Συγκίνησε η Νατάσα Παζαΐτη με την προσωπική της εξομολόγηση: «Έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία»

Μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση πραγματοποίησε η Νατάσα Παζαΐτη, παραχωρώντας μια συνέντευξη στην οποία μίλησε ανοιχτά τόσο για την προσωπική όσο και για την επαγγελματική της διαδρομή, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές της ζωής της.

Συγκίνησε η Νατάσα Παζαΐτη με την προσωπική της εξομολόγηση: «Έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία»

Η χειρουργός μαστού και μαστολόγος αναφέρθηκε εκτενώς στη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του μαστού, ενώ έβαλε τέλος στις φήμες που κατά καιρούς την ήθελαν να έχει νοσήσει και η ίδια από τη συγκεκριμένη ασθένεια.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της την Κυριακή, η Νατάσα Παζαΐτη έκανε, μάλιστα, δύο ιδιαίτερα συγκινητικές προσωπικές αναφορές. Μίλησε για την απώλεια της μητέρας της, την οποία έχασε από καρκίνο του μαστού όταν ήταν μόλις 24 ετών, αλλά και για τις ενοχές που εξακολουθεί να αισθάνεται επειδή, λόγω των αυξημένων επαγγελματικών της υποχρεώσεων, δεν μπόρεσε να βρίσκεται όσο κοντά θα ήθελε στα παιδιά της κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Αναφερόμενη αρχικά στην εικόνα που έχουν οι άλλοι για εκείνη και στις προσδοκίες που ενδεχομένως συνοδεύουν τη δημόσια αναγνωρισιμότητά της, σημείωσε:

«Εγώ δεν το έχω καταλάβει ποτέ αυτό που λένε ότι περιμένουμε να δούμε κάτι άλλο (σ.σ. επειδή ήμουν “πρώτη κυρία”) και βλέπουμε κάτι άλλο και είσαι απλή. Δεν το καταλαβαίνω. Έτσι είμαι. Μου το λένε γιατί υπάρχει πάντα η εντύπωση ότι ένας άνθρωπος που έχει μια αναγνωρισιμότητα, που είτε είναι είναι διάσημος, λόγω της δουλειάς του ή λόγω της σχέσης του με έναν άνθρωπο πολιτικό ή κάποιον πολύ επώνυμο, θα πρέπει να έχει και μια ιδιαίτερη συμπεριφορά. Αυτό είναι λάθος. Δεν μπορεί να ισχύει», δήλωσε αρχικά η Νατάσα Παζαΐτη.

Στη συνέχεια, εξήγησε πως η προσωπική και επαγγελματική της πορεία είχε χαραχθεί πολύ πριν από την ενασχόληση του συζύγου της με την πολιτική, υπογραμμίζοντας πως η δική της ταυτότητα και καριέρα αποτελούν μια ξεχωριστή διαδρομή.

«Όταν παντρεύτηκα ήμουν 31 ετών και ήμουν ήδη στο τρίτο έτος της Ιατρικής, οπότε δεν είχα κάτι άλλο να κάνω. Εμένα η ζωή μου, ο στόχος μου ήταν πια οι σπουδές μου, η Ιατρική. Δεν είχα να κάνω κάτι εγώ με την πολιτική, οπότε με γνώριζαν και με το επίθετό μου και έκανα αυτή την πορεία, αυτή την καριέρα. Είναι ξέχωρο από το Καραμανλή. Είμαι η σύζυγος του Καραμανλή και είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό, αλλά είμαι η Νατάσα Παζαΐτη. Έχω τη δική μου ζωή, τη δική μου πορεία, τη δική μου καριέρα», είπε ακόμα.

Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να αναφερθεί στις δυσκολίες που συνεπάγεται η ιδιότητα της συζύγου ενός πολιτικού αρχηγού, καθώς, όπως εξήγησε, συχνά βρίσκεται κανείς στο επίκεντρο σχολίων, επικρίσεων και κακόβουλων φημών. Η ίδια, ωστόσο, επέλεξε να μην επιτρέψει σε όλα αυτά να ανακόψουν την προσωπική της εξέλιξη.

«Είναι αλήθεια ότι όταν είσαι σύζυγος πολιτικού αρχηγού, τότε είσαι ένας εύκολος στόχος, οπότε πολύ εύκολα μπορείς να μπεις σε κριτική, σε ψευδολογίες, σε σκέψεις, σε εσκεμμένους ψιθυρισμούς, κακεντρέχειες και αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει γιατί εντάξει, υπάρχει πάντα μια πολιτική πόλωση. Το καταλαβαίνω και εγώ αυτό το έχω αφήσει πολύ πίσω μου. Προσπάθησα πολύ, γιατί έπρεπε να κλείσω τα αυτιά μου και να προχωρήσω μπροστά.

Αν καθόμουνα να δίνω σημασία σε όλα όσα μπορεί να συζητούσαν, τότε δε θα προχωρούσα στη ζωή μου. Αν θα πρέπει να σκοντάφτουμε και να σταματάμε σε δυσκολίες, τότε η ζωή μας θα μείνει πίσω. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Είμαι πια πολύ ήσυχη. Κάνω τη δουλειά μου με τον καλύτερο τρόπο πιστεύω, γιατί το αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Δούλεψα πολύ σκληρά γι’ αυτό. Αγαπώ τις γυναίκες πολύ και με αγαπάνε και αυτές πιστεύω», εξομολογήθηκε στη συνέχεια.

Περνώντας στο επιστημονικό της αντικείμενο, η Νατάσα Παζαΐτη εξήγησε ποιος είναι ο ρόλος του χειρουργού μαστού, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για τον ειδικό γιατρό που αναλαμβάνει τόσο τον προληπτικό έλεγχο όσο και την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν τον μαστό.

«Είμαι χειρουργός μαστού. Ο χειρουργός μαστού είναι και μαστολόγος, δηλαδή είναι ο γιατρός ο οποίος κάνει τις προληπτικές εξετάσεις σε μια γυναίκα, αλλά είναι και αυτός που εάν υπάρχει κάποια παθολογία τη διορθώνει χειρουργικά», δήλωσε στη συνέχεια.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα πρώτα της βήματα στο χειρουργείο, θυμούμενη τη στιγμή που ένας καθηγητής της τής έδειξε εμπιστοσύνη, αναθέτοντάς της να πραγματοποιήσει την πρώτη της επέμβαση, έχοντάς τον φυσικά στο πλευρό της. Όπως περιέγραψε, εκείνη η εμπειρία αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα δώρα της εκπαιδευτικής της πορείας.

«Το πρώτο μου χειρουργείο ήταν στην ειδικότητα, δηλαδή όταν ακόμα ήμουν ειδικευόμενη γιατρός, ειδικευόμενη χειρουργικής, όπου ένας καθηγητής μου εμπιστεύτηκε την γυναίκα την οποία θα χειρουργούσε αυτός και ήταν βέβαια δίπλα μου.

Ήταν το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου κάνει κάποιος, γιατί το να σε αφήσουν στη διάρκεια της ειδικότητας να βγάλεις μόνος σου ένα χειρουργείο είναι και η απόδειξη ότι είσαι έτοιμος για να το κάνεις. Κάθε χειρουργείο που έχει να κάνει με γυναίκα δημιουργεί σύνδεση με τον γιατρό.

Δηλαδή δεν είναι όπως χειρουργική ενός εντέρου που κλείνεται μέσα στην κοιλιά και τελείωσε. Ο μαστός είναι κάτι που αφορά πάρα πολύ τη γυναίκα, αφορά όλη της την υπόσταση, την ύπαρξή της και την επηρεάζει σε όλη της τη ζωή», ανέφερε αμέσως μετά η Νατάσα Παζαΐτη.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε και η σημαντική πρόοδος που έχει σημειωθεί στον τομέα της πρόληψης και της διαγνωστικής απεικόνισης. Η ίδια στάθηκε στις δυνατότητες που προσφέρουν πλέον τα σύγχρονα ιατρικά μηχανήματα, αλλά και στη συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης στην ακριβέστερη ανίχνευση ύποπτων αλλοιώσεων.

«Σήμερα έχουμε πολύ εξειδικευμένα μηχανήματα. Η απεικόνιση είναι πολύ υψηλής τεχνολογίας. Μας δίνει τρισδιάστατες εικόνες. Η τομοσύνθεση μπορεί να ανιχνεύσει ακόμα και τον πιο μικρό καρκίνο. Μάλιστα, με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία έχει μπει σε όλα αυτά τα σύγχρονα μηχανήματα, η διάγνωση έχει μεγαλύτερη ακρίβεια. Μπορούμε να βρούμε αλλοιώσεις υψηλού κινδύνου και ακόμα μπορεί να προβλέψει μια μαστογραφία εάν μία γυναίκα έχει υψηλές πιθανότητες να εμφανίσει στο μέλλον έναν καρκίνο.

Ιδιαίτερα ανθρώπινη ήταν η τοποθέτησή της για τη δύσκολη και συχνά μακρόχρονη διαδρομή που καλείται να διανύσει μια γυναίκα μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Όπως τόνισε, η ιατρική φροντίδα από μόνη της δεν αρκεί, καθώς η ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, τους φίλους και τις οργανωμένες ομάδες αλληλεγγύης είναι εξίσου πολύτιμη.

Ξεχωριστή θέση σε αυτή την προσπάθεια έχουν, σύμφωνα με την ίδια, οι σύλλογοι και οι δομές που προσφέρουν στήριξη στις γυναίκες που βιώνουν την περιπέτεια της ασθένειας, βοηθώντας τες να σταθούν ξανά στα πόδια τους και να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους.

«Ο καρκίνος του μαστού είναι ένας δρόμος δύσκολος και μακρύς, κάποιες φορές πολύ μακρύς. Χρειάζεται πολύ δύναμη να έχει μια γυναίκα για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει και χρειάζεται και στήριξη από τον γιατρό. Χρειάζεται στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, στήριξη από τους φίλους, στήριξη από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Και εδώ το “Άλμα Ζωής”, που είναι ο σύλλογος των γυναικών με καρκίνο του μαστού, επιτελεί έναν τεράστιο ρόλο σε αυτό και πραγματικά θεραπευτικό. Επίσης υπάρχει και το “Μάνα”, το σπίτι του “Μάνα”. Το γνωρίζετε ίσως, που επίσης κάνει το ίδιο έργο. Είναι ένα σπίτι που μία γυναίκα που έχει περάσει ή περνάει αυτή την περιπέτεια μπορεί και εκεί να βρει μια στέγη, μια θαλπωρή. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μία γυναίκα που έχει νοσήσει να μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει για να μπορέσει να ξαναβρεί τον εαυτό της», πρόσθεσε.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η Νατάσα Παζαΐτη κλήθηκε να ξεκαθαρίσει και μια φήμη που είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν, σύμφωνα με την οποία η ενασχόλησή της με τη χειρουργική του μαστού συνδεόταν με μια προσωπική περιπέτεια υγείας. Η ίδια διευκρίνισε πως ουδέποτε είχε νοσήσει, αποδίδοντας την παρανόηση πιθανότατα στην εξειδίκευση που πραγματοποίησε στο Λονδίνο.

«Είναι αλήθεια ότι περισσότερο ψίθυροι ήτανε, γιατί επίσημα δεν γράφτηκε ποτέ. Νομίζω κάποια στιγμή μόνο κάποιο περιοδικό αμφιβόλου ποιότητος το είχε αναρτήσει, αλλά ήταν ψίθυροι. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή είχα πάει στο Λονδίνο για εξειδίκευση για πρακτική στη χειρουργική του μαστού. Ίσως η ενασχόλησή μου με αυτό δημιούργησε αυτή την παρανόηση. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα αν είχα νοσήσει να το πω. Εννοείται, έτσι; Αλλά δεν μπορώ να πω ότι νοσώ όταν δεν έχω νοσήσει. Είναι παράλογο», απάντησε η Νατάσα Παζαΐτη.

Συγκίνησε η Νατάσα Παζαΐτη με την προσωπική της εξομολόγηση: «Έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία»

Αναφερόμενη στην επιλογή της να ακολουθήσει τη χειρουργική, εξήγησε πως η απόφασή της διαμορφώθηκε ήδη από τα φοιτητικά της χρόνια, όταν ήρθε σε επαφή με τις βασικές ιατρικές ειδικότητες και ανακάλυψε τη γοητεία της άμεσης παρέμβασης στην αντιμετώπιση μιας ασθένειας. Ωστόσο, η μετέπειτα εξειδίκευσή της στον μαστό είχε και βαθύτερες, προσωπικές ρίζες.

Η πιο συγκλονιστική αποκάλυψή της αφορούσε τη μητέρα της, την οποία έχασε σε ηλικία μόλις 24 ετών, έπειτα από μια ιδιαίτερα δύσκολη μάχη με έναν σπάνιο τύπο μεταστατικού καρκίνου του μαστού. Η εμπειρία εκείνων των χρόνων άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη ζωή της και αποτέλεσε έναν από τους καθοριστικούς λόγους που την οδήγησαν να αφιερωθεί στη συγκεκριμένη ιατρική ειδικότητα.

«Επέλεξα τη χειρουργική ειδικότητα γιατί την ειδικότητα την επιλέγουμε όταν κάνουμε τρίμηνα πρακτικής στις βασικές ειδικότητες της Ιατρικής πριν το πτυχίο. Με μάγεψε. Με μάγεψε το γεγονός ότι μπορούσες ο ίδιος να παρέμβεις σε μια ασθένεια, όχι απλά να δώσεις φάρμακα για να κάνεις καλά έναν ασθενή, αλλά να βάλεις τα χέρια σου, δηλαδή τον ίδιο σου τον εαυτό. Τώρα η επιλογή της χειρουργικής του μαστού έχει πολλούς λόγους. Αρχικά έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία. Την έχασα όταν ήμουν 24 ετών. Έζησα την ασθένειά της 2,5 χρόνια, που ήταν 2,5 πολύ δύσκολα χρόνια και μάλιστα είχε έναν σπάνιο καρκίνο. Ήταν μεταστατικός καρκίνος από μαστό, αγνώστου πρωτοπαθούς, δεν μπορούσαμε να βρούμε, δεν βρίσκεις την εστία μέσα στον μαστό. Αυτό είναι κάτι σπάνιο», εξομολογήθηκε στη συνέχεια.

Πέρα, όμως, από το προσωπικό της βίωμα, καθοριστικό ρόλο στην απόφασή της έπαιξε και η συναισθηματική επαφή που ανέπτυξε με τις γυναίκες που συναντούσε κατά τη διάρκεια της ειδικότητάς της. Οι στιγμές αγωνίας, η θλίψη και τα δάκρυα που συνόδευαν τις επεμβάσεις στον μαστό την έκαναν να αισθανθεί πως είχε δημιουργηθεί ένας ιδιαίτερος δεσμός με τις ασθενείς της, ένας δεσμός που τελικά καθόρισε την επαγγελματική της κατεύθυνση.

«Στη συνέχεια, με συγκίνησε πολύ η θλίψη στο βλέμμα των γυναικών και το δάκρυ τους πριν και μετά από το χειρουργείο του μαστού. Αυτό το βίωσα έντονα στη χειρουργική ειδικότητα και έτσι αισθάνθηκα μια πολύ μεγάλη σύνδεση με τις γυναίκες. Αισθανόμουν πάρα πολύ κοντά τους και αυτό με έκανε να αποφασίσω πραγματικά να ασχοληθώ με τις παθήσεις του μαστού και με τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και μου άνοιξε έναν άλλο δρόμο», είπε ακόμα.

Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν και η αναδρομή της στα πρώτα χρόνια της μητρότητας. Η Νατάσα Παζαΐτη παραδέχθηκε πως οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις και οι εφημερίες στο νοσοκομείο δεν της επέτρεπαν να περνά με τα παιδιά της όσο χρόνο θα επιθυμούσε. Οι στιγμές της καθημερινότητας που έχασε, τα παιχνίδια και οι μικρές σκανταλιές τους είναι πράγματα που, όπως εξομολογήθηκε, εξακολουθεί να αναπολεί με συγκίνηση.

Μάλιστα, θυμήθηκε τις φορές που τα παιδιά της την αποχαιρετούσαν το πρωί και τη ρωτούσαν με αγωνία αν θα επέστρεφε το ίδιο βράδυ στο σπίτι. Πρόκειται για αναμνήσεις που εξακολουθούν να τη βαραίνουν, καθώς, όπως παραδέχεται, η αφοσίωσή της στην ιατρική την έκανε να χάσει πολύτιμες στιγμές από την παιδική τους ηλικία, οι οποίες δεν μπορούν πλέον να αναπληρωθούν.

«Ήταν πολύ δύσκολα χρόνια, ήταν δύσκολα χρόνια. Αυτό είναι ίσως το μόνο πράγμα στο οποίο έχω τύψεις. Γιατί δεν ήμουν κοντά στα παιδιά τις όμορφες στιγμές τους. Στις χαζοσκανδαλιές, στα παιχνίδια τους. Έλειπα αρκετές φορές μέσα στη βδομάδα γιατί εφημέρευα στο νοσοκομείο. Θυμάμαι συχνά με ρωτούσαν “Μαμά, θα γυρίσεις το βράδυ; Σήμερα το βράδυ, όταν έφευγα το πρωί, θα γυρίσεις σήμερα το βράδυ;” Τα παιδιά έχουν ανάγκη τη μαμά. Εγώ αυτό το θυσίασα. Αυτό με στενοχωρεί και τώρα. Καμιά φορά μου το καταλογίζουν. Μου λένε δεν ήσουν και λοιπά και στην εφηβεία. Έχουν δίκιο. Γιατί αγαπώ πάρα πολύ αυτό που κάνω και έχω αφοσιωθεί. Αλλά αγαπώ πολύ και τα παιδιά μου και όσο μεγαλώνουν και περνάει ο καιρός καταλαβαίνω ότι έχω χάσει στιγμές και αυτές δεν γυρίζουν πίσω. Απλά θα ήθελα πραγματικά να ήμουν περισσότερο καιρό κοντά τους τα κρίσιμα χρόνια.

Κλείνοντας, η χειρουργός μαστού έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς όλες τις γυναίκες, επισημαίνοντας πως η πρόληψη και η σωστή ενημέρωση αποτελούν τα ισχυρότερα όπλα απέναντι στον καρκίνο του μαστού. Παρά τη συχνότητά του και τον φόβο που μπορεί να προκαλεί, πρόκειται για μια μορφή καρκίνου που, όταν εντοπιστεί έγκαιρα, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

«Το μήνυμα είναι η πρόληψη. Κάθε γυναίκα σήμερα μπορεί και πρέπει να βασίζει την υγεία της στην πρόληψη. Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες και να φαντάζει απειλητικός, όμως είναι και ο μοναδικός καρκίνος που εύκολα μπορεί να διαγνωστεί και αποτελεσματικά να θεραπευτεί. Σήμερα δεν θα πρέπει καμία γυναίκα να χάνει τη ζωή της από έλλειψη ενημέρωσης, από ελλιπή θεραπεία και από κακή πληροφόρηση»