Τα Ουκρανικά drones που στοχεύουν Ρωσικά τάνκερς απειλούν να τινάξουν στον αέρα το ειρηνευτικό σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ ενώ η “πληγωμένη” Ευρώπη ψάχνει να βρει ρόλο στις διαπραγματεύσεις

Λίγες ώρες πριν την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Ντόναλντ Τραμπ στην Μόσχα, τέσσερα πλοία που συνδέονται με τη Ρωσία (είναι ρωσικά ή εξυπηρετούν ρωσικά συμφέροντα) δέχθηκαν επιθέσεις από διαφόρων ειδών drones.

Από τη Μαύρη Θάλασσα στη Σενεγάλη και ξανά κοντά στον Βόσπορο, drones στόχευσαν τα δεξαμενόπλοια, προκαλώντας την οργή του Πούτιν, που δήλωσε μεταξύ άλλων έτοιμος να πάει σε πόλεμο με την Ευρώπη. Μια δήλωση που έγινε όταν η αμερικανική αντιπροσωπεία είχε ήδη φτάσει σε ρωσικό έδαφος, γεγονός που έχει τη δική του σημασία.

Εύλογα μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι οι πρόσφατες επιθέσεις – και με τα μη-επανδρωμένα θαλάσσια οχήματα sea baby drones δεν είναι απλές τακτικές πίεσης. Αλλά έχουν ως στρατηγικό σκοπό να τορπιλίσουν την ειρήνη, καθώς τα χτυπήματα αυτού του είδους, δεν ενισχύουν απλά την οικονομική πίεση στη Μόσχα – όπως οι επιθέσεις στα διυλιστήρια στο παρελθόν – αλλά την αναγκάζουν να απαντήσει.

Το χτύπημα στο Midvolga

Νωρίτερα σήμερα, ένα ακόμη ρωσικό δεξαμενόπλοιο, το MIDVOLGA-2 (ρωσικής σημαίας), δέχθηκε επίθεση από drone περίπου 130 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ μετέφερε ηλιέλαιο από τη Ρωσία προς τη Γεωργία.

Το πλοίο υπέστη ζημιές στο μηχανοστάσιο, χωρίς όμως να υπάρξουν θύματα, αλλά μόνον δύο ελαφρά τραυματίες.

Η Ρωσία δεν ήταν η μόνη που καταδίκασε το περιστατικό, μιλώντας για τρομοκρατική ενέργεια. Η Τουρκία αναφέρθηκε σε αυτό ως απειλή για την εμπορική ναυσιπλοΐα. Από πλευράς του το Κίεβο αρνείται κατηγορηματικά την οποιαδήποτε εμπλοκή, αποκαλώντας τις ρωσικές κατηγορίες “προπαγάνδα”, όπως αναφέρει το ουκρανικό πρακτορείο Ukrinform, χωρίς όμως να πείθει.

Αυτή η επίθεση δεν ήταν η μόνη. Τις προηγούμενες ημέρες είχαμε τρείς ακόμη επιθέσεις: Στις 29 Νοεμβρίου, τα δεξαμενόπλοια Virat και Kairos χτυπήθηκαν κοντά στα Στενά του Βοσπόρου, ενώ την Κυριακή 30 Νοεμβρίου ένα τρίτο πλοίο βυθίστηκε ανοιχτά της Σενεγάλης.

Σύμφωνα με διεθνή ειδησεογραφικά μέσα, οι ουκρανικές υπηρεσίες έχουν αναλάβει την ευθύνη για ορισμένες από αυτές, υποστηρίζοντας ότι στοχεύουν τον “σκιώδη στόλο” της Ρωσίας.

Δηλαδή τα πλοία που παρακάμπτουν τις ευρωπαϊκές κυρώσεις για να εξάγουν πετρέλαιο, «χρηματοδοτώντας τον πόλεμο». Αυτό ακριβώς υποστήριξαν Ουκρανοί αξιωματούχοι σε δηλώσεις τους στο CNN.

Μπορούν όμως οι Ουκρανοί, απασχολημένοι στο Προκόφσκ και τις άλλες περιοχές όπου αντιμετωπίζουν ισχυρότατες ρωσικές επιθέσεις να ασχολούνται με τα ρωσικά τάνκερ στην Σενεγάλη; Σύμφωνα με τους Ρώσους όχι. Αλλά εκεί βρίσκεται ο δάκτυλος άλλων.

Οι απειλές Πούτιν

Έτσι, δεν προκαλεί έκπληξη το ότι απαντώντας, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε ευθέως ότι η Ρωσία μπορεί να «αποκόψει την Ουκρανία από τη θάλασσα», επιβάλλοντας πλήρη ναυτικό αποκλεισμό στα λιμάνια της Οδησσού και του Μικολάιφ, κάνοντας λόγο για «πειρατεία». Μια λέξη διόλου ελαφριά. Ειδικά αφού οι απειλές απευθύνονται και στην Ευρώπη, με τον Πούτιν να κατηγορεί ευρωπαϊκές δυνάμεις για υποκίνηση, στοχεύοντας ιδιαίτερα τη Βρετανία που ρωσικά μέσα όπως το Sputnik υποστηρίζουν ότι κρύβεται πίσω από πολλές ουκρανικές επιθέσεις λόγω της στενής στρατιωτικής συνεργασίας της με το Κίεβο.

Βρετανικά μέσα όπως το The Guardian και αξιωματούχοι έχουν υποστηρίξει ανοιχτά τέτοιες επιχειρήσεις, ενισχύοντας τις υποψίες ότι το Λονδίνο επιδιώκει κλιμάκωση για να υπονομεύσει τις αμερικανο-ρωσικές συνομιλίες.

Όπως όμως δήλωσε στην εφημερίδα Izvestia, ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας της Ρωσίας Κωνσταντίν Κοσάτσεφ «Σε αυτό το στάδιο, ούτε το Κίεβο ούτε οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα είναι σε θέση να σταματήσουν τη διαδικασία επίλυσης». Ωστόσο, οι Βρυξέλλες ενδέχεται να καταφύγουν σε προκλήσεις, πρόσθεσε ο γερουσιαστής.

Η «ανασφάλεια» των Ευρωπαίων

Η Ευρώπη ίσως δε θέλει την ειρήνη που φέρνει ο Τραμπ. Ίσως, αισθάνεται αποκλεισμένη από τις συνομιλίες, χωρίς εκπροσώπηση, και βλέπει μια πιθανή συμφωνία ως απειλή για τη δική τους ασφάλειά. Και προσπαθεί μέσω αυτών των επιθέσεων να αποκτήσουν «ρόλο στο τραπέζι». Ρισκάροντας τόσο με τη ρωσική όσο και την αμερικανική πλευρά.