Συναγερμός σε Ευρώπη και ΝΑΤΟ: Ποια χώρα φέρεται να βρίσκεται στο Ρωσικό “στόχαστρο” και γιατί φοβούνται ακόμη και σενάρια προσάρτησης;

Νέα ανησυχία προκαλούν αναφορές σχετικά με τους πιθανούς επόμενους στόχους της Ρωσίας, καθώς δημοσίευμα που επικαλείται τους New York Times, έγγραφο υπηρεσίας πληροφοριών του ΝΑΤΟ και ανώτερο αξιωματούχο της Συμμαχίας υποστηρίζει ότι η Μόσχα φέρεται να έχει βλέψεις πέρα από την Ουκρανία.

Στο επίκεντρο δεν βρίσκονται αυτή τη φορά η Εσθονία ή η Λετονία, αλλά η Λιθουανία, σύμφωνα με την αναφορά που παρουσιάζεται στο δημοσίευμα. Το σενάριο που περιγράφεται είναι ιδιαίτερα σοβαρό, καθώς κάνει λόγο ακόμη και για πιθανότητα επιδίωξης ελέγχου ή προσάρτησης, εφόσον στο μέλλον διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες.

Η ΒΑΛΤΙΚΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ

Οι χώρες της Βαλτικής αποτελούν εδώ και χρόνια ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία είναι μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε στρατιωτική κρίση στην περιοχή θα είχε άμεσες συνέπειες για ολόκληρη τη Συμμαχία.

Η ανησυχία ενισχύεται από το γεγονός ότι οι τρεις χώρες έχουν κοινό ιστορικό με τη Σοβιετική Ένωση και βρίσκονται γεωγραφικά πολύ κοντά στη Ρωσία και τη Λευκορωσία.

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ «ΣΕΙΣΜΟ»

Η συγκεκριμένη εκτίμηση δεν σημαίνει ότι επίκειται ρωσική εισβολή ή ότι έχει ληφθεί απόφαση για προσάρτηση της Λιθουανίας.

Αποτελεί, ωστόσο, μια προειδοποίηση που εντάσσεται στη γενικότερη συζήτηση για τις μακροπρόθεσμες προθέσεις της Μόσχας και την ασφάλεια της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η Ευρώπη διαθέτει επαρκή αποτρεπτική ισχύ ώστε να αποτρέψει μια πιθανή μελλοντική κλιμάκωση.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΝΕΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

Οι εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας έχουν ήδη προκαλέσει τεράστιες αλλαγές στην ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική. Οι κυβερνήσεις αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες, ενισχύουν τις δυνάμεις στα ανατολικά σύνορα και αναζητούν τρόπους να αντιμετωπίσουν ένα ενδεχόμενο παρατεταμένης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Το πρόβλημα είναι ότι κάθε νέα προειδοποίηση δημιουργεί ένα δύσκολο δίλημμα: περισσότερη αποτροπή μπορεί να θεωρείται απαραίτητη για την ασφάλεια, αλλά ταυτόχρονα η αυξημένη στρατιωτική παρουσία μπορεί να ενισχύσει την ένταση και να αυξήσει τον κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών.

ΚΑΙ Η ΜΟΣΧΑ;

Μέχρι στιγμής, τέτοιες εκτιμήσεις δεν αποτελούν απόδειξη ότι η Ρωσία έχει αποφασίσει να επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ.

Η παρουσία τους, όμως, στη δημόσια συζήτηση δείχνει πόσο βαθιά έχει αλλάξει το ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφαλείας.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο τι συμβαίνει στα μέτωπα της Ουκρανίας, αλλά πόσο μακριά μπορεί να επεκταθεί η αντιπαράθεση Ρωσίας–Δύσης.

Και καθώς η Ευρώπη προετοιμάζεται για ένα πιο αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Λιθουανία και συνολικά η Βαλτική αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.

Το σενάριο μιας νέας σύγκρουσης δεν αποτελεί δεδομένο· αποτελεί όμως έναν από τους μεγαλύτερους φόβους που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η ευρωπαϊκή ασφάλεια.