Τα φονικά όπλα, οι βόμβες και οι πύραυλοι που θα φέρουν τα Rafale και τρέμουν οι Τούρκοι

Στην εποχή των Rafale θα εισέλθει σύντομα η Πολεμική Αεροπορία και οπως δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, από το καλοκαίρι του 2021 οι «ριπές ανέμου», όπως είναι η ακριβής μετάφραση τους, θα πετούν στον εθνικό εναέριο χώρο και με τα φτερά τους και τα όπλα τους θα σκεπάζουν το Αιγαίο.

Τα Rafale πέρα από τα τεχνικά χαρακτηριστικά που τους δίνουν πλεονέκτημα έναντι των τουρκικών F-16, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η μεγάλη ακτίνα δράσης τους και ο συνδυασμός πτέρυγας τύπου Δέλτα και πτερυγίων ελιγμών (canards), που τους δίνουν εξαιρετική ευελιξία και σταθερότητα κατά τη διάρκεια της πτήσης, τρομάζουν τους τούρκους με τον εξελιγμένο οπλισμό που μπορούν να φέρουν.

Ο φονικός meteor
Ένα από τα κυριότερα όπλα που μπορεί να φέρουν τα Rafale είναι ο φονικός πύραυλος αέρος/αέρος Meteor, που θεωρείται από τους πιο προηγμένους πυραύλους αέρος που μπορεί να έχει ένα πολεμικό αεροσκάφος στο οπλοστάσιο του.

Ο Meteor έχει την δυνατότητα εμπλοκής στόχου εκτός οπτικού πεδίου (Beyond Visual Range).H δυνατότητα αυτή είναι κρίσιμη για την Π.Α καθώς σε συνδυασμό με την μεγάλη εμβέλεια του πυραύλου, που είναι πάνω από 100χλμ, σημαίνει ότι μπορούν να προσβάλλουν τα τουρκικά αεροσκάφη από μακριά με ασφάλεια και χωρίς να χρειαστεί να εμπλακούν σε κλειστές αερομαχίες.

Επιπρόσθετα ο Meteor διαθέτει πρόωσης με ramjet, σημαίνει ότι χρησιμοποιεί στέρεο καύσιμο και μπορεί να αυξομειώσει την ισχύ της πρόωσης του, σε αντίθεση με άλλους πυραύλους αέρος-αέρος. Αυτό δίνει στον Meteor τη δυνατότητα να καταδιώκει και να καταστρέφει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις, ενώ παράλληλα μειώνει σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα ελιγμού και αποφυγής του από τον εχθρό. Ακόμα ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό των Meteor είναι και η ακτίνα No Escape Zone των 60 χιλιομέτρων που έχουν, που σημαίνει μέσα σε αυτή την ακτινά ο στόχος δεν έχει δυνατότητα διαφυγής.

Παράλληλα ο Meteor από την στιγμή που θα εκτοξευθεί μπορεί χρησιμοποιώντας μια σειρά από στοιχεία και δεδομένα να κάνει «διορθώσεις» στην πορεία του, έτσι ώστε να καταφέρει να χτυπήσει με ακρίβεια τον στόχο του. Οι ενημερώσεις αυτές γίνονται τόσο μέσω του ραντάρ του αεροσκάφους που τον εκτόξευσε όσο και από από «τρίτα» μέσα που επιχειρούν στο πεδίο, όπως φίλια και συμμαχικά αεροσκάφη, ραντάρ αλλά και αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AEW&C).

Οι βόμβες ακριβείας HAMMER
Πέρα των Meteor, οι τούρκοι έχουν χάσει τον ύπνο τους για ακόμα ένα σημαντικό όπλο που μπορούν να φέρουν τα Rafale, ο λόγος για τις βόμβες ακριβείας HAMMER(Highly ModularMunition Extended Range). Πρόκειται για κατευθυνόμενες βόμβες σπονδυλωτής σχεδίασης, καθώς μπορούν να ενσωματώσουν διαφορετικής ισχύος βόμβες ελεύθερης πτώσης και συστήματα καθοδήγησης.

Τα διαφορετικά σύστημα καθοδήγησης επιτρέπουν στις HAMMER την εμπλοκή στόχων με διαφορετικά χαρακτηριστικά: Στατικός, κινούμενος με μέγιστη ταχύτητα 120 χιλιόμετρα την ώρα, στόχους εδάφους και θαλάσσης, ελαφρά ή καλά προστατευμένους κ.ά. Ένα πλεονέκτημα των HAMMER είναι το μέγιστο βεληνεκές τους, το οποίο είναι της τάξεως των 15-60 χιλιομέτρων (ανάλογα με το ύψος άφεσης) και η δυνατότητα εμπλοκής στόχων εκτός του οπτικού πεδίου του πιλότου, ενώ έχουν και την δυνατότητα κατακόρυφου πλήγματος. Ένα εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό των HAMMER είναι η ικανότητα εκτόξευσης τους από οποιαδήποτε γωνία προσβολής, δηλαδή η εκτόξευση δεν εξαρτάται από τη θέση του αεροσκάφους. Είναι όπλο δοκιμασμένο σε πολλά πρόσφατα θέατρα επιχειρήσεων και προσφέρει εξαιρετική αναλογία κόστους / αποτελεσματικότητας.

Πύραυλοι SCALP EG, το «μακρύ χέρι» των Rafale
Ακόμα ένας φονικό όπλο που μπορούν να φέρουν τα Rafale είναι οι υποστρατηγικού χαρακτήρα πύραυλοι SCALP EG. Πρόκειται για κατευθυνόμενα βλήματα τύπου cruise (οριζόντιας πλεύσης αέρος–εδάφους μεγάλων αποστάσεων). Το SCALP EG είναι όπλο φιλοσοφίας «fire and forget» που κύριο χαρακτηριστικό του είναι το τεράστιο βεληνεκές του, που είναι 500+ χιλιόμετρα, όσο και η εξαιρετική του ακρίβεια. Τα Rafale έχουν την δυνατότητα μεταφοράς δύο τέτοιων πυραύλων. Κύρια αποστολή του SCALP EG είναι η προσβολή επίγειων στόχων υψηλής αξίας του αντιπάλου. Τυπικά μεταξύ αυτών των στόχων περιλαμβάνονται στρατηγεία, αεροδρόμια, ναύσταθμοι και
εγκαταστάσεις ελλιμενισμού, εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυρομαχικών και στόχοι υποδομής (ηλεκτροδότηση, γέφυρες κλπ).

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Rafale, θα μπορούν να φέρουν και τους αντιπλοϊκούς πυραύλους AM-39 Exocet και έτσι μπορούν να αναλάβουν και αποστολές ναυτικής κρούσης (ΤASMO). Οι πύραυλοι αυτοί αποτελούν κρίσιμο παράγοντα αποτροπής και ισχυρό μέσο κρούσης εναντίον εχθρικών μονάδων επιφανείας. Επίσης τα Rafale θα χρησιμοποιούν και τους πυραύλους αέρος Mica ΙR,που υπάρχουν στην φαρέτρα της Πολεμικής Αεροπορίας και θα επαναπιστοποιηθούν, όπως και οι Exocet, από την εταιρεία κατασκευής τους. O MICA ΙR είναι o πρώτος πύραυλος αέρος-αέρος, που είναι ικανός για εκτέλεση αποστολών αναχαίτισης πέραν του οπτικού ορίζοντα και ταυτόχρονα για κλειστές αερομαχίες. Επιπρόσθετα ο MICA IR καθίσταται εντελώς ανεξάρτητος μετά τη βολή (fire and forget), επιτρέποντας έτσι στο αεροσκάφος να αναζητήσει άλλους στόχους.

Οι «κρυφοί άσσοι» των Rafale
Πέρα από τα θανατηφόρα όπλα που μπορούν να φέρουν τα Rafale, έχουν και κάποια άλλα ειδικά χαρακτηριστικά που αλλάζουν τις ισορροπίες πάνω από το Αιγαίο. Ένα από αυτά είναι ο αισθητήρας υπερήχων (OSF) που έχει στο ρύγχος του το μαχητικό και του επιτρέπει να εγκλωβίζει παθητικά τους εχθρικούς στόχους. Δηλαδή πετάει με κλειστό ραντάρ, άρα είναι αόρατο για τα εχθρικά αεροσκάφη, εντοπίζει με τον αισθητήρα υπερήχων το εχθρικό σκάφος και βάλλει εναντίον του χωρίς μάλιστα ο πιλότος του να το γνωρίζει, καταρρίπτεται χωρίς να το καταλάβει. Το σύστημα αυτό μπορεί να τροφοδοτεί με στοιχεία βολής τους πυραύλους METEOR και MICA IR.

Η έκδοση “F3R”, δηλαδή η νεώτερη και πιο εκσυγχρονισμένη έκδοση του Rafale την οποία θα προμηθευτεί η Π.Α , θα είναι εξοπλισμένη με ραντάρ ενεργητικής ηλεκτρονικής σάρωσης, το περίφημο AESA, που αποκαλύπτει, παρακολουθεί, εγκλωβίζει, κατευθύνει πυραύλους σ’ ένα μεγάλο αριθμό στόχων. Ειδικότερα μπορεί να εντοπίζει εχθρικά μαχητικά αεροσκάφη σε αποστάσεις που εκτιμάται ότι προσεγγίζουν ακόμη και τα 200 χιλιόμετρα, ενώ έχει την ικανότητα να παρακολουθεί έως και 40 στόχους, ταυτόχρονα, και μπορεί να πλήξει, σχεδόν την ίδια στιγμή, τους οχτώ πιο επικίνδυνους.
Παράλληλα, το Rafale θα χρησιμοποιεί ζεύξη δεδομένων (link 16) που θα του επιτρέπει να διαμορφώνει μια ενοποιημένη εικόνα του πεδίου της μάχης την οποία θα μοιράζει σε όλες τις πλατφόρμες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όπως στα F-16 Viper, στα επίγεια και ιπτάμενα ραντάρ, στις φρεγάτες του Πολεμικό Ναυτικού, και έτσι αυτά θα να έχουν κλειστά τα ραντάρ τούς και να παίρνουν εικόνα μόνο από το link.

Τα Rafale θα είναι επίσης εξοπλισμένα με το σύστημα αυτοπροστασίας Spectra που «τυφλώνει» όχι μόνο τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας αλλά και εχθρικά μαχητικά. Δεν είναι εύκολο να εγκλωβιστεί ακόμα και από το αντιαεροπορικό σύστημα S-400, πόσο μάλλον όταν πετάει σε περιοχή μακριά από τον εχθρό, διότι με τα όπλα που έχει μπορεί να καταρρίπτει αεροσκάφη ακόμα κι από απόσταση 60 χιλιομέτρων.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό ασφαλείας του Rafale, το οποίο όμως έχει και σπουδαία επιχειρησιακή αξία, είναι η χρήση του συστήματος CFIT (Controlled Flight Into Terrain : Ελεγχόμενη πτήση στο έδαφος), κάτι που επιτρέπει στο αεροσκάφος να πετά χαμηλά και να ακολουθεί το ανάγλυφο του εδάφους, άρα να αποφεύγει τον εντοπισμό. Το σύστημα λειτουργεί αυτόνομα από το ραντάρ του αεροσκάφους, ως ένας δεύτερος πιλότος μέσα στο αεροσκάφος, επιτρέποντας έτσι στον πιλότο να μην απασχολεί τη σκέψη του με την πτήση, αλλά με την εκπλήρωση της αποστολής του (προσβολή ενός στόχου στο έδαφος ή τη θάλασσα, για παράδειγμα).