Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τη Βιολάντα: «Έσβησαν τα πάντα μετά από έναν κρότο, η φωτιά εξελισσόταν ραγδαία στο δευτερόλεπτο» – «Σωθήκαμε από θαύμα…»

Στιγμές απόλυτου τρόμου, πανικού και σύγχυσης περιγράφουν οι εργαζόμενοι που σώθηκαν από την ισχυρή έκρηξη και τη φωτιά στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας Βιολάντα στα Τρίκαλα, μια τραγωδία που στέρησε τη ζωή σε πέντε γυναίκες και σημάδεψε ανεξίτηλα όσους επέζησαν.

Η Γεωργία Σκρέτα, μία από τις εργαζόμενες που κατάφεραν να βγουν ζωντανές, θυμάται ότι η νυχτερινή βάρδια είχε ξεκινήσει όπως κάθε άλλη. Τα διαλείμματα έγιναν κανονικά, οι εργαζόμενες επέστρεψαν στα πόστα τους και εκείνη βρισκόταν στο σημείο όπου τα προϊόντα έβγαιναν από τον φούρνο, δίπλα σε συναδέλφους και φίλες της. Τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε.

Ξαφνικά, ένας εκκωφαντικός κρότος διέλυσε τα πάντα. Το φως χάθηκε, το εργοστάσιο βυθίστηκε στο σκοτάδι και κομμάτια από πάνελ και μεταλλικές κατασκευές άρχισαν να πέφτουν γύρω τους. «Πεταχτήκαμε κάτω από το ωστικό κύμα», περιγράφει, ενώ το μόνο που θυμάται καθαρά είναι τη φωνή της φίλης της να τη ρωτά αν ζει. Ζαλισμένες και τραυματισμένες, άρχισαν να κινούνται έρποντας μέσα στα χαλάσματα, προσπαθώντας να βρουν διέξοδο.

Ο υπεύθυνος της βάρδιας φώναζε να βγουν έξω όσο πιο γρήγορα γίνεται, ενώ οι ίδιες καλούσαν τις υπόλοιπες συναδέλφους τους, χωρίς να λαμβάνουν καμία απάντηση. Λίγα λεπτά αργότερα, με τη βοήθεια άλλου εργαζόμενου, κατάφεραν να φτάσουν στην έξοδο. Η φωτιά ήδη εξαπλωνόταν ανεξέλεγκτα, με τρομακτική ταχύτητα.

Έξω από το εργοστάσιο, τραυματισμένες και σε σοκ, κάθισαν στο τσιμέντο προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί. Η αστυνομία και το ΕΚΑΒ έφτασαν άμεσα. Παρά τους τραυματισμούς στο πρόσωπο και στα άκρα, είχαν σωθεί. Οι πέντε γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους βρίσκονταν λίγες δεκάδες μέτρα πιο μακριά – μια απόσταση που αποδείχθηκε μοιραία.

Οι επιζώντες επιμένουν ότι πριν από την έκρηξη δεν υπήρξε καμία έντονη ένδειξη κινδύνου. «Αν είχαμε αντιληφθεί κάτι σοβαρό, δεν θα μπαίναμε ποτέ στην παραγωγή», τονίζουν. Όλα έγιναν αστραπιαία, τόσο απότομα, που κανείς δεν πρόλαβε να αντιδράσει.

Άλλος εργαζόμενος, που τραυματίστηκε ελαφρά, περιγράφει ότι το ωστικό κύμα τον πέταξε στο έδαφος και τα πάνελ έπεσαν πάνω του. Μέσα στο σκοτάδι και τους καπνούς, κατάφερε να βρει ένα άνοιγμα και να βγει έξω, φωνάζοντας και στους υπόλοιπους να τον ακολουθήσουν. «Η φωτιά ερχόταν καταπάνω μας σε δευτερόλεπτα», λέει, παρομοιάζοντας την έκρηξη με βόμβα.

Όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: όσοι σώθηκαν, σώθηκαν από καθαρή τύχη. Η έκρηξη σημειώθηκε ακριβώς στο σημείο όπου εργάζονταν οι πέντε γυναίκες, χωρίς να έχουν το παραμικρό περιθώριο διαφυγής. Σήμερα, οι επιζώντες παλεύουν ακόμη να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της τραγωδίας, κουβαλώντας εικόνες, ήχους και ερωτήματα που θα τους συνοδεύουν για πάντα.