«Τέλος εποχής» στο Ντονμπάς; Νατοϊκός Στρατηγός “βλέπει” “μαύρα” σενάρια για την Ουκρανία – Η Μόσχα πιέζει στο μέτωπο και ο Τραμπ βάζει «φρένο» στα χτυπήματα κατά Ρωσικών διυλιστηρίων

Νέα δραματική τροπή παίρνει η συζήτηση για την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς ο πρώην ανώτατος διοικητής των γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων και πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, Χάραλντ Κούγιατ, εκτιμά ότι η Ρωσία βρίσκεται κοντά στην επίτευξη πλήρους ελέγχου του Ντονμπάς.

Η συγκεκριμένη εκτίμηση έρχεται σε μια στιγμή έντονης αεροπορικής κλιμάκωσης, με μαζικές επιθέσεις drones εκατέρωθεν και τον Ντόναλντ Τραμπ να πιέζει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να περιορίσει τα ουκρανικά πλήγματα στις ρωσικές ενεργειακές υποδομές.

Ο ΚΟΥΓΙΑΤ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΤΟΝΜΠΑΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ

Σύμφωνα με τη συνέντευξη που επικαλείται το ρεπορτάζ, ο Κούγιατ θεωρεί ότι η Μόσχα δεν περιορίζεται πλέον σε έναν στενό στόχο στο μέτωπο του Ντονμπάς.

Κατά την εκτίμησή του, οι ρωσικοί επιχειρησιακοί στόχοι έχουν διευρυνθεί, με αναφορές ακόμη και σε δημιουργία ζωνών ασφαλείας και περιορισμό των θαλάσσιων επικοινωνιών της Ουκρανίας.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι αυτή η τοποθέτηση αποτελεί ανάλυση του ίδιου του Κούγιατ και δεν ισοδυναμεί με ανεξάρτητα επιβεβαιωμένη πρόβλεψη για την τελική έκβαση του πολέμου.

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ DRONES ΠΕΡΝΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Την ίδια στιγμή, ο αεροπορικός πόλεμος φαίνεται να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη ένταση.

Διεθνείς αναφορές κάνουν λόγο για μια από τις μεγαλύτερες ουκρανικές επιθέσεις με drones εναντίον ρωσικού εδάφους, με περισσότερα από 1.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ένα Σαββατοκύριακο, ενώ άλλες ρωσικές αναφορές ανεβάζουν τον αριθμό ακόμη υψηλότερα.

Η Μόσχα ανακοίνωσε στη συνέχεια νέα πλήγματα εναντίον ουκρανικών στόχων, μεταξύ άλλων στην περιοχή της Ζαπορίζια και σε άλλες περιοχές της χώρας.

Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος επιθέσεων και αντιποίνων, με τις δύο πλευρές να αξιοποιούν όλο και μεγαλύτερους αριθμούς μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο ΤΡΑΜΠ ΠΙΕΖΕΙ ΓΙΑ ΣΤΟΠ ΣΤΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ

Στο διπλωματικό παρασκήνιο, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται ιδιαίτερα ανήσυχος για τις συνέπειες των ουκρανικών επιθέσεων στις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ των Financial Times, ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε από τον Ζελένσκι να σταματήσει τις επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια και εγκαταστάσεις πετρελαίου, επικαλούμενος μεταξύ άλλων τις πιέσεις που προκαλούνται στις διεθνείς αγορές καυσίμων.

Η θέση αυτή δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα για το Κίεβο: από τη μία, οι επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές αποτελούν μέρος της προσπάθειας να πιεστεί η ρωσική πολεμική οικονομία· από την άλλη, η Ουάσινγκτον ανησυχεί για τις ευρύτερες οικονομικές συνέπειες.

Η ΜΟΣΧΑ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕ ΝΕΑ ΚΥΜΑΤΑ ΠΛΗΓΜΑΤΩΝ

Η Ρωσία, πάντως, δεν δείχνει να εγκαταλείπει την επιλογή της στρατιωτικής πίεσης.

Μετά τη μαζική επίθεση με drones, οι ρωσικές δυνάμεις πραγματοποίησαν νέα πλήγματα σε ουκρανικές περιοχές, με τη Ζαπορίζια να βρίσκεται μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν. Το Associated Press μετέδωσε ότι κτίρια κατοικιών, πανεπιστήμιο και εμπορικό κέντρο υπέστησαν ζημιές, ενώ υπήρξαν και τραυματισμοί.

Παράλληλα, το Κίεβο συνεχίζει να υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας εναντίον ρωσικών στόχων αποτελούν μέρος της άμυνάς του.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ

Το Ντονμπάς παραμένει ένα από τα κεντρικά πεδία της σύγκρουσης και η εξέλιξη των επιχειρήσεων εκεί θα έχει μεγάλη σημασία για την επόμενη φάση του πολέμου.

Η εκτίμηση του Κούγιατ ότι η Ρωσία πλησιάζει στην πλήρη επικράτηση στο Ντονμπάς προσθέτει ακόμη μία δραματική διάσταση στη συζήτηση, όμως δεν αποτελεί από μόνη της επιβεβαίωση ότι μια τέτοια εξέλιξη έχει ήδη συντελεστεί.

Την ίδια ώρα, η εντεινόμενη χρήση drones, τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές και η αμερικανική πίεση για περιορισμό τους δείχνουν ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται πλέον μόνο στα χαρακώματα.

Το μέτωπο μεταφέρεται βαθύτερα, η ενεργειακή υποδομή γίνεται βασικός στόχος και η διπλωματική πίεση αυξάνεται.

Και μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν η κλιμάκωση θα οδηγήσει τελικά σε νέα στρατιωτική ανατροπή ή σε πίεση για επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.