Τέμπη: Με δάκρυα στα μάτια συγκλονίζει η Πρόεδρος του συλλόγου οικογενειών θυμάτων

Με δάκρυά στα μάτια πολλές φορές κατά την εισαγωγική της τοποθέτηση, κατέθεσε σήμερα ενώπιον της Εξεταστικής που διερευνά το έγκλημα των Τεμπών η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα θύματος και πρόεδρος του συλλόγου οικογενειών θυμάτων.

Η μητέρα της 20χρονης Μάρθης Ψαροπούλου, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στα Τέμπη αποκάλυψε ότι ο τέως περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, της εκμυστηρεύτηκε πως προχώρησε στο μπάζωμα του τόπου του δυστυχήματος κατόπιν εντολών. «Από ποιον δέχτηκε εντολές;» ρώτησε η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ, Μιλένα Αποστολάκη, με τη μάρτυρα να υποστηρίζει πως ήταν εντολές υπουργών και του ίδιου του πρωθυπουργού.

«Ο κ. Καραμανλής δηλώνει με θράσος αθώος λόγω της ασυλίας του»
«Θέλω να έρθετε για πολύ λίγο στη θέση μας. Να χάσετε το πιο αγαπημένο σας πρόσωπο από ιατρικό λάθος, από αδιαφορία και ο εν λόγω γιατρός αντί να παραπέμπεται στη Δικαιοσύνη να παραπέμπεται στον Ιατρικό Σύλλογο. Πώς θα σας φαινόταν αυτό; Δίκαιο; Φυσιολογικό;», είπε αρχικά και όρθια στη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών η Μαρίας Καρυστιανού και συνέχισε: «Φέρνω αυτό το παράδειγμα για να σας πως ότι δεν είμαστε εντάξει όλο αυτό. Δεν είσαστε δικαστές. Δεν ξέρετε τη δικογραφία. Πώς ξέρω ότι θα αναδειχθεί πλήρως και σε βάθος ένα θέμα στο οποίο οι εμπλεκόμενοι ξεκινούν από την κορυφή του πολιτικού συστήματος.

Με βάση την προϊστορία των Επιτροπών, η αποτελεσματικότητα είναι αμφίβολη.

Γι’ αυτό και ζητήσαμε ανεπιτυχώς άρση ασυλίας καθώς υπήρχαν στοιχεία που ενοχοποιήσουν υπουργούς. Αυτό το θέμα δεν έχει συζητηθεί στη Βουλή. Μήπως γιατί θα αποκαλύπτονταν ότι ο κ. Καραμανλής είχε υποπέσει σε κακουργηματικές πράξεις και παραλείψεις, πλέον της αδιαφορίας του για την ασφάλεια των τρένων, όπως το να φροντίσει για τη σύσταση της επιτροπής διερεύνησης αεροπορικών και σιδηροδρομικών ατυχημάτων ως όφειλε και να θεσπίσει τους εθνικούς κανόνες ασφάλειας που έχουν όλα τα κράτη από το 2016. Δεν είχαμε ούτε ένα σύστημα λειτουργίας».

Στη συνέχεια είπε η μητέρα της 20χρονης Μάρθης Ψαροπούλου: «Αυτός ο υπουργός δηλώνει με θράσος αθώος λόγω της ασυλίας του. Κι αντί να παραιτηθεί ευθύς και να αφεθεί στη Δικαιοσύνη, πράττοντας το αυτονόητο για τη μνήμην των θυμάτων και για μας, παραμένει κρυμμένος, ελπίζοντας πως η Βουλή θα τον σώσει. Μα θέλει αρετή η πολιτική και ήθος η ανάληψη ευθυνών.

Η άρση της ασυλίας, διάβασα, θεσπίστηκε για να ευνοήσει την εύρυθμη λειτουργία των υπουργείων και να τα προστατέψει από κακόβουλες μηνύσεις. Όμως γίνεται κάκιστη χρήση αυτής της διάταξης, η οποία πλέον λειτουργεί ως μια τεράστια ομπρέλα πολιτικών από διώξεις και ευθύνες. Εκτός αν θεωρείται η μήνυση των συγγενών και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κακόβουλη. Που αναφέρει στο Σύνταγμα ότι οι βουλευτές έχουν το δικαίωμα να υποκαταστήσουν τη δικαστική εξουσία και να καθορίζουν που ξεκινά και τελειώνει η πολιτική ευθύνη; Ή μήπως υπάρχει ακαταδίωκτο όποιου κερδίζει τις εκλογές με μια ισχνή πλειοψηφία του 21% κ. Γεωργιάδη; Δεν ενδιαφέρει την Επιτροπή η έρευνα των Ευρωπαίων;

Δεν είναι ντροπή για ένα τέτοιο έγκλημα η δικογραφία να βρίσκεται στο γραφεί του Προέδρου της Βουλής και όχι στο υλικό των βουλευτών για να μελετηθεί; Πώς θα καθορίσετε ευθύνες στον κ. Καραμανλή αν δεν το γνωρίζετε;

Δεν υπήρχε ούτε ένα σύστημα ασφάλειας. Αν δεν περάσει το όχημά μας από το ΚΤΕΟ δεν μπορούμε να το κινήσουμε. Οι εμπειρογνώμονες μιλούσαν για καθημερινές βλάβες στις κακοσυντηρημένες ράγες. Πολλές φορές η άνοδος γινόταν κάθοδος. Αν τα γνωρίζαμε δεν θα ταξιδεύαμε ποτέ με το τρένο. Στο ελληνικό δημόσιο αν μια εταιρεία δεν ολοκληρώσει το έργο παίρνει πέναλτι, αλλά εδώ πήρε μπόνους, αλλιώς πώς εξηγείται η πενταπλάσια αύξηση του κόστους; Για την ευρωπαϊκή εισαγγελία εξηγείται. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, υπάλληλοι βρέθηκαν με αδικαιολόγητη μεγάλη περιουσία. Στους πολιτικούς, λόγω της μη άρσης, δεν γινόταν. Για 57 θανάτους κυνηγάμε φαντάσματα.

Κανείς δεν φέρει ευθύνη. Έχει κανείς ευθύνη σε αυτή τη χώρα που ζούμε από τύχη. Το 2019 κάηκε το σύστημα τηλεδιοίκησης. Αν είχε αντικατασταθεί θα είχαν σωθεί οι άνθρωποι. Θεωρείται μια φυσιολογική διαδικασία. Στο έγκλημα των Τεμπών υπήρξε μια προσπάθεια υποβάθμισης των ευθυνών. Αρχικά ο πρωθυπουργός μίλησε για ανθρώπινο λάθος, ενώ υπήρχαν υπομνήματα για τα προβλήματα και τον κίνδυνο ατυχήματος. Οι μηχανοδηγοί ήταν βέβαιοι για ατύχημα, απλά δεν ήξεραν τον χρόνο. Δεν καλέσατε τον κ. Γενηδούνια. Θα μπορούσε να δώσει ακριβείς πληροφορίες. Δεν κρίθηκε σημαντικός».

Καταλήγοντας τόνισε: «Δεν θα βάζαμε τα παιδιά μας στο τρένο αν ξέραμε το χάλι που επικρατούσε. Όλοι ήξεραν αλλά ρισκάρατε με τα δικά μας παιδιά κ. Τσιαπαρίκου. Εσάς εμπιστευόμασταν. Και την Hellenic Train που μας έδειχνε την τηλεδιοίκηση της Ιταλίας. Τους πιστέψαμε. Και τον υπουργό πιστέψαμε.

Είμαι μόνη μου, αλλά δεν είμαι. Φανταστείτε 57 ανθρώπους δίπλα μου και τις οικογένειές του. 180 τραυματίες και τις οικογένειες του. Φανταστείτε κάθε άνθρωπο που ανέβηκαν πάνω στο τρένο όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι πολλές φορές. Ήταν τυχεροί. Εκτέθηκαν σε κίνδυνο απώλειας της ζωής τους γιατί κάποιοι δεν έκαναν τη δουλειά τους. Σε αυτό το έγκλημα η απόδοση δικαιοσύνης είναι μονόδρομος. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εύχομαι μέσα από τη Δικαιοσύνη».