Θανάσης Βέγγος: 13 χρόνια από τον θάνατο ενός από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς της μεταπολεμικής Ελλάδας

Σε ηλικία 84 ετών, έφυγε σαν σήμερα πριν από 13 χρόνια από τη ζωή, ένας από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ο Θανάσης Βέγγος. Ο «καλός μας άνθρωπος» όπως τον αποκαλούσαν ανήκει στους τελευταίους της γενιάς που χάρισε στην μεταπολεμική Ελλάδα άφθονο γέλιο.

Ο Θανάσης Βέγγος απέφευγε τις συνεντεύξεις και οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν λιγοστές και μετρημένες. Καλός οικογενειάρχης, καλός επαγγελματίας, καλός συνάδελφος, αφοσιώθηκε με λατρεία στον κινηματογράφο αγνοώντας σχεδόν τη μικρή οθόνη, την οποία τίμησε με την παρουσία του ελάχιστες φορές.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Παντελής Βούλγαρης ήταν από τους σκηνοθέτες που συνεργάστηκαν μαζί του, καθώς στο πρόσωπο του βρήκαν τον άνθρωπο του λαού που σε μεγάλη ηλικία πια και έχοντας ταλαιπωρηθεί στο νεανικό του βίο γίνεται σοφός.

Ο Θανάσης Βέγγος δεν σπούδασε ηθοποιός. Υπήρξε αυτοδίδακτος. Στα ταραγμένα χρόνια του εμφύλιου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Μακρόνησο. Όταν απολύθηκε έκανε διάφορες δουλειές για τα προς τα ζήν. Από τις γνωριμίες του, στο Μακρονήσι, εκείνη με τον Νίκο Κούνδουρο είναι που του χαρίζει τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο στην «Μαγική Πόλη». Αφού πήρε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, μαθαίνοντας τον κινηματογράφο ως παιδί για όλες τις δουλειές στα συνεργεία, συμμετέχει σε ταινίες-σταθμούς για το Ελληνικό σινεμά: «Δράκος», «Ποτέ την Κυριακή», «Κορίτσι με τα μαύρα», «Διακοπές στην Αίγινα», «Ηλίας του 16ου» «Μανταλένα».

Λίγα χρόνια αργότερα ο «Πράκτωρ Θου βου» μετατρέπει τον Βέγγο σε λαϊκό ήρωα μέσα από πολλές ταινίες με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, την εποχή που ο κινηματογράφος αποτελούσε την μόνη φθηνή ψυχαγωγία για τον ευρύ κοινό.