Η Ελλάδα κοντά σε δύο Ιταλικά ναρκαλιευτικά – Το κρίσιμο κενό στον Στόλο και οι κινήσεις που μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα στο Αιγαίο

Νέα δεδομένα για το Πολεμικό Ναυτικό ενδέχεται να φέρει η συζήτηση Αθήνας και Ρώμης για δύο μεταχειρισμένα ιταλικά ναρκαλιευτικά. Σε μια περίοδο κατά την οποία η προστασία των θαλάσσιων οδών, των λιμανιών και των υποθαλάσσιων υποδομών αποκτά ιδιαίτερη σημασία, η πιθανή ενίσχυση της ελληνικής δύναμης αντιμετώπισης ναρκών βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι δύο πλευρές εξετάζουν το ενδεχόμενο μεταβίβασης δύο πλοίων που υπηρετούν σήμερα στο ιταλικό Ναυτικό. Η προοπτική αυτή συνδέεται με το πρόγραμμα ανανέωσης του ιταλικού στόλου, αλλά και με την ανάγκη της Ελλάδας να ενισχύσει μια εξειδικευμένη επιχειρησιακή δυνατότητα.

Greece is reportedly interested in acquiring two Italian minehunters, which could be transferred under a similar arrangement to the one used for the two FREMM frigates sold to Athens.
https://t.co/urACFAjhoy

— itamilradar (@ItaMilRadar) October 15, 2026

Οι συζητήσεις Αθήνας – Ρώμης και το ενδεχόμενο μεταβίβασης

Το ζήτημα ήρθε στο προσκήνιο μετά τις επαφές του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια με τον Ιταλό ομόλογό του, Γκουίντο Κροζέτο, στη Βενετία στις 5 Οκτωβρίου.

Η πιθανή μεταβίβαση θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμη ένα πεδίο αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, απαιτούνται συγκεκριμένες αποφάσεις, τεχνικός έλεγχος των πλοίων και συμφωνία για το κόστος, τις εργασίες συντήρησης και την υποστήριξή τους.

Στο επίκεντρο των σεναρίων βρίσκονται τα ιταλικά ναρκαλιευτικά «Milazzo» και «Vieste», τα οποία εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 1985. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα ότι αυτά είναι τα δύο πλοία που θα μπορούσαν να καταλήξουν στην Ελλάδα.

Το κενό που καλείται να καλύψει το Πολεμικό Ναυτικό

Η αντιμετώπιση ναρκών αποτελεί κρίσιμο τομέα για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών και τη λειτουργία των λιμανιών. Μια ναυτική νάρκη μπορεί να απειλήσει πολεμικά και εμπορικά πλοία, να δυσχεράνει τη ναυσιπλοΐα και να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε μια θαλάσσια περιοχή στρατηγικής σημασίας.

Η ελληνική δύναμη αντιμετώπισης ναρκών στηρίζεται σήμερα στα παλαιότερα πλοία «Ευρώπη» και «Ευνίκη», τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η ηλικία τους καθιστά την ανανέωση των διαθέσιμων μέσων σημαντικό ζήτημα για τον σχεδιασμό του στόλου.

Εφόσον προχωρήσει η απόκτηση των δύο ιταλικών μονάδων και κριθούν κατάλληλες επιχειρησιακά, θα μπορούσαν να προσφέρουν μια ταχύτερη λύση ενίσχυσης, χωρίς να απαιτείται η αναμονή για την κατασκευή ενός εντελώς νέου στόλου.

Σόναρ, υποβρύχια οχήματα και προστασία κρίσιμων υποδομών

Τα ναρκαλιευτικά δεν περιορίζονται στον εντοπισμό και στην εξουδετέρωση θαλάσσιων ναρκών. Ανάλογα με τον εξοπλισμό τους, μπορούν να αξιοποιηθούν και για αποστολές επιθεώρησης του βυθού, με ιδιαίτερη σημασία για την προστασία υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών.

Τα ιταλικά πλοία των κλάσεων Lerici και Gaeta διαθέτουν χαρακτηριστικά σχεδιασμού και συστήματα που εξυπηρετούν τέτοιες αποστολές, όπως αισθητήρες σόναρ και τηλεχειριζόμενα υποβρύχια οχήματα. Η πραγματική επιχειρησιακή αξία οποιουδήποτε πλοίου μεταβιβαστεί στην Ελλάδα θα εξαρτηθεί, ωστόσο, από την τεχνική του κατάσταση, τον διαθέσιμο εξοπλισμό και τις ανάγκες αναβάθμισης.

Το ιταλικό πρόγραμμα νέας γενιάς

Η συζήτηση για τα παλαιότερα ναρκαλιευτικά συνδέεται με την προσπάθεια της Ιταλίας να ανανεώσει τον συγκεκριμένο τομέα του στόλου της. Το πρόγραμμα «Cacciamine di Nuova Generazione» προβλέπει την ανάπτυξη νέων ναρκοθηρευτικών, με αρχικό σχεδιασμό για πέντε πλοία και δυνατότητα πρόσκτησης τριών επιπλέον.

Η σταδιακή είσοδος των νέων μονάδων θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την αποδέσμευση παλαιότερων πλοίων. Για να μεταβιβαστούν, όμως, στην Ελλάδα, θα πρέπει να εξεταστούν οι ανάγκες του ιταλικού Ναυτικού, οι όροι της συμφωνίας και το χρονοδιάγραμμα απόσυρσής τους.

Μετά τις FREMM, ένα ακόμη πεδίο ελληνοϊταλικής συνεργασίας;

Οι συζητήσεις για τα ναρκαλιευτικά έρχονται σε συνέχεια της συμφωνίας για την απόκτηση δύο ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM, των «Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan». Πρόκειται για διαφορετικά προγράμματα, με διαφορετικές επιχειρησιακές απαιτήσεις, τα οποία ωστόσο αναδεικνύουν τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας και Ιταλίας.

Για την Αθήνα, το ζητούμενο είναι να ενισχύσει τις δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού και να καλύψει κρίσιμες ανάγκες με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις επιχειρησιακές απαιτήσεις και στις οικονομικές δυνατότητες της χώρας.

Η πιθανή απόκτηση των δύο ναρκαλιευτικών παραμένει υπό εξέταση. Το επόμενο διάστημα θα είναι καθοριστικό για να φανεί αν οι επαφές θα οδηγήσουν σε συγκεκριμένη συμφωνία ή αν θα απαιτηθούν πρόσθετες διαπραγματεύσεις και τεχνικές αξιολογήσεις.