Στρατηγικός κλοιός πάνω από την Ελλάδα: Ο νέος βαλλιστικός πύραυλος Tayfun της Τουρκίας με εμβέλεια 2.500 χλμ. αλλάζει τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο – Η Αθήνα θα πρέπει άμεσα να δώσει ηχηρές απαντήσεις, που δεν θα χωρούν παρερμηνείες

Η γεωστρατηγική πραγματικότητα στην περιοχή εισέρχεται σε νέα, ιδιαίτερα ανησυχητική φάση, καθώς η Τουρκία προχώρησε στην ανάπτυξη και επιτυχή δοκιμή νέας έκδοσης του βαλλιστικού πυραύλου Tayfun, με ακτίνα δράσης που φτάνει τα 2.500 χιλιόμετρα και ταχύτητα καθόδου που αγγίζει τα 8 Mach.

Πρόκειται για ένα ορόσημο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία, το οποίο –αν και εντυπωσιακό– δεν αιφνιδιάζει πλήρως τους αναλυτές, δεδομένης της συστηματικής προόδου που έχει επιδείξει η Άγκυρα τα τελευταία χρόνια στον τομέα των πυραυλικών συστημάτων.

Ολόκληρη η Ελλάδα εντός εμβέλειας

Με τα νέα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του Tayfun, το σύνολο της ελληνικής επικράτειας βρίσκεται πλέον εντός του βεληνεκούς του. Από την ηπειρωτική χώρα έως τα πιο απομακρυσμένα σημεία, όπως η Κέρκυρα και τα Διαπόντια Νησιά, κανένα γεωγραφικό σημείο δεν θεωρείται πλέον εκτός θεωρητικού κινδύνου.

Ακρίβεια που δημιουργεί στρατηγικά κενά

Ο πύραυλος φέρεται να διαθέτει κυκλικό σφάλμα (CEP) της τάξης των 70 μέτρων, ακρίβεια ικανή να προκαλέσει σοβαρές επιχειρησιακές απώλειες. Ένα και μόνο πλήγμα θα μπορούσε να αχρηστεύσει κρίσιμες αεροπορικές υποδομές για ώρες, σε μια περίοδο όπου ο χρόνος είναι καθοριστικός.

Στο επίκεντρο του θεωρητικού κινδύνου βρίσκονται μονάδες όπως:

• η 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα,

• η 110 ΠΜ στη Λάρισα,

• η 114 ΠΜ στην Τανάγρα.

Στο στόχαστρο και η νέα εποχή των F-35

Ακόμη πιο ανησυχητική θεωρείται η ένταξη στο κάδρο της 117 Πτέρυγας Μάχης στην Ανδραβίδα, που προορίζεται να αποτελέσει τη βάση των F-35. Η εξέλιξη αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το πώς μπορεί να διασφαλιστεί η αποτροπή σε ένα περιβάλλον όπου η ακρίβεια και το βεληνεκές μεταβάλλουν δραστικά τις ισορροπίες.

Στρατηγική ομηρία και ανάγκη άμεσης απάντησης

Η εικόνα που διαμορφώνεται οδηγεί πολλούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε καθεστώς αυξημένης στρατηγικής πίεσης. Η απάντηση, όπως τονίζεται, δεν μπορεί να περιοριστεί σε συστήματα εμβέλειας έως 300 χιλιόμετρα, καθώς αυτά δεν επαρκούν για να αποκαταστήσουν την ισορροπία ισχύος.

Η ανάγκη για αποτρεπτικές δυνατότητες πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς τίθεται πλέον επιτακτικά στο τραπέζι, σε μια συγκυρία όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις καθορίζουν όσο ποτέ άλλοτε το γεωπολιτικό παιχνίδι.