριστικές εγκαταστάσεις.


Έρευνα με δορυφορικά δεδομένα αποκαλύπτει την έκταση του προβλήματος

Η έρευνα του επίκουρου καθηγητή Απόστολου Λαγαρία από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας βασίστηκε σε δεδομένα από τον δορυφορικό μηχανισμό Copernicus και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, καλύπτοντας την περίοδο 2006–2018. Παρά την οικονομική κρίση, η επέκταση των αδιαπέραστων επιφανειών στις παραθαλάσσιες ζώνες συνεχίστηκε αμείωτη.


«Κόκκινες» ζώνες σε Αττική, Κορινθία, Χαλκιδική, Κρήτη και Κυκλάδες

Οι περιοχές με ποσοστά αδιαπερατότητας άνω του 20% περιλαμβάνουν σχεδόν όλο το παράκτιο μέτωπο της Αττικής, τις ακτές της Κορινθίας, της Εύβοιας και της Χαλκιδικής, αλλά και μεγάλα τμήματα της βόρειας Κρήτης και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς όπως η Μύκονος, η Πάρος, η Ρόδος και η Κέρκυρα.


Ανάπτυξη χωρίς σχέδιο σε νέες περιοχές – Κίνδυνος για τις προστατευόμενες περιοχές Natura

Η ανεξέλεγκτη τουριστική επέκταση επηρεάζει πλέον και περιοχές που ήταν μέχρι πρότινος «παρθένες», όπως η Λήμνος, η Ίος, η Κύμη, η Ιεράπετρα και η νότια Ρόδος. Ανησυχητική είναι η διάχυση εντός περιοχών του δικτύου Natura 2000, οδηγώντας σε 8,5% αύξηση της σφραγισμένης γης συνολικά στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία.


Επιπτώσεις: Πλημμύρες, πυρκαγιές, διάβρωση και άνοδος της θάλασσας

Η έρευνα καταγράφει ήδη σημαντικές καταστροφές από πλημμύρες και πυρκαγιές σε περιοχές όπως το Μάτι, η Ρόδος και η Θεσσαλία. Παράλληλα, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί να εξαφανίσει σημαντικό μέρος των αμμωδών παραλιών, πλήττοντας καίρια τον τουρισμό και τα παράκτια οικοσυστήματα.


Ελάχιστη απόσταση δόμησης: Πολύ κοντά στον αιγιαλό τα νέα κτίρια

Ο κ. Λαγαρίας τονίζει ότι οι ισχύουσες αποστάσεις δόμησης (30 μέτρα για κατοικίες και 50 για ξενοδοχεία) είναι ανεπαρκείς. Το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης προτείνει απόσταση τουλάχιστον 100 μέτρων από τη θάλασσα, ωστόσο η Ελλάδα δεν το έχει ακόμη υιοθετήσει.


Λύσεις: Επανασχεδιασμός, προστασία και αποκέντρωση της ανάπτυξης

Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί ανασχεδιασμό των περιοχών που έχουν ήδη επιβαρυνθεί, πολεοδομική τακτοποίηση, καθώς και ενίσχυση της ανάπτυξης σε εσωτερικούς οικισμούς, σε μεγαλύτερη απόσταση από τη θάλασσα. Η Ελλάδα έχει δυνατότητες, τονίζει ο καθηγητής, αλλά δεν τις έχει αξιοποιήσει.

Exit mobile version