Σπίτια Χάνονται, ζωές συνθλίβονται: Η Ελλάδα της… “Ανάπτυξης” μετατρέπεται σε χώρα ενοικιαστών – 616.000 πολίτες ξεριζώθηκαν από την οικία τους μέσα σε μόλις έξι χρόνια, με τα ενοίκια να εκτοξεύονται και τη στεγαστική ασφυξία να γονατίζει ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα λαμβάνει πλέον δραματικές διαστάσεις, καθώς χιλιάδες οικογένειες βλέπουν το όνειρο της ιδιόκτητης κατοικίας να καταρρέει. Τα τελευταία χρόνια, περίπου το 6% των ελληνικών νοικοκυριών έχασαν το σπίτι τους, γεγονός που μεταφράζεται σε περισσότερα από 260.000 νοικοκυριά και πάνω από 616.000 ανθρώπους που δεν διαμένουν πλέον σε δική τους κατοικία.

Τα νέα στοιχεία αποτυπώνουν μια ασφυκτική πραγματικότητα για τη στέγη στην Ελλάδα, με τις τιμές των ενοικίων να αυξάνονται με ρυθμούς πολλαπλάσιους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και τα νοικοκυριά να δαπανούν τεράστιο μέρος του εισοδήματός τους μόνο για να καλύψουν βασικές στεγαστικές ανάγκες.

Η χώρα εμφανίζει από τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά την οικονομική επιβάρυνση των πολιτών για ενοίκια, λογαριασμούς και στεγαστικά δάνεια. Χιλιάδες πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, με τα ληξιπρόθεσμα χρέη για φως, νερό, τηλέφωνο και κατοικία να αυξάνονται διαρκώς.

Παράλληλα, ολοένα και περισσότεροι Έλληνες ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους αποκλειστικά για τα έξοδα στέγασης, ενώ η ενεργειακή φτώχεια παραμένει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, καθώς πολλοί δεν μπορούν καν να διατηρήσουν επαρκώς ζεστό το σπίτι τους τον χειμώνα.

Η πίεση είναι ιδιαίτερα έντονη στους νέους, οι οποίοι εγκαταλείπουν το πατρικό τους σε ολοένα μεγαλύτερη ηλικία. Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης, με τον μέσο νέο να παραμένει στο σπίτι των γονιών του μέχρι σχεδόν τα 31 του χρόνια.

Την ίδια στιγμή, η εκρηκτική άνοδος των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb, η επέκταση της Golden Visa και η αυξημένη ζήτηση ακινήτων έχουν οδηγήσει σε περαιτέρω εκτόξευση των τιμών, περιορίζοντας δραματικά τα διαθέσιμα σπίτια για μόνιμη κατοικία.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι αντί να ενισχυθεί η οικοδομική δραστηριότητα και η δημιουργία νέων κατοικιών, η αγορά οδηγήθηκε σε υπερσυγκέντρωση ακινήτων και σε ένα μοντέλο που ευνοεί την επενδυτική εκμετάλλευση, αφήνοντας χιλιάδες εργαζόμενους αντιμέτωπους με εξοντωτικά ενοίκια και αδιέξοδο στην αναζήτηση στέγης.

Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει ότι η Ελλάδα βιώνει μία από τις πιο σκληρές στεγαστικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, με την κατοικία να μετατρέπεται σταδιακά από κοινωνικό δικαίωμα σε οικονομικό προνόμιο για λίγους.