ΚΟΣΜΟΣΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένου Βασιλείου: Ο φόβος του Πούτιν ξαναφέρνει κοντά Ευρωπαίους και Βρετανούς – Τα δισεκατομμύρια στο τραπέζι, η αμυντική συμμαχία και τα αγκάθια δέκα χρόνια μετά το Brexit

Μείνετε ενημερωμένοι
Ακολουθήστε το Europost.gr στο Google News
Google News

Η ρωσική απειλή, η αβεβαιότητα για τη στάση των ΗΠΑ και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα οδηγούν Βρυξέλλες και Λονδίνο σε μια νέα εποχή προσέγγισης.

Σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένου Βασιλείου: Ο φόβος του Πούτιν ξαναφέρνει κοντά Ευρωπαίους και Βρετανούς – Τα δισεκατομμύρια στο τραπέζι, η αμυντική συμμαχία και τα αγκάθια δέκα χρόνια μετά το Brexit

Τι περιλαμβάνει η ατζέντα της συνόδου, ποιες συμφωνίες μπορούν να αποφέρουν έως 8,9 δισ. λίρες ετησίως στη βρετανική οικονομία και ποια είναι τα ζητήματα που εξακολουθούν να προκαλούν έντονες διαφωνίες.

Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα που άλλαξε τον πολιτικό και οικονομικό χάρτη της Ευρώπης, Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρούν να γεφυρώσουν το χάσμα του Brexit. Οι γεωπολιτικές αναταράξεις, η ρωσική απειλή και η αυξανόμενη αβεβαιότητα για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών λειτουργούν πλέον ως ισχυροί καταλύτες μιας επαναπροσέγγισης που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε εξαιρετικά δύσκολη.

Στις Βρυξέλλες πραγματοποιείται σήμερα, Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026, η δεύτερη σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένου Βασιλείου, με τον Βρετανό πρωθυπουργό Άντι Μπέρναμ να συναντά τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η άμυνα, η ασφάλεια, το εμπόριο, η ενέργεια και η διευκόλυνση της μετακίνησης των νέων. Πίσω, όμως, από τις διπλωματικές διατυπώσεις και τις διακηρύξεις περί συνεργασίας, διακυβεύονται δισεκατομμύρια λίρες, η πρόσβαση των βρετανικών επιχειρήσεων στην ευρωπαϊκή αγορά, αλλά και η ίδια η ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική συνεργασία και την πολιτική αυτονομία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η βρετανική κυβέρνηση εκτιμά ότι οι συμφωνίες που βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση μπορούν να αποφέρουν στην οικονομία της χώρας ετήσιο όφελος έως 8,9 δισεκατομμυρίων λιρών. Ένα ποσό που αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το οικονομικό διακύβευμα της νέας σχέσης.

Το Brexit απομάκρυνε πολιτικά το Λονδίνο από τις Βρυξέλλες. Οι σημερινές συνθήκες, ωστόσο, αποδεικνύουν ότι η γεωγραφία, η οικονομική αλληλεξάρτηση και οι κοινές απειλές δεν μπορούν να παρακαμφθούν με μια πολιτική απόφαση.

Η σκιά του Πούτιν και η ρωσική απειλή αλλάζουν τις ισορροπίες

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αναδιαμόρφωσε τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες και επανέφερε την ασφάλεια στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Βρετανία, παρά την αποχώρησή της από την ΕΕ, παραμένει ένας από τους ισχυρότερους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς παράγοντες της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Το πυρηνικό της οπλοστάσιο, οι προηγμένες υπηρεσίες πληροφοριών, η στρατιωτική της ισχύς και η ενεργός συμμετοχή της στην υποστήριξη της Ουκρανίας καθιστούν το Λονδίνο έναν εταίρο που οι Βρυξέλλες δεν έχουν την πολυτέλεια να αγνοήσουν.

Η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί πλέον να σχεδιάζεται αποκλειστικά μέσα στα θεσμικά όρια της Ένωσης. Οι κυβερνοεπιθέσεις, οι υβριδικές απειλές, οι επιχειρήσεις ξένων μυστικών υπηρεσιών και ο κίνδυνος περαιτέρω κλιμάκωσης του πολέμου απαιτούν ευρύτερα σχήματα συνεργασίας.

Από την πλευρά του, το Λονδίνο επιδιώκει να διατηρήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών αποφάσεων για την ασφάλεια, χωρίς να χρειαστεί να επιστρέψει στους θεσμούς της ΕΕ.

Η σύγκλιση συμφερόντων είναι εμφανής: οι Ευρωπαίοι χρειάζονται τις βρετανικές αμυντικές δυνατότητες και οι Βρετανοί χρειάζονται μια ισχυρή θέση στο νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφαλείας.

Ο παράγοντας Τραμπ και η ευρωπαϊκή ανησυχία για την Ουάσιγκτον

Η επαναπροσέγγιση δεν καθορίζεται μόνο από τη Μόσχα. Η στάση της αμερικανικής κυβέρνησης και οι αμφιβολίες για τη σταθερότητα της διατλαντικής σχέσης προσθέτουν νέα δυναμική στις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες.

Οι διαφωνίες για τους εμπορικούς δασμούς, την κατανομή των αμυντικών δαπανών και τη διαχείριση του πολέμου στην Ουκρανία έχουν αναδείξει πόσο εκτεθειμένη παραμένει η ευρωπαϊκή ασφάλεια στις αποφάσεις της Ουάσιγκτον.

Advertisement

Παράλληλα, η τριμερής συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι στην Κίνα, στις 19 Νοεμβρίου, επανέφερε με ένταση το ερώτημα για το κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να έχει ουσιαστικό λόγο στις μεγάλες διεθνείς διαπραγματεύσεις που επηρεάζουν άμεσα το μέλλον της.

Σε αυτό το ασταθές γεωπολιτικό σκηνικό, η Βρετανία αποκτά πρόσθετη στρατηγική αξία για τους Ευρωπαίους εταίρους της. Η στενότερη συνεργασία με το Λονδίνο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί όμως να ενισχύσει τις ευρωπαϊκές δυνατότητες και να περιορίσει ορισμένες από τις εξαρτήσεις τους.

Τα δισεκατομμύρια του εμπορίου: Οι συμφωνίες που βρίσκονται στο τραπέζι

Πέρα από τη γεωπολιτική και την άμυνα, η οικονομία αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους μοχλούς της νέας προσέγγισης.

Μετά το Brexit, οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ Βρετανίας και ΕΕ επιβαρύνθηκαν από πρόσθετους ελέγχους, πιστοποιητικά και γραφειοκρατικές διαδικασίες. Το κόστος είναι ιδιαίτερα αισθητό στον αγροδιατροφικό τομέα, όπου οι επιχειρήσεις καλούνται να διαχειριστούν ένα πιο σύνθετο πλαίσιο διακίνησης προϊόντων.

Η σύνοδος αναμένεται να δώσει ώθηση σε συμφωνίες που θα περιορίσουν αυτά τα εμπόδια, με τις σημαντικότερες να αφορούν τα τρόφιμα, τις εκπομπές άνθρακα και τη συμμετοχή της βρετανικής βιομηχανίας στην ευρωπαϊκή αγορά.

Εμπόριο τροφίμων: Λιγότεροι έλεγχοι, μικρότερο κόστος

Μία από τις σημαντικότερες συμφωνίες αφορά την εναρμόνιση των υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών προτύπων.

Στόχος είναι να περιοριστούν οι έλεγχοι και τα πιστοποιητικά που απαιτούνται για τη διακίνηση τροφίμων, ποτών, φυτών και ζωικών προϊόντων, μειώνοντας έτσι το διοικητικό και οικονομικό βάρος για τις επιχειρήσεις και στις δύο πλευρές της Μάγχης.

Η βρετανική κυβέρνηση υπολογίζει ότι η συμφωνία θα μπορούσε να αποφέρει οικονομικό όφελος έως 5,1 δισεκατομμύρια στερλίνες ετησίως.

Πρόκειται για εκτίμηση μελλοντικού οφέλους και όχι για έσοδα που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, ωστόσο το μέγεθος της προσδοκώμενης εξοικονόμησης αποτυπώνει τη σημασία της συμφωνίας.

Εκπομπές άνθρακα: Το κόστος της πράσινης μετάβασης

Σημαντικό πεδίο διαπραγμάτευσης αποτελεί και η σύνδεση των συστημάτων εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων της Βρετανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μετά το Brexit, οι αποκλίσεις μεταξύ των δύο συστημάτων έχουν δημιουργήσει πρόσθετες επιβαρύνσεις για τις βρετανικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε ενεργοβόρους βιομηχανικούς κλάδους.

Η προτεινόμενη συμφωνία αποσκοπεί στη μείωση του κόστους που συνδέεται με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στην προστασία κλάδων όπως η χαλυβουργία και η παραγωγή αλουμινίου.

Το δυνητικό ετήσιο οικονομικό όφελος για τη βρετανική οικονομία εκτιμάται σε έως 3,8 δισεκατομμύρια στερλίνες.

Made in Europe: Η μάχη για την ευρωπαϊκή βιομηχανία

Ένα ακόμη δύσκολο κεφάλαιο αφορά την ευρωπαϊκή στρατηγική ενίσχυσης της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής, μέσα από το πρόγραμμα «Made in Europe».

Η πρωτοβουλία προβλέπει την προνομιακή στήριξη προϊόντων που κατασκευάζονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω δημόσιων συμβάσεων, επιδοτήσεων και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Το Λονδίνο επιδιώκει να εξασφαλίσει ειδική μεταχείριση για τα βρετανικά προϊόντα, ώστε οι επιχειρήσεις του να μη βρεθούν εκτός ευρωπαϊκών προγραμμάτων και παραγωγικών αλυσίδων.

Οι Βρυξέλλες, ωστόσο, συνδέουν την πρόσβαση σε ευνοϊκότερες ρυθμίσεις με μεγαλύτερη ευθυγράμμιση της βρετανικής πλευράς στις εμπορικές πολιτικές της Ένωσης.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και τα μέτρα προστασίας απέναντι στον ανταγωνισμό των κινεζικών αυτοκινήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ηλεκτροκίνηση.

Για το Λονδίνο, το ζήτημα έχει σαφή πολιτική διάσταση: η αποδοχή ευρωπαϊκών εμπορικών κανόνων ενδέχεται να περιορίσει την αυτονομία που υποτίθεται ότι αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέρδη του Brexit.

Η ενέργεια στο επίκεντρο: Βρετανία και Ευρώπη αναζητούν κοινό βηματισμό

Η συνεργασία στον ενεργειακό τομέα αποτελεί επίσης βασικό σκέλος της συνόδου.

Οι δύο πλευρές επιδιώκουν στενότερο συντονισμό στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των διασυνδέσεων μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των ευρωπαϊκών χωρών.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια παραμένει κρίσιμο ζήτημα για ολόκληρη την ήπειρο, η ενίσχυση των διασυνοριακών υποδομών και η καλύτερη λειτουργία της αγοράς μπορούν να προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα.

Η ενεργειακή συνεργασία, επομένως, δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη τεχνικό αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας θωράκισης της ευρωπαϊκής οικονομίας απέναντι σε εξωτερικούς κινδύνους.

Το αγκάθι της κινητικότητας των νέων και η μάχη για τα δίδακτρα

Αν το εμπόριο και η ασφάλεια δημιουργούν περιθώρια σύγκλισης, η μετακίνηση των πολιτών εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα.

Στο τραπέζι βρίσκεται η δημιουργία ενός νέου προγράμματος κινητικότητας, το οποίο θα επιτρέπει σε νέους Βρετανούς και Ευρωπαίους να ζουν, να εργάζονται, να σπουδάζουν ή να προσφέρουν εθελοντική εργασία στην άλλη πλευρά της Μάγχης για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, οι διαπραγματεύσεις έχουν κινηθεί προς ένα ετήσιο όριο περίπου 100.000 συμμετεχόντων, με δυνατότητα παραμονής έως τρία χρόνια.

Η προτεινόμενη ρύθμιση, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με επαναφορά της πλήρους ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων που ίσχυε πριν από το Brexit.

Ακόμη πιο δύσκολη αποδεικνύεται η διαπραγμάτευση για τα πανεπιστημιακά δίδακτρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά οι φοιτητές από τα κράτη-μέλη της να αντιμετωπίζονται ευνοϊκότερα στα βρετανικά πανεπιστήμια, καταβάλλοντας δίδακτρα αντίστοιχα με εκείνα των Βρετανών φοιτητών.

Σήμερα, πολλοί Ευρωπαίοι φοιτητές υποχρεώνονται να πληρώνουν διεθνή δίδακτρα, τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις είναι περίπου τριπλάσια από τα εγχώρια.

Το Λονδίνο εμφανίζεται επιφυλακτικό απέναντι στην πλήρη εξίσωση των χρεώσεων και προτείνει μειωμένα δίδακτρα, χωρίς να αποδέχεται απαραίτητα την εξομοίωση με όσα καταβάλλουν οι Βρετανοί φοιτητές.

Το θέμα ενδέχεται να παραμείνει ανοιχτό και μετά τη σύνοδο, με τις δύο πλευρές να επιδιώκουν συμφωνία μέσα στους επόμενους έξι μήνες.

Σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένου Βασιλείου: Ο φόβος του Πούτιν ξαναφέρνει κοντά Ευρωπαίους και Βρετανούς – Τα δισεκατομμύρια στο τραπέζι, η αμυντική συμμαχία και τα αγκάθια δέκα χρόνια μετά το Brexit

Άμυνα, ασφάλεια και οργανωμένο έγκλημα: Το κοινό μέτωπο απέναντι στις απειλές

Πέρα από τη ρωσική απειλή, η σύνοδος αναμένεται να εξετάσει την περαιτέρω ανάπτυξη της στρατηγικής συνεργασίας σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας, αλλά και στην αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος.

Η ανταλλαγή πληροφοριών, ο συντονισμός απέναντι στις κυβερνοεπιθέσεις και η καταπολέμηση των διεθνών εγκληματικών δικτύων αποτελούν πεδία στα οποία η συνεργασία των δύο πλευρών θεωρείται απαραίτητη.

Η Βρετανία επιθυμεί να παραμείνει ενεργός παράγοντας στις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, ενώ η ΕΕ αναγνωρίζει ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση των νέων απειλών απαιτεί τη συμμετοχή και των κρατών που βρίσκονται εκτός των θεσμικών της δομών.

Επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Η νέα σχέση χωρίς επανένταξη

Παρά την εντυπωσιακή κινητικότητα στις σχέσεις των δύο πλευρών, η σημερινή σύνοδος δεν σηματοδοτεί την επιστροφή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Άντι Μπέρναμ έχει ανοίξει δημόσια τη συζήτηση για τη μακροπρόθεσμη σχέση της χώρας του με την ΕΕ, αναγνωρίζοντας ότι το Brexit δεν απέφερε τα αποτελέσματα που είχαν υποσχεθεί οι υποστηρικτές του.

Η βρετανική κυβέρνηση, ωστόσο, εξακολουθεί να αποκλείει για την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο την επιστροφή στην ενιαία αγορά, την τελωνειακή ένωση και το καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας.

Οι Βρυξέλλες εμφανίζονται διατεθειμένες να ανοίξουν νέους διαύλους συνεργασίας, χωρίς όμως να εγκαταλείπουν τη βασική τους θέση: η Βρετανία δεν μπορεί να απολαμβάνει επιλεκτικά τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις αντίστοιχες υποχρεώσεις.

Το ζητούμενο, επομένως, είναι μια νέα ισορροπία, στην οποία το Λονδίνο θα διατηρεί την πολιτική του αυτονομία, αλλά θα αναγνωρίζει ότι η οικονομική και στρατηγική συνεργασία με την Ευρώπη έχει συγκεκριμένους κανόνες και δεσμεύσεις.

Το Brexit υπό αμφισβήτηση: Η βρετανική κοινή γνώμη αλλάζει στάση

Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα, η πολιτική και κοινωνική αποτίμηση του Brexit γίνεται ολοένα πιο αρνητική.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της YouGov, το 58% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Βρετανία έκανε λάθος όταν ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έναντι μόλις 32% που εξακολουθεί να πιστεύει ότι η απόφαση ήταν σωστή.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το 63% αξιολογεί το Brexit ως αποτυχημένο, ενώ μόλις το 9% εκτιμά ότι είχε θετικό αποτέλεσμα.

Τα ευρήματα αποτυπώνουν τη βαθιά μεταστροφή της κοινής γνώμης και ενισχύουν την πολιτική πίεση για επαναπροσδιορισμό των σχέσεων με τις Βρυξέλλες.

Η βρετανική κυβέρνηση αναγνωρίζει πλέον τις οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες της αποχώρησης, αλλά καλείται να κινηθεί σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο πολιτικό πεδίο, όπου η ευρωπαϊκή προσέγγιση εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις.

«Πυρά» από τους Συντηρητικούς: Κατηγορίες για υποχώρηση της βρετανικής κυριαρχίας

Οι διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες δεν περνούν χωρίς πολιτικό κόστος στο εσωτερικό της Βρετανίας.

Η ηγεσία των Συντηρητικών κατηγορεί την κυβέρνηση ότι, στο όνομα της οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας, επιχειρεί να περιορίσει την αυτονομία που απέκτησε η χώρα μετά το Brexit.

Η επικεφαλής του Συντηρητικού Κόμματος, Κέμι Μπέιντενοχ, υποστηρίζει ότι οι διαπραγματεύσεις του Άντι Μπέρναμ με την Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγούν τη Βρετανία προς τα πίσω σε τρία κρίσιμα μέτωπα: τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών, τη νομοθεσία και τα σύνορα, σημειώνει το ΑΜΕ – ΑΠΕ.

Η αντιπολίτευση επιχειρεί να παρουσιάσει τη νέα προσέγγιση ως έμμεση ανατροπή της πολιτικής παρακαταθήκης του Brexit, μεταφέροντας τη συζήτηση από τα οικονομικά οφέλη στο ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας.

Για την κυβέρνηση, αντίθετα, το πραγματικό διακύβευμα είναι να αποκαταστήσει τις οικονομικές και στρατηγικές σχέσεις με την Ευρώπη, χωρίς να εμφανιστεί ότι εγκαταλείπει τις δεσμεύσεις της για διατήρηση της βρετανικής αυτονομίας.

Δέκα χρόνια μετά, η πραγματικότητα επιβάλλει την επαναπροσέγγιση

Η σημερινή σύνοδος στις Βρυξέλλες αποτελεί μια κρίσιμη δοκιμασία για το μέλλον των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένου Βασιλείου.

Η ρωσική απειλή, η αβεβαιότητα γύρω από την αμερικανική πολιτική, οι οικονομικές πιέσεις και η ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, στο οποίο οι παλιές διαχωριστικές γραμμές του Brexit μοιάζουν όλο και λιγότερο λειτουργικές.

Οι δύο πλευρές έχουν πλέον ισχυρούς λόγους να συνεργαστούν. Η Ευρώπη χρειάζεται τη βρετανική στρατιωτική ισχύ και την τεχνογνωσία της, ενώ το Λονδίνο αναζητά πρόσβαση σε μια αγορά από την οποία η αποχώρησή του δημιούργησε σημαντικές αποστάσεις και πρόσθετο κόστος.

Ωστόσο, οι διαφωνίες για τους κανόνες, τα σύνορα, την κινητικότητα, τα πανεπιστημιακά δίδακτρα και την εμπορική αυτονομία αποδεικνύουν ότι ο δρόμος δεν είναι χωρίς εμπόδια.

Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα που υποσχέθηκε στη Βρετανία μια νέα εποχή ανεξαρτησίας, η πραγματικότητα την οδηγεί ξανά πιο κοντά στην Ευρώπη. Όχι απαραίτητα μέσα από μια επιστροφή στην Ένωση, αλλά μέσα από την αναγνώριση ότι η ασφάλεια, η οικονομία και η γεωπολιτική δεν υπακούουν σε σύνορα που χαράσσονται με δημοψηφίσματα.

Το μεγάλο ερώτημα είναι πλέον αν η σημερινή σύγκλιση θα αποτελέσει την αφετηρία μιας σταθερής στρατηγικής συμμαχίας ή αν θα εξαντληθεί σε μια σειρά από αποσπασματικές συμφωνίες. Σε κάθε περίπτωση, ο Πούτιν, οι διεθνείς ανακατατάξεις και τα οικονομικά συμφέροντα φαίνεται πως πέτυχαν αυτό που επί χρόνια δεν κατάφεραν οι πολιτικές διακηρύξεις: να φέρουν ξανά Βρετανούς και Ευρωπαίους στο ίδιο τραπέζι.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα



Back to top button