«Σπίτι για τα παιδιά μας»: Κραυγή αγωνίας από 700 οικογένειες στη Ρόδο που εδώ και τέσσερις δεκαετίες βρίσκονται εγκλωβισμένες σε έναν απίστευτο εφιάλτη γραφειοκρατίας

Μια δυνατή κραυγή αγωνίας υψώνουν 700 οικογένειες της Ρόδου, οι οποίες εδώ και τέσσερις δεκαετίες παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν λαβύρινθο γραφειοκρατικών και πολεοδομικών αδιεξόδων. Με ανοιχτή επιστολή τους προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, καταγγέλλουν ότι ενώ οι ίδιοι στερούνται τη δυνατότητα να χτίσουν κατοικίες για τις οικογένειές τους, οι τουριστικές επενδύσεις φαίνεται να προχωρούν με ταχύτητα και προτεραιότητα.

Οι οικογένειες περιγράφουν με δραματικό τόνο την πραγματικότητα: νέα ζευγάρια παραμένουν εγκλωβισμένα στο πατρικό τους, αδυνατώντας να δημιουργήσουν δική τους στέγη, με αποτέλεσμα η κοινωνική και οικογενειακή ζωή να πλήττεται. Όπως επισημαίνουν, η έλλειψη κατοικιών στα νησιά δεν αποτυπώνεται σε στατιστικά, αλλά βιώνεται καθημερινά ως αποκλεισμός.

Παρά τις εξαγγελίες περί επέκτασης οικισμών, τίποτα ουσιαστικό δεν έχει προχωρήσει εδώ και 40 χρόνια. Οι καθυστερήσεις σε πολεοδομικά σχέδια, οι συνεχείς μετατοπίσεις χρονοδιαγραμμάτων (όπως με τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια που μετατίθενται στο 2027), και η έλλειψη βασικών υποδομών, καθιστούν την προοπτική στέγασης ένα όνειρο που απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο.

Οι οικογένειες καταγγέλλουν ότι ενώ για τα δικά τους ακίνητα η Πολιτεία προβάλλει συνεχώς εμπόδια, σε γειτονικές εκτάσεις προχωρούν σχέδια για πολυτελείς τουριστικές μονάδες–κολοσσούς, με χιλιάδες κλίνες, συνεδριακά κέντρα και άλλες εγκαταστάσεις. «Όλα αυτά δημιουργούν την εύλογη υποψία ότι επιδιώκεται η απαξίωση της δικής μας περιουσίας ώστε να περάσει σε χέρια ξενοδόχων», σημειώνουν.

Οι 700 οικογένειες ζητούν τη θεσμοθέτηση Ειδικών Πολεοδομικών Μελετών για τα τρία ακίνητα που είχαν αγοράσει από το Δημόσιο πριν 40 χρόνια, με στόχο την αυτοστέγαση. Προτείνουν μάλιστα να τροποποιηθεί το Χωροταξικό Πλαίσιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, ώστε να δοθεί λύση στο στεγαστικό πρόβλημα που ταλανίζει τα νησιά και να σταματήσει η προτεραιοποίηση τουριστικών επενδύσεων έναντι της στέγασης των μόνιμων κατοίκων.

Η Ρόδος αριθμεί σήμερα περισσότερες από 520 ξενοδοχειακές μονάδες με 103.000 κλίνες. Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι κάτοικοι, αυτή η υπερσυγκέντρωση τουριστικών καταλυμάτων δεν δίνει λύση στα κοινωνικά προβλήματα, αλλά αντίθετα τα οξύνει: εργαζόμενοι φιλοξενούνται σε πρόχειρες κατασκευές, ενώ οι νέοι της Ρόδου παραμένουν άστεγοι.

«Δεν ζητάμε προνόμια – ζητάμε δικαιοσύνη»

Η επιστολή καταλήγει με μια προειδοποίηση αλλά και μια δέσμευση: οι οικογένειες δηλώνουν αποφασισμένες να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι δικαίωσης, τονίζοντας ότι «ο αγώνας μας θα είναι διαρκής και αν δεν δοθεί λύση, θα μας αναγκάσει να αντιπαρατεθούμε με όλες μας τις δυνάμεις».

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα rodiaki.gr η φωνή των 700 οικογενειών της Ρόδου δεν είναι απλώς μια καταγγελία· είναι μια υπενθύμιση ότι το δικαίωμα στη στέγη δεν μπορεί να παραμένει όμηρος συμφερόντων και καθυστερήσεων. Είναι η απαίτηση μιας τοπικής κοινωνίας να ζήσει με αξιοπρέπεια στον τόπο της.