«Στυλώνουν τα πόδια» οι Ευρωπαίοι για τον πόλεμο στην Ουκρανία: Αρνούνται να πληρώσουν το λογαριασμό για τα όπλα που στέλνει ο Τραμπ στο Ζελένσκι!

Με ένα σχέδιο που θυμίζει περισσότερο εταιρική συμφωνία παρά γεωστρατηγική στρατηγική, ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη προς την Ουκρανία σε χρυσοφόρο συμβόλαιο για τη βιομηχανία όπλων των ΗΠΑ.

«Στυλώνουν τα πόδια» οι Ευρωπαίοι για τον πόλεμο στην Ουκρανία: Αρνούνται να πληρώσουν το λογαριασμό για τα όπλα που στέλνει ο Τραμπ στο Ζελένσκι!

Η συνταγή του πρώην Αμερικανού προέδρου είναι κυνικά απλή: οι ΗΠΑ πουλούν όπλα στους Ευρωπαίους συμμάχους, οι οποίοι στη συνέχεια είτε τα παραδίδουν στην Ουκρανία είτε αντικαθιστούν με αυτά τα δικά τους αποθέματα που στέλνουν στο Κίεβο. Έτσι η Ουάσινγκτον βγαίνει εκτός «γραμμής πυρός» οικονομικά και στρατηγικά, ενώ ο λογαριασμός μεταβιβάζεται στην Ευρώπη.

«Εμείς θα κάνουμε μπίζνες. Το ΝΑΤΟ θα πληρώνει», φέρεται να είπε ο Τραμπ χωρίς περιστροφές, ανακοινώνοντας με θράσος ένα σχέδιο δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και παρότι ο νέος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε μιλά για «ενθουσιασμό» σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η αλήθεια είναι πως πολλές από αυτές σηκώνουν πλέον «μπαϊράκι».

Το σχέδιο Τραμπ προκάλεσε άμεση δυσφορία ακόμη και σε φιλοαμερικανικές φωνές στις Βρυξέλλες. Η ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Κάγια Κάλας, έστειλε μήνυμα προς Ουάσινγκτον: «Θα θέλαμε να δούμε τις ΗΠΑ να συμμετέχουν πιο ισότιμα».

Σε δηλώσεις της μετά το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, δεν μάσησε τα λόγια της: «Αν υποσχεθείς ότι θα δώσεις όπλα και μετά πεις ότι άλλοι θα τα πληρώσουν, δεν τα δίνεις στην πραγματικότητα εσύ, έτσι δεν είναι;».

Η Κάλας υπενθύμισε πως οι ευρωπαϊκοί προϋπολογισμοί είναι ήδη σφιχτοί και κάλεσε σε «κατανομή του βάρους», ενώ άφησε ανοιχτό ακόμη και το σενάριο χρήσης των παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας.

Η πιο ηχηρή ευρωπαϊκή ανταρσία έρχεται από τη Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες ξεκαθαρίζουν πως δεν σκοπεύουν να γίνουν πελάτες της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας.

Στο Παρίσι, ο Μακρόν δίνει γραμμή για ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας – και όχι εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Παρά τη φιλοουκρανική του στάση και τον ηγετικό ρόλο στον λεγόμενο «Συνασπισμό των Προθύμων», το Παρίσι αρνείται να αγοράσει αμερικανικά όπλα για λογαριασμό του Κιέβου, επικαλούμενο τόσο τη στρατηγική αυτονομία όσο και τα δικά του δημοσιονομικά αδιέξοδα.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ιταλία. Σύμφωνα με τη La Stampa, Ρώμη και Ρώμη δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για άμεσες αγορές αμερικανικών όπλων, επικαλούμενες τόσο το υψηλό κόστος όσο και την εστίαση σε «ευρωπαϊκά» τεχνολογικά συστήματα όπως το ιταλο-γαλλικό SAMP/T που έχει ήδη παραδοθεί στην Ουκρανία.

Η Τσεχία, αν και ένθερμος υποστηρικτής της Ουκρανίας, απορρίπτει το πλάνο Τραμπ. Ο πρωθυπουργός Πετρ Φιάλα το ξεκαθάρισε: η Πράγα επικεντρώνεται σε άλλους τρόπους βοήθειας, χωρίς να γίνει μεσάζων για την αμερικανική πολεμική βιομηχανία.

Αξίζει να σημειωθεί και η παρέμβαση του Τσέχου Προέδρου Πετρ Πάβελ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά «επανεκτίμηση» της στρατηγικής της ΕΕ. «Να πολεμάμε τη Ρωσία ασταμάτητα;» διερωτήθηκε, θέτοντας τα θεμέλια για μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την ευρωπαϊκή στρατηγική στην Ουκρανία.

«Στυλώνουν τα πόδια» οι Ευρωπαίοι για τον πόλεμο στην Ουκρανία: Αρνούνται να πληρώσουν το λογαριασμό για τα όπλα που στέλνει ο Τραμπ στο Ζελένσκι!

Η πιο σκληρή γραμμή έρχεται από τη Σλοβακία. Ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο έφτασε στο σημείο να θέσει στο τραπέζι ακόμη και θέμα αποχώρησης από το ΝΑΤΟ και διακήρυξης ουδετερότητας.

«Η Δύση μας ωθεί σε πόλεμο με τη Ρωσία. Μας αναγκάζει να αυξήσουμε τις αμυντικές δαπάνες στο ένα πέμπτο του προϋπολογισμού μας», κατήγγειλε, φέρνοντας ως παράδειγμα τη «φθηνή» ουδετερότητα της Αυστρίας και της Ιρλανδίας.

Αντιρρήσεις και από την Πολωνία, μια από τις πιο σθεναρά φιλοουκρανικές χώρες. Ο υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι έβαλε στο τραπέζι μια εναλλακτική: χρηματοδότηση από τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.

«Ποιος πρέπει να πληρώσει; Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι ή ο επιτιθέμενος;», ρώτησε ρητορικά, σηματοδοτώντας τη δυσφορία της Βαρσοβίας απέναντι στο αμερικανικό σχέδιο.

Πέρα από το ποιος θα πληρώσει, το σχέδιο Τραμπ υπονομεύει και την πιο φιλόδοξη στρατηγική της ΕΕ: την ανάπτυξη της δικής της αμυντικής βιομηχανίας.

Όπως επισημαίνουν ειδικοί, τα συμβόλαια για μεγάλα οπλικά συστήματα δημιουργούν μακροχρόνια δέσμευση – από την παραγωγή έως την υποστήριξη και τις επισκευές. Μια μαζική αγορά αμερικανικών όπλων θα μπορούσε να κρατήσει την Ευρώπη δέσμια για χρόνια.

Με δεδομένη την ολοένα πιο απρόβλεπτη αμερικανική εξωτερική πολιτική, το Παρίσι και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βλέπουν το σχέδιο Τραμπ ως ευθεία απειλή για την «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης.

Η ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα «πουλάνε» και η Ευρώπη θα «πληρώνει» για να συνεχιστεί η στήριξη στην Ουκρανία προκαλεί ρωγμές στο δυτικό μέτωπο. Πίσω από τις κυνικές εξαγγελίες περί «μπίζνας» κρύβεται μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης και μια ανοιχτή συζήτηση για το ποιος τελικά σηκώνει το βάρος – και ποιος καρπώνεται τα κέρδη – σε έναν πόλεμο που κανείς στην Ευρώπη δεν θέλει να πληρώνει επ’ αόριστον.