Συναγερμός στην Ευρώπη: Οι χώρες της Ε.Ε. «τρέχουν» για Ισραηλινή αεράμυνα, ενώ η Ελλάδα έχει ήδη κάνει το μεγάλο βήμα

Νέα πραγματικότητα διαμορφώνεται στην ευρωπαϊκή άμυνα, καθώς οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου αναζητούν επειγόντως τρόπους να προστατεύσουν τον εναέριο χώρο τους από ένα ολοένα πιο σύνθετο φάσμα απειλών.

Drones, βαλλιστικοί πύραυλοι και όπλα μεγάλου βεληνεκούς έχουν αλλάξει τα δεδομένα στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η Ευρώπη αντιλαμβάνεται πλέον ότι η παραδοσιακή αεράμυνα δεν επαρκεί από μόνη της και στρέφεται σε πολυεπίπεδα συστήματα υψηλής τεχνολογίας.

Και μέσα σε αυτή τη νέα κούρσα, το Ισραήλ αποκτά κεντρικό ρόλο.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΝΑΖΗΤΑ «ΑΣΠΙΔΑ»

Η ανάγκη για ισχυρότερη προστασία του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου έχει γίνει ιδιαίτερα έντονη μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ετών.

Η αύξηση των απειλών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραυλικά συστήματα έχει οδηγήσει αρκετές ευρωπαϊκές χώρες στην αναζήτηση νέων λύσεων, με την ισραηλινή τεχνογνωσία να βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο.

Το Ισραήλ διαθέτει πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και drones, γεγονός που καθιστά τα συστήματά του ιδιαίτερα ελκυστικά για ευρωπαϊκά κράτη.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ

Ενώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν τις επιλογές τους, η Αθήνα έχει ήδη περάσει από τη συζήτηση στην πράξη.

Στις 31 Αυγούστου υπογράφηκε η μεγάλη ελληνοϊσραηλινή αμυντική συμφωνία ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, για τη δημιουργία του πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας που έχει ονομαστεί «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Το σχέδιο προβλέπει συνδυασμό διαφορετικών τεχνολογιών, μεταξύ των οποίων τα συστήματα David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, μαζί με προηγμένα ραντάρ και ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.

Παράλληλα, έχει συμφωνηθεί και ξεχωριστή προμήθεια συστημάτων Drone Dome, με στόχο την αντιμετώπιση της αυξανόμενης απειλής από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ

Το σημαντικότερο στοιχείο της νέας φιλοσοφίας είναι ότι δεν προβλέπεται ένα μόνο σύστημα να αντιμετωπίζει κάθε απειλή.

Η λογική είναι αυτή μιας «ομπρέλας» πολλών επιπέδων, όπου διαφορετικά μέσα αναλαμβάνουν διαφορετικές κατηγορίες στόχων.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική αεράμυνας, σχεδιασμένη να αντιμετωπίζει από drones και χαμηλά ιπτάμενους στόχους μέχρι πιο εξελιγμένες πυραυλικές απειλές.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Η ελληνική επιλογή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ευρύτερη αλλαγή στρατηγικής.

Η προστασία κρίσιμων υποδομών, αεροδρομίων, ενεργειακών εγκαταστάσεων και στρατιωτικών βάσεων δεν θεωρείται πλέον δεδομένη.

Η εμπειρία των πρόσφατων πολέμων έδειξε ότι σχετικά φθηνά drones μπορούν να προκαλέσουν δυσανάλογη πίεση σε ακριβότερα αμυντικά συστήματα. Αυτό οδηγεί τις ευρωπαϊκές χώρες στην αναζήτηση λύσεων που θα συνδυάζουν αποτελεσματικότητα, ταχύτητα αντίδρασης και οικονομική βιωσιμότητα.

Η ΑΘΗΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Για την Ελλάδα, η συγκεκριμένη επιλογή εντάσσεται σε ένα πολύ μεγαλύτερο πρόγραμμα στρατιωτικού εκσυγχρονισμού.

Η Αθήνα έχει ανακοινώσει συνολικό αμυντικό σχεδιασμό περίπου 28 δισ. ευρώ έως το 2036, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων νέα μαχητικά αεροσκάφη, φρεγάτες και ενίσχυση των συστημάτων αεράμυνας.

Το μήνυμα είναι σαφές: η αεράμυνα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα επιμέρους κομμάτι των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά ως βασικός πυλώνας της εθνικής αποτροπής.

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ

Η Ευρώπη φαίνεται να μπαίνει σε μια νέα εποχή, όπου η προστασία του ουρανού αποκτά ξανά στρατηγική προτεραιότητα.

Η Ελλάδα, έχοντας ήδη κινηθεί προς τη δημιουργία μιας πολυεπίπεδης «ασπίδας», επιχειρεί να βρεθεί μπροστά από τις εξελίξεις.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν η ευρωπαϊκή στροφή προς τα ισραηλινά συστήματα θα οδηγήσει σε μια κοινή αμυντική αρχιτεκτονική ή σε έναν νέο αγώνα δρόμου μεταξύ των κρατών για την απόκτηση των πιο προηγμένων τεχνολογιών.

Ένα είναι βέβαιο:

ο ουρανός της Ευρώπης δεν θεωρείται πλέον ασφαλής από μόνος του. Και η μάχη για την προστασία του έχει ήδη ξεκινήσει.