Συγκλονιστικός ο σεφ Λευτέρης Λαζάρου: «Στην Ελλάδα έχουν χαθεί δύο γενιές – Η μία έφυγε στην κρίση και η άλλη δεν γεννήθηκε ποτέ!»

Ο διεθνούς φήμης σεφ Λευτέρης Λαζάρου, σε συνέντευξη του αναφέρθηκε στην αυξημένη ταχύτητα με την οποία η Ελλάδα «γερνάει», υπογραμμίζοντας πως σήμερα στη χώρα μας «έχουν χαθεί δύο γενιές»

Συγκλονιστικός ο σεφ Λευτέρης Λαζάρου: «Στην Ελλάδα έχουν χαθεί δύο γενιές – Η μία έφυγε στην κρίση και η άλλη δεν γεννήθηκε ποτέ!»

«Δηλαδή απ’ την Ελλάδα ξέρετε τι έχει συμβεί; Έχουν χαθεί δύο γενιές. Στην κρίση η δική σας η γενιά έφυγε και δεν ξαναγύρισε. Κι επίσης στην κρίση την μεγάλη δεν γεννήθηκε μια γενιά. Δηλαδή, αν προχωρήσουμε στο δρόμο που όλοι προχωράμε, αν παρατηρήσουμε όμως, θα δούμε ότι θα δούμε 16άρηδες, 17άρηδες, 18άρηδες. Δεν θα δούμε παιδιά 22-24, θα δούμε 29-30. Αυτή είναι μια γενιά που δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα ποτέ», είπε χαρακτηριστικά.

Ο γνωστός σεφ και επιχειρηματίας στάθηκε ιδιαίτερα και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του, υπογραμμίζοντας ότι η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού έχει γίνει πλέον οριακή, με τον ίδιο να βρίσκεται συνεχώς σε έναν αγώνα κάλυψης αναγκών και ρυθμών που δεν επιβραδύνονται.

«Είμαι διαρκώς στο τρέξιμο, γιατί η έλλειψη προσωπικού είναι δεδομένη. Το προσωπικό αυτή τη στιγμή είναι προβληματικό, δεν υπάρχουν παιδιά.

Είμαστε ένας γερασμένος λαός. Οι μισοί είμαστε συνταξιούχοι και οι άλλοι μισοί έχουμε περάσει τα 55-60, τη δημιουργική μας ηλικία. Άρα με προβληματίζει ποιοι είναι αυτοί που θα μείνουν να δουλέψουν για να πληρωθούν οι συνταξιούχοι.

Κοινωνικά πράγματα με απασχολούν. Η δουλειά μου δόξα τω Θεώ, κάνω τόσο καλά τη δουλειά μου που ο κόσμος με αγαπάει, με εκτιμάει γι’ αυτό που κάνω και γι’ αυτό που προσφέρω.

Συγκλονιστικός ο σεφ Λευτέρης Λαζάρου: «Στην Ελλάδα έχουν χαθεί δύο γενιές – Η μία έφυγε στην κρίση και η άλλη δεν γεννήθηκε ποτέ!»

Είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύω σε σας, τη νέα γενιά την πιστεύω πάρα πολύ. Αλλά την πιστεύω και κάτω από προϋποθέσεις. Δεν μπορεί να ταλαιπωρείστε. Δηλαδή πρέπει να έχετε και συνθήκες να μπορείτε να ζείτε.

Γιατί έχω δυο κόρες περίπου στην ηλικία σας. Έχω έναν γιο που είναι πιο μεγάλος από εσάς. Βασανίζονται. Δηλαδή οι κόρες μου μου λένε “θέλουμε να παντρευτούμε, δεν θέλουμε να κάνουμε παιδιά”. Και με πίεση της μητέρας τους κατέψυξαν ωάρια. Η μια κοντεύει τα 37 κι η άλλη τα 34. Και όταν ακούω νέα παιδιά ότι “δεν θέλουμε να κάνουμε παιδιά, φοβόμαστε να κάνουμε παιδιά”, στεναχωριέμαι γιατί είμαστε που είμαστε γερασμένος λαός, τι θα μείνουμε εδώ πέρα τελικά;», είπε ο Λ.Λαζάρου.

Με τον λόγο του να ισορροπεί ανάμεσα στην προσωπική αγωνία και τη συλλογική διαπίστωση, ο Λαζάρου σκιαγραφεί μια εικόνα μιας χώρας που παλεύει με το δημογραφικό της πρόβλημα, αλλά και με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που το τροφοδοτούν, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για το πώς και αν μπορεί να ανατραπεί αυτή η πορεία.