Τα σκοτεινά μυστικά του Έπσταϊν: Ένας τοξικός συνδυασμός παγκόσμιας εξουσίας, διεθνούς κατασκοπίας και σεξουαλικών διαστροφών, με στόχο την χειραγώγηση όλων των ισχυρών προσωπικοτήτων του κόσμου – Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις από το Politico

Όσο αποκαλύπτονται περισσότερα στοιχεία για τη δράση του διαβόητου δισεκατομμυριούχου Έπσταϊν, με τη δημοσιοποίηση ενός τεράστιου όγκου υλικού από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, τόσο εδραιώνεται στη διεθνή κοινή γνώμη η πεποίθηση ότι το συγκεκριμένο αυτό σκοτεινό πρόσωπο ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας μαστροπός πολυτελείας.

Όλα δείχνουν ότι ο Έπσταϊν είχε οικοδομήσει με πολύ προσεκτικό και μεθοδικό τρόπο ένα διεθνές δίκτυο παγκόσμιας εξουσίας (και πιθανότατα διεθνούς κατασκοπείας), στοχεύοντας στην χειραγώγηση, στην επιρροή και στον έλεγχο ηγετικών προσωπικοτήτων, που διαμορφώνουν τις τύχες του κόσμου. Ως εργαλείο για την επίτευξη των σκοτεινών αυτών στόχων του, χρησιμοποιούσε ένα τεράστιο δίκτυο μαστροπείας και ικανοποίησης διεστραμμένων και ανωμάλων ορέξεων, το οποίο λειτουργούσε σαν τον ιστό μιας θανατηφόρας αράχνης , που ήξερε να παγιδεύει εκείνους που παίρνουν αποφάσεις για τις τύχες των λαών.

Από την άποψη αυτή, οι αποκαλύψεις που κάνει η Ιταλική επιθεώρηση Politico είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Ας δούμε πιο αναλυτικά, τι γράφει το Politico:

Όταν ο Τζέφρι Έπσταϊν επιθυμούσε να ανοίξει μια ακόμη πόρτα στον κλειστό κόσμο της διεθνούς εξουσίας, ήξερε πάντα ποιον να καλέσει. Τον Οκτώβριο του 2013, ο διαβόητος χρηματοδότης εξέφρασε την επιθυμία του να γνωρίσει τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί. Για τον σκοπό αυτό, απευθύνθηκε στον Ολιβιέ Κολόμ, πρώην Γάλλο διπλωμάτη με εκτεταμένες διασυνδέσεις στους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της Ευρώπης.

«Θα ήθελα να τον γνωρίσω», έγραψε ο Έπσταϊν. «Αν νομίζεις ότι αξίζει».
Η απάντηση ήταν άμεση και χαλαρή: «Θα ρωτήσω. Μπορεί να είναι διασκεδαστικός. Και τώρα μιλάει και αγγλικά!».

Η ανταλλαγή αυτή περιλαμβάνεται στα εκατομμύρια email που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, προσφέροντας μια σπάνια, αποκαλυπτική ματιά στο αόρατο οικοσύστημα πλούτου, επιρροής και αμοιβαίων εξυπηρετήσεων που έχτισε ο Έπσταϊν γύρω του επί δεκαετίες.

Ένα παγκόσμιο δίκτυο ισχύος

Η ηλεκτρονική αλληλογραφία δείχνει πώς ο Έπσταϊν — καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα και νεκρός στη φυλακή το 2019 — κατάφερε να τοποθετήσει τον εαυτό του στο επίκεντρο ενός άτυπου, υπόγειου «Νταβός»: ενός δικτύου που ένωνε δισεκατομμυριούχους, πρώην αρχηγούς κρατών, βασιλικά πρόσωπα και κορυφαία στελέχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η πολυπόθητη συνάντηση με τον Σαρκοζί πραγματοποιήθηκε ποτέ. Εκπρόσωπος του πρώην Γάλλου προέδρου δήλωσε ότι δεν προέκυψαν στοιχεία για τέτοια επαφή. Ωστόσο, ο Έπσταϊν βρισκόταν συχνά στο Παρίσι, όπου διέθετε πολυτελές διαμέρισμα στη λεωφόρο Foch, λίγα μόλις βήματα από την Αψίδα του Θριάμβου.

Τον Μάρτιο του 2019, έστειλε στον Στιβ Μπάνον μια φωτογραφία του έξω από το Λούβρο, πλάι στον πρώην υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας, Ζακ Λανγκ.
«Τώρα στην Πυραμίδα. Με ολόκληρη την κυβέρνηση», έγραψε.
«Απίστευτη εικόνα. Επίδειξη ισχύος», απάντησε ο Μπάνον.

Η τέχνη της υπερβολής και της δικτύωσης

Η εικόνα ήταν ενδεικτική της μεθόδου Έπσταϊν: διογκωμένες παρουσιάσεις επαφών, στρατηγική προβολή ισχύος και συνεχής αξιοποίηση γνωριμιών για να ενισχύεται το προσωπικό του κύρος. Εκείνη την περίοδο, ο Ζακ Λανγκ είχε αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική, και η φωτογραφία πιθανότατα τραβήχτηκε στο περιθώριο επετειακής εκδήλωσης για τα 30 χρόνια της γυάλινης Πυραμίδας του Λούβρου.

Το μοτίβο αυτό διατρέχει όλη την αλληλογραφία του: προσωπικές σχέσεις μπλέκονται με επαγγελματικές, προσφορές βοήθειας συνδυάζονται με έμμεσες απαιτήσεις, ενώ φιλίες μετατρέπονται σε δίκτυα επιρροής.

Είτε επρόκειτο για πρόσκληση σε τσάι στο Παρίσι, είτε για «τυχαία» συνάντηση στο Νταβός, είτε για προσκλήσεις στο ιδιωτικό του νησί στην Καραϊβική — το ίδιο νησί όπου, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, εκμεταλλευόταν και κακοποιούσε ανήλικα κορίτσια — ο Έπσταϊν παρουσιαζόταν ως έμπιστος, προσεκτικός φίλος της παγκόσμιας ελίτ.

Ο ρόλος του Ολιβιέ Κολόμ

Κεντρική φιγούρα σε αυτό το πλέγμα εμφανίζεται ο Ολιβιέ Κολόμ, απόφοιτος της περίφημης ENA και βασικός συντονιστής διεθνών συνόδων επί προεδρίας Σαρκοζί. Μετά την αποχώρησή του από το Δημόσιο, μεταπήδησε στον τραπεζικό όμιλο Edmond de Rothschild, διατηρώντας ισχυρό δίκτυο επαφών.

Στα email, ο Κολόμ προσφέρεται να συστήσει στον Έπσταϊν πρέσβεις, Ευρωβουλευτές, Ρώσους αξιωματούχους, ανερχόμενους πολιτικούς, ακόμη και να του εξασφαλίσει… «έναν καλό Γάλλο μπάτλερ».

Οι συνομιλίες τους περιλαμβάνουν οικονομικές συμβουλές, προσωπικές εξομολογήσεις, αλλά και χυδαία υπονοούμενα. Παρότι δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες για τον Κολόμ, το περιεχόμενο των μηνυμάτων σκιαγραφεί μια ανησυχητική οικειότητα.

Το Νταβός και η θεσμοποιημένη ισχύς

Ο Έπσταϊν δεν κινούνταν απλώς γύρω από την ελίτ. Είχε ενσωματωθεί στους θεσμούς της. Τα email αποκαλύπτουν στενές επαφές με τη διοίκηση του World Economic Forum, με αιτήματα για προσκλήσεις, συναντήσεις και πρόσβαση σε προγράμματα μέντορινγκ.

Ο τότε επικεφαλής του WEF, Μπόργκε Μπρεντε, αντάλλαξε επανειλημμένα μηνύματα και δείπνησε μαζί του, παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε αρνηθεί κάθε επαφή. Το ίδιο το WEF έχει πλέον ξεκινήσει εσωτερική έρευνα.

«Το Νταβός μπορεί να αντικαταστήσει τον ΟΗΕ», έγραψε κάποτε ο Έπσταϊν.
«:-) εμπιστεύσου με», απάντησε ο Μπρεντε.

Δύο πρόσωπα, μία πραγματικότητα

Στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας, ο Έπσταϊν εμφανιζόταν ως καλλιεργημένος, γοητευτικός, λάτρης της τέχνης. «Ένας Dr. Jekyll και Mr. Hyde», όπως τον περιέγραψε ο Ζακ Λανγκ. Πίσω από την πρόσοψη, όμως, κρυβόταν ένα δίκτυο εκμετάλλευσης, σιωπής και συνενοχής.

Παρά τη δημόσια καταδίκη του το 2008, κορυφαία πολιτικά πρόσωπα, τραπεζίτες και μέλη βασιλικών οικογενειών συνέχισαν να συνομιλούν μαζί του, να τον συμβουλεύονται και να του ανοίγουν πόρτες.

Τρεις εβδομάδες μετά από ένα ακόμη φιλικό δείπνο στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, ο Τζέφρι Έπσταϊν συνελήφθη. Έναν μήνα αργότερα, βρέθηκε νεκρός στο κελί του.
Το δίκτυο, όμως, που είχε υφάνει, εξακολουθεί να ρίχνει βαριά σκιά πάνω στην παγκόσμια ελίτ.