Τα τελευταία σπαρακτικά λόγια του Τόλη Βοσκόπουλου λίγο πριν πεθάνει: «Ανεβάζω το βλέμμα στον ουρανό και λέω…» – Συγκλονιστική αποκάλυψη!

Συγκλονιστική αποκάλυψη – Τα τελευταία σπαρακτικά λόγια του Τόλη Βοσκόπουλου λίγο πριν πεθάνει

Ο Τόλης Βοσκόπουλος υπήρξε απλά… ανεπανάληπτος, με τον «Πρίγκιπα» του ελληνικού τραγουδιού να περνά μια ζωή γεμάτη, όταν έφυγε στα 81 του, συγκινώντας τους πάντες με τον χαμό του.

Είναι κοινώς παραδεκτό, ακόμη και από εκείνους που δεν ανήκαν στους κόλπους των φανατικών θαυμαστών του, πως ο Βοσκόπουλος, που είδε τη ζωή του να τελειώνει έχοντας ένα μεγάλο παράπονο, ήταν ο μεγαλύτερος – ίσως και μοναδικός – άνδρας σταρ που γέννησε ποτέ αυτή η χώρα. Το αρσενικό alter ego της Αλίκης Βουγιουκλάκη, εκείνος που κουβαλούσε πάνω του μια λάμψη κι ένα χάρισμα που τον συνόδευαν από την αρχή μέχρι το τέλος της ζωής του, που λατρεύτηκε όσο λίγοι, που κατάφερνε να ξεσηκώνει τα πλήθη με μία μόνο κίνηση, ακόμα και με μία άναρθρη κραυγή, που τραβούσε τα φώτα της δημοσιότητας σαν μαγνήτης.

Ποιος να το περίμενε πως όταν στις 26 Ιουλίου του δύσκολου 1940 γεννιόταν σε μια φτωχογειτονιά της Κοκκινιάς το 20ό παιδί μιας Μικρασιατικής οικογένειας, άρχισε να γράφεται η ιστορία ενός από τα μεγαλύτερα και πιο λαμπρά κεφάλαια του ελληνικού τραγουδιού. Ίσως δεν ήταν τελικά τυχαίο ότι ο πατέρας που επέμενε να συνεχίζει τις προσπάθειες να αποκτήσει γιο μετά από 19 κορίτσια! Ίσως κάτι μέσα του να τού έλεγε πως αυτός ο γιος, που τόσο λαχταρούσε, ήταν προορισμένος για να γράψει ιστορία και να δημιουργήσει «Αναμνήσεις» αξέχαστες, δυνατές, που ούτε ο ίδιος ο χρόνος δεν θα μπορούσε να τις θαμπώσει.

Τόλης Βοσκόπουλος: Η μεγάλη απόφαση, η δύσκολη αρχή και η αντίδραση του πατέρα του
Είναι εξάλλου συγκινητικός ο τρόπος με τον οποίον είχε αντιδράσει όταν ο μικρός γιος του, τον οποίο προόριζε για δεξί του χέρι του στο μαγαζί που με κόπο είχε αποκτήσει στη Λαχαναγορά του Ρέντη, τού ανακοίνωσε πως θέλει να γίνει ηθοποιός. Ο ίδιος ο τραγουδιστής μάς είχε διηγηθεί με συγκίνηση αυτή την σημαντική προσωπική του ιστορία, το 2018, σε μια δημοσιογραφική συνάντηση, με αφορμή τη συναυλία που επρόκειτο να δώσει στο Ηρώδειο για να γιορτάσει τα 60 χρόνια του στο τραγούδι: «Ο πατέρας μου δούλευε στη Λαχαναγορά και κάποια στιγμή κατάφερε να αποκτήσει το δικό του μαγαζί. Τα βράδια μάλιστα καθόταν και χάζευε την ταμπέλα με το όνομά του να ονειρευτεί κάνει ένα γιο για να μοιραστεί μαζί του όσα έφτιαξε». Η ευχή του πατέρα πραγματοποιήθηκε, ο γιος ήρθε, κι εκείνος έσπευσε από την πρώτη μέρα να βάλει το όνομά του στην ταμπέλα του μαγαζιού. Το όνομα Τόλης Βοσκόπουλος όμως η ζωή το προόριζε για άλλες ταμπέλες, πιο μεγάλες, πιο φωτεινές…!

«Από νωρίς είχα καταλάβει πως αυτή η δουλειά δεν ήταν για μένα, δεν την άντεχα. Κι όταν μια μέρα ήρθαν στη γειτονιά μας τα Μπουλούκια και είδα την παράστασή τους τρελάθηκα. Ήμουν πλέον σίγουρος ότι αυτή τη δουλειά ήθελα να κάνω στη ζωή μου». Η ανακοίνωση της απόφασής του στον πατέρα του δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο μικρός Τόλιος, όπως τον φώναζαν χαϊδευτικά, ήταν βέβαιος πως η αντίδρασή του θα είναι άσχημη. Κι όμως δεν είχε δίκιο: «Όταν τού το ανακοίνωσα, μού είπε να πάω στην αποθήκη και να βάλω τα καλά μου. Με πήρε από το χέρι χωρίς να μού πει πού πάμε, με πήγε και μ’ έγραψε στη δραματική σχολή. Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στο Κέντρο της Αθήνας. Επιστρέφοντας με το λεωφορείο μού είπε: «Ξέρεις γιατί το έκανα αυτό; Για να μην μού πεις μια μέρα πως θα μπορούσες να γίνεις κάτι κι εγώ σ’ εμπόδισα». Από τότε, μέχρι σήμερα, που κοντεύω 80 χρονών, κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή, ανεβάζω το βλέμμα στον ουρανό και τού λέω: «Κοίτα τώρα…!».

Το ένστικτο του πατέρα του αποδείχτηκε για μία ακόμη φορά αλάνθαστο. Γιατί ο Τόλιος του, δεν έγινε απλά κάτι, όπως τού πει τότε, έγινε ένα αστέρι λαμπερό που «φώτιζε», επί δεκαετίες ολόκληρες, με την μοναδική φωνή του και την ιδιαίτερη σκηνική παρουσία, το εγχώριο μουσικό στερέωμα, την ελληνική διασκέδαση αλλά και τις ψυχές των αμέτρητων φανατικών θαυμαστών του που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν «πρίγκιπα», φερμένο από άλλες εποχές, που είχε έναν μοναδικό τρόπο να αποτυπώνει με τη φωνή του τα συναισθήματα και τα έντονα πάθη τους, την «Αγωνία», τις «Αναμνήσεις», τον «Λάθος Δρόμο» που πήρανε, «Εκείνη» τη μία τη μοναδική αγάπη που πέρασε από τη ζωή τους και τούς τσάκισε όταν σήμανε «Του χωρισμού η ώρα»…

Εκτός από το κοινό όμως, τον απλό κόσμο, ο Τόλης Βοσκόπουλος αποτέλεσε ιδανικό εκφραστή της έμπνευσης σπουδαίων δημιουργών που του εμπιστεύθηκαν τα τραγούδια τους κι εκείνος τα απογείωσε. Ανάμεσά τους, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Μίμης Πλέσσας, ο Άκης Πάνου, ο Κώστας Βίρβος, ο Μάριος Τόκας, ο Γιάννης Πάριος και πολλοί ακόμη.

Παράλληλα όμως αναδείχτηκε και σε ιδανικό πρωταγωνιστή της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και του θεάτρου δίνοντας άλλη διάσταση στο όρο ελληνικό μιούζικαλ. Ποιος δεν θυμάται τους «Εραστές του ονείρου» με τη Ζωή Λάσκαρη στο πλευρό του να χορεύει ενώ εκείνος τραγουδά «Το φεγγάρι πάνωθέ μου» αλλά και την θεατρική του επιστροφή, το 1988, με την παράσταση «Ήρθες σαν όνειρο», που αποτύπωνε τη γνωριμία και τον έρωτά του με την σύζυγο και μητέρα της πολυαγαπημένης του κόρης Μαρίας, την Άντζελα Γκερέκου.