Συνεχίζεται το χάος στο Παρίσι! – Γιατί δεν παραιτείται ο Μακρόν; – “Δεν υπηρετεί τη Γαλλία, αλλά ένα κερδοσκοπικό σύστημα που ωθεί τη χώρα σε μια άνευ προηγουμένου κρίση”

Η κατάσταση στο Παρίσι είναι χαοτική. Η κυβέρνηση πλέον δεν υφίσταται. Ο Φρανσουά Μπαϊρού κατέφυγε στην έσχατη λύση, ζητώντας ψήφο στη Βουλή των Αντιπροσώπων, γνωρίζοντας ωστόσο εκ των προτέρων ότι οι πιθανότητες διάσωσης ήταν ελάχιστες.

Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό: περισσότερες από τριακόσιες αρνητικές ψήφοι, μια ήττα χωρίς προηγούμενο.

Έτσι, η Γαλλία βρίσκεται χωρίς κυβέρνηση, ένα κενό που σύντομα θα γίνει αισθητό σε όλη τη χώρα. Ωστόσο, το πολιτειακό σύστημα της Γαλλίας παραμένει ισχυρά προεδρικό και ο Εμανουέλ Μακρόν εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του από το Μέγαρο των Ηλυσίων.

Πιο συγκεκριμένα, ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο γράφει για το electomagazine.it:

Ωστόσο, μόνο ένας τυφλός – και στην Ιταλία, δυστυχώς, υπάρχουν επίσης πολλοί – δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι η ήττα της κυβέρνησης είναι μια άνευ προηγουμένου καταστροφή για τον Πρόεδρο.

Αν είχε έστω και λίγη αξιοπρέπεια, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Ανοίγοντας τον δρόμο για εκλογές.

Αλλά ο Μακρόν δεν ξέρει καν τι είναι η αξιοπρέπεια. Και έτσι θα προσπαθήσει, πάση θυσία, να παραμείνει στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Κολλημένος σε μια καρέκλα που έχει πλέον χάσει κάθε αξιοπιστία.

Έκανε τον Μπαϊρού να πληρώσει για αμαρτίες που δεν είναι δικές του, αλλά των Ηλυσίων Πεδίων. Και του ανίκανου και υποτακτικού ενοίκου τους.

Ναι είναι υποτακτικός. Επειδή ο Μακρόν έχει αποδείξει, και συνεχίζει να αποδεικνύει με κάθε του ενέργεια, ότι δεν υπηρετεί τη Γαλλία, αλλά τα διεθνή συμφέροντα και ένα κερδοσκοπικό σύστημα που ωθεί τη χώρα του σε μια άνευ προηγουμένου κρίση.

Μια εσωτερική κρίση με απρόοπτες διαστάσεις. Με τα διαβόητα προάστια να είναι πλέον εκτός ελέγχου. Συχνά κυβερνώνται από εγκληματικές συμμορίες, ή, ακόμα χειρότερα, από τους σημαιοφόρους του νόμου της Σαρίας. Και όπου η γαλλική αστυνομία φαίνεται τώρα να έχει εγκαταλείψει κάθε παρέμβαση.

Εν τω μεταξύ, η Γαλλία βρίσκεται τώρα σε επανάσταση. Από τα προάστια μέχρι το Παρίσι, οι Γάλλοι εκφράζουν την οργή τους με διάφορους τρόπους.

Πράγματι, είναι έξαλλοι με έναν Πρόεδρο που δικαίως θεωρούν ξένο. Και που μάλιστα, εξυπηρετεί ξένα και εχθρικά συμφέροντα.

Και τα πράγματα δεν είναι καλύτερα σε διεθνές επίπεδο.

Ο Μακρόν προσπάθησε να διατηρήσει τον έλεγχο της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής, του νεοαποικιακού συστήματος που εκμεταλλευόταν για δεκαετίες. Και απέτυχε παταγωδώς. Η Μπουρκίνα Φάσο ξεκίνησε την εξέγερση, ακολουθούμενη γρήγορα από άλλες υποσαχάριες χώρες.

Φυσικά, το Παρίσι προσπαθεί να ανακτήσει ό,τι έχει χάσει. Εκμεταλλεύεται τις αφρικανικές χώρες που μόλις και μετά βίας ελέγχει. Και, πάνω απ’ όλα, εκμεταλλεύεται μισθοφόρους, συμπεριλαμβανομένων Ιταλών.

Ωστόσο, η άφιξη των Ρώσων και η κινεζική υποστήριξη προς τον Τραορέ αφήνουν ελάχιστα περιθώρια ελιγμών. Και ακόμη λιγότερες ελπίδες.

Έπειτα, το ουκρανικό ζήτημα.

Ο Μακρόν έχει εκτεθεί υποστηρίζοντας το καθεστώς του Ζελένσκι. Και το κάνει υπερβολικά, δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Και συνεχίζει να το κάνει εις βάρος της χώρας του και του λαού της. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει καμία συγκεκριμένη ελπίδα. Και, επιπλέον, χωρίς να έχει ούτε την υποστήριξη των Γάλλων, ούτε το πιο σημαντικό, τα μέσα για να διατηρήσει τη σύγκρουση.

Και εδώ, παγιδεύεται σταδιακά σε μια τρύπα χωρίς διέξοδο.Λόγω προφανούς προσωπικής ανικανότητας.

Και φυσικά για να ευχαριστήσει τα αφεντικά του. Που θα είναι οι πρώτοι που θα τον απορρίψουν όταν καταστεί εντελώς άχρηστος.Και αυτό θα γίνει σύντομα, πολύ σύντομα.