Συγκλονίζει η Μαρία Μπάρκουλη: «Ο Νίκος δούλευε στα μνημόσυνα για να μπορέσει να βγεί ο Ανδρέας από το γηροκομείο!» – Η άγνωστη ζωή δίπλα στον μεγάλο Έλληνα ηθοποιό!

Μία σπάνια συνέντευξη παραχώρησε η τελευταία σύζυγος του Ανδρέα Μπάρκουλη, Μαρία στην εκπομπή «Super Κατερίνα» και αναφέρθηκε στην ζωή της με τον σπουδαίο ηθοποιό.

Αναπολώντας τις στιγμές που έζησαν μαζί η σύζυγος του αλήστου μνήμη ηθοποιού μίλησε μεταξύ άλλων για τον γάμο τους αλλά και για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν ως οικογένεια.

«Ήταν τόσο ζωντανός, ζωηρός που πολλές φορές δεν μπορούσα εγώ να ακολουθήσω τη ζωή του. Γνωριστήκαμε σε μία περίοδο που δεν είχε καθόλου χρήματα. Δεν ήθελα να παντρευτούμε και πήγε κρυφά στο δημαρχείο και είπε το παράπονό του ότι δεν θέλω να τον παντρευτώ και μου είπαν ότι “το Σάββατο στις 12 παντρεύεστε. Άφησα τη δουλειά μου για να μείνω μόνιμα στην Πάρο με τον Ανδρέα επειδή μου το ζήτησε. Επειδή είχε δημιουργήσει χρέη από τον προηγούμενο γάμο του δούλεψα και προσπαθήσαμε να ξεχρεώσουμε, γιατί ήθελα να αποκτήσει πάλι την αξιοπρέπειά του στο νησί.

Κάποια στιγμή ξεμείναμε. Ανοίξαμε το ψυγείο κι είχε μέσα ένα αβγό. Μου λέει ότι δεν πεινάει και του είπα “ούτε εγώ”. Το έφτιαξα να το φάμε μισό μισό και την ώρα εκείνη έκλαιγα. Και ήρθε κοντά μου και μου λέει “βρε χαζό γιατί κλαις έλα εδώ να σε χορέψω και μου τραγούδησε το “χρόνια σε περίμενα”. Ποια πείνα», είπε αρχικά, ενώ για τον γιο τους Νίκο αποκάλυψε πως από μικρό παιδί είχε τον ρόλο του προστάτη της οικογένειάς.

«Δυστυχώς, τα δύσκολα συνεχίστηκαν εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που εμφάνισε στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ηθοποιός. Ο γιος του, Νίκος, από πολύ νωρίς ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη της οικογένειας σηκώνοντας ασήκωτα «βάρη» για ένα παιδί. Έκανα μία επέμβαση και χρειάστηκε προσωρινά να μπει ο Ανδρέας σε γηροκομείο. Εκεί ένας μου είπε “το παιδί σου δουλεύει στα μνημόσυνα και έλεγε “Για να μαζέψω λεφτά να βγάλω τον μπαμπά μου μια ώρα αρχύτερα. Τη τελευταία φορά που μπήκε στο νοσοκομείο ο Ανδρέας το παιδί ήταν μόνο του στο σπίτι και έβγαλε άφτρα στο στόμα και μου έδωσαν γέλη για τους καρκινοπαθείς ώστε α καταπιεί έστω νερό το παιδί. Έβγαζε για να δει πώς τηγανίζουν τα αβγά για να μπορέσει να επιβιώσει».

Και συμπλήρωσε συγκινημένη: «Μακάρι να ζούσε κι άλλο. Όσο κι αν περιμένεις κάτι, όταν το βλέπεις μπροστά σου… Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι είναι αλήθεια».